TL XVarbitror q aliqͥs ex his qͥ ī ſūmo ꝑfectoqꝫ gͣdū ꝯſtiterit ad ſubitu euacuet̉. aūt d̓cidat ſꝫ paulatī ac ꝑ ꝑtes eū d̓cidere neceſſe ē. et eadē rō e ſi peccatū ī ſpūm ſanctū accipiat̉ ad littera ꝓ blaſphemia ſpiritus ſancti. talis em̄ blaſphemia de quodn̄s loquit̉ ſemꝑ ex malicie ꝯtemptū ꝓcedit. ſi vero ꝑ peccatū in ſpūm ſanctū ītelligat̉ finalis impenitēcia ẜm intellectumaugͥ. q̄ſtione nō habꝫ. qꝛ ad peccatū ī ſpiritū ſanctū requirit̉ ꝯtinuacio peccatorūvſqꝫ in fine vite Ad. j. ergo dd̓. ꝙ tamin bono qm̄ in malo vt in pluribus ꝓcediab imꝑfecto ad ꝑfectū ꝓut homo ꝑficitvel in bono vel mmalo. et tamē in vtroqꝫvnꝰ poteſt inciꝑe a māiori qͣm aliꝰ. et itaid a quo aliqͥd incipit poteſt eſſe ꝑfectūin bono vel in malo ẜm genꝰ ſuū licꝫ ſit imꝑfectū. ẜm ſeriē ꝓceſſus homīs in meliusvel in peius ꝓficientis Ad. ij. dd̓. ꝙ racio illa ꝓcedit de peccato ex malicia qn̄ ēex inclinacōe habitꝰ Ad. iij. dd̓ ꝙ ſi accipiatur impenitēciā ẜm intencōem augͥ.ẜm ꝙ imꝑtat ꝑmanenciā in peccato vſqꝫad fine ſic planū eſt ꝙ impenitēciā p̄ſupponit peccata ſicut et penitēcia. ſed ſi loquamur de īpenitēcia habituali ẜm ꝙ ponit̉ ſpeciēs peccati ī ſpūm ſanctū. ſic manifeſtū ē ꝙ impenitēciā poteſt eſſe et anpeccata. poteſt em̄ ille qui nūꝙͣ peccauithabere ꝓpoſitū penitēdi vel nō penitediſi ꝯtingeret eum peccare.Einde ꝯſiderandū eſt de vicijs oppoſitis ſciēcie ⁊ intellectui. et qꝛ de ignoraciā q̄ oppenitur ſciēcie dictū eſt sͣ. cū decauſis peccatoꝝ ageret̉. q̄rendū eſt nūc de cecitate mentis et hebetudine ſenſus q̄ opponūt̉ dono intellectus.Et circa hoc q̄runt̉. iij. Primo vtꝝ cecitas mētis ſit peccatū Scd̓o vtꝝ hebetudo ſenſus ſit aliud peccatū a cecitatementis Tercio vtꝝ hec vicia a peccatiscarnalibus oriantur..D. j. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ cecitas mentis nō ſit peccatū. illd̓ em̄ ꝙ excuſat a peccato nō videt̉ eſſe peccatūſed cecitas mētis excuſat a peccato. dicit̉em̄ jo. ix. ſi ceci eſſetis nō haberetis peccatum. ergo cecitas mentis nō eſt peccatūP. pena differt a culpa. ſꝫ cecitas mentis eſt qͥdam pena vt patꝫ ꝑ illd̓ ꝙ habet̉yſa. vj. exceca cor ppl̓i huiꝰ nō em̄ eſſet adeo cū ſit malū niſi pena eſſꝫ. ergo cecitasmentis nō eſt peccatū H. omne peccatum eſt volūtariū vt augͥ. dic̄. ſed cecitasmentis nō eſt volūtaria. qꝛ vt augͥ. dic̄. x.li. ꝯfeſ. ꝯgnoſcere veritate lucente omēsamiat. et ecc. ix. dicit̉ dulce lumē et delectabile oculis videre ſolē. ergo cecitas mētis nō eſt peccatū Sed ꝯtra eſt qd̓ g̓g̓ꝰxxj. moꝝ. cecitatē mentis ponit inter vicia q̄ cauſant̓ ex luxuria Rn̄º dd̓. ꝙ ſicutcecitas corꝑalis eſt priuacō eiꝰ qd̓ ē principiū corꝑal̓ viſionis. ita etiā cecitas mentis eſt priuacō eiꝰ qd̓ eſt principiū mētal̓ſiue intellectual̓ viſionis. cuiꝰ quidē principiū eſt triplex. vnū quidē eſt lumē naturalis rōnis. ⁊ hoc lumē cū ꝑtineat ad ſpeciem aīme rōnalis. nunꝙͣ priuat̉ ab aīmaimpedit̉ tamē qn̄qꝫ a ꝓpͥo actū ꝑ impedimenta viriū inferioꝝ quibꝰ indiget intellectus hūanꝰ ad intelligendū. ſicut patꝫ inamentibꝰ et furioẜ vt in primodictū eſt.aliud autē principiū intellectual̓ viſioniseſt aliqd̓ lumē habituale naturali luminirōnis ſuꝑadditū. et hoc quidē lumē īterdum priuat̉ ab aīma. et talis priuacio eſtcecitas q̄ eſt pena. ẜm ꝙ priuacō lumīs gͣcie qͥdam pena ponit̉. vndedt̉ de quibuſdā. ſapi. ij. excecauit illos malicia eoꝝ. terciū prīcipiū viſiōis ītellectual̓ ē aliqd̓ ītelligibile primū ꝑ qd̓ homo intelligit aliacui quidē principio intelligibili mens homīs poteſt intendere vel nō intendere. ⁊ꝙ ei nō intendat ꝯtingit dupl̓r. qn̄qꝫ quidem ex hoc ꝙ habet volūtate ſpotanee ſeauertente a ꝯſideracōe talis prīcipij. ẜmillud psͣ. noluit intelligere vt bene āgerꝫalioº ꝑ occupacōem mētis circa alia q̄ magis diligit. quibꝰ ab inſpectōe huiꝰ principij mens auertitur. ẜm illud psͣ. ſuꝑcecidit ignis ſcilicꝫ ꝯcupiſcēcie. et nō viderunt ſolē. et vtroqꝫ modo cecitas mentiseſt peccatū. Ad. j. ergo dd̓. ꝙ cecitas q̄excuſat a peccato eſt q̄ ꝯtingit ex naturalidefectū nō potentis videre Ad. ij. dd̓.ꝙ racō illa ꝓcedit de ſcd̓a cecitate q̄ eſtpena Ad. iij. ꝙ intelligere veritate cuiuſlibꝫ eſt ẜm ſe amabile. poteſt tn̄ ꝑ accidens eſſe alicuiodibile. inqͣntū ſcꝫ ꝑ hochomo impedit̉ ab alijs q̄ magis amat.D. ij. ſic ꝓceditur. vt ꝙ hebetudoſenſus nō ſit aliud a cecitate mentis vnū em̄ vni eſt ꝯtrariū. ſꝫ donointellectꝰ opponit̉ hebetudo. vt patet ꝑgreg. in ij. moꝝ. cui etiaꝫ opponit cecitasnientis. eo ꝙ intellectꝰ principiū qd̓damviſiuū deſignat. ergo hebetudo ſenſus ēidem ꝙ cecitas mentis Pͣ. greg̓. i. xxxj.moꝝ. de hebetudine loqn̄s nomīat ea hebetudinem ſenſus circa intelligenciam.ſed hebetari ſenſu circā intelligēciā nihilaliud eſſe videt̉ ꝙ intelligendo deficereꝙ ꝑtinet ad mentis cecitate. ergo hebetudo ſenſus idē eſt ꝙ cecitas mentis Pꝯ.ſi aliquo differūt maxime vident̓ ī hͦ differre ꝙ cecitas mentis eſt volūtaria vt sͣ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten