accepcōes peccati in ſpūm ſanctū. diuerſimode irremiſſibile dicit̉. ſi em̄ dicat̉ peccatū in ſpūm ſanctū finalis impenitenciaſic dicit̉ irremiſſibile qꝛ nullo modo remittitur. peccatū em̄ mortale in quo homoꝑſeuerat vſqꝫ ad mortē qꝛ in hac vita nō remittitur ꝑ penitenciā. nec etiā in futurodimittet̉. ẜm autē alias duas accepcōes.dicit̉ irremiſſibile nō ꝙ nullo modo remittatur. ſed qꝛ qͣntū ē de ſe habet meritū vtnō remittat̉ et hocdupl̓r. vno modo qͣntūad pena. qui em̄ ex ignorancia vel infirmitate peccat minore penā meret̉. qui auteꝫex certa malicia peccat nō habet aliqͣm excuſacōem vnde eiꝰ pena minuat̉. ſil̓iter etiam qui blaſphemabat in filiū homīs. eigdiuinitate nodum reuelata poterat habēre aliqͣm excuſacōem ꝓpter aliqͣm excuſacōem ꝓpter infirmitate carnis quā in eoaſpiciebat et ſic minore pena merebaturſed qui ip̄am diuinitatē blaſphemabat opera ſpūs ſancti dyaº attribuens nullaexcuſacōem habebat vnde eiꝰ pena diminueret̉. et ideo dicit̉ ẜm expoſicōem criſoſtomi. hͦ peccatū nō debet iudeis remitti neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ infuturo. qꝛ ꝓeo paſſi ſunt pena et in pn̄ti vitā ꝑ romānos ⁊ ī futura vita in pena inferni. ſic̄ etiāanathaꝰ. inducit exemplū d̓ eoꝝ ꝑentibꝰquī primo quidē ꝯtra moyſen ꝯtenduntpter defectū aque et panis. et hoc dn̄sſuſtinuit pacienter habebāt em̄ excuſacōnem ex infirmitate carnis ſed poſtmodūgrauius peccauerūt qͣſi blaſphemantes inſpūm ſanctū beneficia dei. qui eos de egipto eduxerat. ydolo attribuētes. cuꝫ dixerūt hi ſūt dij tui iſrl̓ qͥ te eduxerūt d̓ terra egipti. et ideo dn̄s ⁊ tꝑaliter fecit eospuniri. qꝛ ceciderūt ī die illo quaſi tria milia hoīm. et in futuro eis pena ꝯminaturdicens. ego autē in die vlcōis viſitabo hocpeccatū eoꝝ. alioº poteſt intelligi quo adculpam. ſicut aliquis dicit̉ morbus incurabilis ẜm ſua naturā morbi ꝑ que tollit̉id ꝑ qd̓ morbꝰ pōt curari. puta cū morbꝰtollit v̓tutem nature vel inducit faſtidiuꝫcibi et medicine. licet etiā talē morbū deꝰpoſſit curare. ita etiā peccatū in ſpūm ſanctū dt̉ irremiſſibile ẜm ſua natura. inqͣntūexcludit ea ꝑ q̄ fit remiſſio peccatoꝝ et ꝑhoc tn̄ nō p̄cludit̉ viā remittendi et ſanadi omīpotecīe et miſcd̓ie dei ꝑ quā aliqn̄tales quaſi miraculoſe ſpūaliter ſanaturAd. j. ergo dd̓. ꝙ de nemīe deſꝑandū ēin hac vita ꝯſiderata oīpotēciā ⁊ miſcd̓idei. ſed ꝯſiderata ꝯdicōe peccati dicunt̉aliqm̄ filij diffidencie. vt habetur ad eph̓i. Ad. ij. dd̓ ꝙ ratio illa ꝓcedit ex ꝑteomīpotencie dei nō ẜm ꝯdicōem peccati.Ad. iij. dd̓. ꝙ libeꝝ ar. remanet quidēin hac vita v̓tibile tamē qn̄qꝫ abijcit a ſeid ꝑ qd̓ ꝯuerti poteſt ad bonū qͣntum inip̄o eſt. vnde ex ꝑte ſua peccatū ē irremiſſibile. licet deꝰ remittere poſſitD. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ qd̓ homo nōpoſſit primo peccare in ſpūm ſanctū nō p̄ſuppoſitis alijs peccatis.naturalis em̄ ord̓o eſt vt ab imꝑfecto adꝑfectū quis moueat̉. et hͦ quidē ī bonisapparet. ẜm illud ꝓuer. iiij. iuſtoꝝ ſemitaquaſi lux ſplendens creſcit et ꝓficit vſqꝫad ꝑfectū diē. ſed ꝑfectū dicit̉ in malisqd̓ eſt maximū malū. vt patꝫ ꝑ ph̓m in. vj.meth̓. cū ergo peccatū in ſpūm ſanctū ſitgͣuiſſimū. vl̓ ꝙ homo ad hoc pctm̄ ꝑueniat ꝑ alia peccata minora H. peccare īſpūm ſanctū eſt peccare ex certa maliciaſine electione. ſed hͦ nō ſtatim poteſt homō anquā multociens peccauerit. dic̄ em̄ph̓s in. vj. eth̓. ꝙ ſi homo poſſit iniuſta facere nō tamē poteſt ſtatim oꝑari. ſicut iniuſtus ſcilicꝫ ex electione. gͦ vt̓ ꝙ peccatum in ſpūm nō poſſit ꝯmitti niſi pꝰ aliapeccata Pͣ. penitēcia ⁊ impenitēcia ſūtcirca idem. ſed penitēcia nō ē niſi de peccatis p̄teritis. ergo etiā neqꝫ impenitēciaq̄ eſt ſpeciēs peccati in ſpūm ſanctū. peccatum ergo in ſpūm ſanctū ẜm ꝙ dictū ēp̄ſupponit alia peccata Sed ꝯtra ē ꝙ facile ē in ꝯſpectū dei ſubito honeſtare pauꝑem. vt dicit̉ ecc̄. xj. ergo ecōtrario poſſibile eſt ẜm malitiā demōīs ſugͣgerētis. vtſtatim aliquis inducat̉ ad peccatū grauiſſimū qd̓ eſt in ſpūm ſanctū Rn̄º dd. ꝙ ſicut dictū eſt. peccare inſpūm ſanctū vnomodo eſt peccare ex certa malicia. ex certa aūt malicia dupl̓r peccare ꝯtingit ſicutdictū eſt. vnoº ex īclinacōe habitꝰ. qd̓ nōeſt ꝓpͥe peccare in ſpūm ſanctū et hoc modo peccare ex certa maliciā non ꝯtingit aprincipio. oꝑtet em̄ actꝰ peccatoꝝ p̄cedere ex quibꝰ cauſet̉ habitꝰ ad peccandū inclinans. alioº poteſt aliq̓s peccare ex certa malicia abijciēdo ꝑ ꝯtemptū ea ꝑ q̄ homo retrahit̉ a peccando. qd̓ ꝓpͥe eſt peccare in ſpūm ſanctū ſicut dictū eſt. et hoc etiā plurimū p̄ſupponit alia peccata qꝛ ſic̄dicit̉ ꝓuer. xviij. impiꝰ cū in ꝓfūdū peccatoꝝ venerit ꝯtemnnt. poteſt tamen cōtingere. ꝙ aliquis in primo actū peccati īſpūm ſanctū peccet ꝑ ꝯtemptū. tum ꝓpt̓libertate arbitrij. tū etiā ꝓpter ml̓tas diſpoſicōes p̄cedentes vel etiā ꝓpter aliqd̓motiuū vehemēs et debilē affectū hoīsad bonū. et ideo in iuris ꝑitis hoc vix aūtnūqͣꝫ accidere poteſt. ꝙ ſtatim a prīcipiopeccent in ſpūm ſanctū. vnde dic̄ orig. inpariarton id eſt in liº intro ductorio. nō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten