diſpoſicōe recedūt. ita ſublata vita iuſticieq̄ eſt ꝑ fide apparet mordinacō in omībꝰmembris. et primo quidē in ore ꝑ qd̓ maifeſtat̉ cor maxime. ſecūdo in oculis tercōī inſtrumētis motus. quarto in volūtatē q̄ad malū tendit. et ex his ſequit ꝙ iurgiaſeminet alios intendens ſeꝑare a fide ſic̄et ip̄e receſſit Ad. iij. dd̓. ꝙ ſpecies alicuiꝰ qͣlitatis vel forme non diuerſificat̉ ꝑhoc q eſt terminꝰ motꝰ a quo vel ad quēſed potius ecōuerſo. ẜm terminos motuūſpecies attendūt̉ appoſtaſia autē imꝑtatinfidelitate vt terminū ad quē eſt motusrecedentis a fide. vnd̓e appoſtaſia nō imptat determīatā ſpeciē infidelitatis. ſedqͣndam circūſtācia aggrauātem. ẜm illudij. pe. ij. meliꝰ erat eis veritatē nō ꝯgnoſcere. ꝙ pꝰ ꝯgnitam retroire.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ q prīceps ꝓpter appoſtaſia a fide non amittatdominiū in ſubditos quin ei teneant̉ obedire. dicit em̄ ambroꝰ. et habet̉.xj. q. iiij. ꝙ iulianꝰ imꝑator ꝙͣuis eſſꝫ appoſtata. habuit tamē ſub ſe xp̄ianos milites. qͥbꝰ cū dicebat ꝓducite aciē ꝓ defēſione rei publice obediebāt ei. ergo ꝓpterappoſtaſiā principis ſubditi nō abſoluūt̉ab eiꝰ dominio Pͣ. appoſtata a fide infidelis eſt. ſed nifidelibꝰ domīs inueniūt̓aliqui ſancti viri fideliter ſeruiſſe. ſicut joſeph pharaoni. et daniel nabuchodonoſor. et mardocheꝰ aſuero. ergo ꝓpter appoſtaſiā a fide nō eſt dimittendū qͥn principi obediat̉ a ſubditis Pꝯͣ. ſicut ꝑ appoſtaſiam a fide recedit̉ a deo ita ꝑ qd̓libꝫpeccatū. ſi ergo ꝓpter appoſtaſia a fide ꝑderent principes ius īperādi ſubditis fidelibꝰ pari rōe ꝓpter peccata alia h̓ amitterent. ſed hͦ patꝫ eſſe falſum. nō ergo ꝓpter appoſtaſiā a fide ē recedēdū ab obediencia principū Sed ꝯtra eſt ꝙ gregꝰſeptimꝰ dicit. nos ſanctoꝝ p̄deceſſoꝝ ſtatuta tenentes eos qͥ excōmunicatis fidelitate aut iuramēto ſacramento ſunt ꝯſtricti apoſtolica autoritate a ſacramento abſoluimꝰ. et ne ſibi fidelitatē obſeruet omībus modis ꝓhibemꝰ quouſqꝫ ad ſatiſfactionē veniant. ſed appoſtate a fide ſuntexcōmunicati ſicut et heretici vt dicit decretalis extra de hereticis ad abolendamergo principibꝰ appoſtatatibꝰ a fide nōeſt obediendū Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut sͣ dictūeſt. īfidelitas ẜm ſeip̄am nō repugnat dominio eo ꝙ dominiū introductū eſt de iure genciū qd̓ eſt ius hūanū. diſtinctio autem fideliū et īfideliū eſt ẜm ius diuinūꝑ qd̓ nō tollit̓ ius hūanū. ſed aliquis ꝑ ifidelitatē peccas poteſt ſentēcialiter nisdiuinū amittere. ſicut etiā qn̄qꝫ ꝓpter ali-☞ VIIIas culpas. ad eccl̓iam autē nō ꝑtinet punire infidelitate in alijs qui nūqͣ fide ſuſceperūt. ẜm illud apl̓i. j. ad coꝝ. ꝙ mihide his q̄ foris ſunt nichil eſt iudicare. ſꝫinfidelitate illoꝝ qui fide ſuſceperunt poteſt ſentencialiter punire et ꝯueniēter īhoc puniūt̉ ꝙ ſubditis fidelibꝰ dn̄ari nōpoſſunt hͦ em̄ vergere poſſet in magna fidei corrupcōem. qꝛ vt dictū eſt homo appoſtata prauo corde machinat̉ malum etiurgia ſemīat intendes hoīes ſeꝑare a fide. et ideo qͣnicito aliqͥs ꝑ ſentēciā denuciat̉ excōmunicatꝰ ꝓpter appoſtaſia a fide ip̄o facto eiꝰ ſubditi ſūt abſoluti a domimio eiꝰ et iuramēto fidelitatis quo eitenebant̉ Ad. j. ergo dd̓. ꝙ illo tēꝑe eccleſia in ſui nouitate nodū habebat poteſtatē terrenos principes ꝯpeſcēdi. ⁊ id̓otollerauit fideles iuliano appoſtate obedire in his q̄ nodū erat ꝯtra fide vt maiꝰꝑiculū fidei vitaret̉ Ad. ij. dd̓ ꝙ alia raciō eſt de infidelibꝰ alijs qui nūqͣ fidē ſuſceperūt vt dictū eſt Ad. iij. d̓d. ꝙ appoſtaſia a fide totaliter ſeꝑat hoīem a dovt dictū eſt. ꝙ non ꝯtingit in quibuſdamalijs peccatis.Einde ꝯſiderandū eſt de peccato blaſphemie qd̓ opponit̉ꝯfeſſioni fidei Et primo d̓blaphemia in generali. Secūdo de blaſphemia q̄ dt̉ peccatū in ſpūm ſanctū Circa primūq̄rūt̉.iiij Primo vtꝝ blaſphemia opponat̉ cōfeſſioni fidei Secūdo. vtꝝ blaſphemiaſemꝑ ſit pctm̄ mortale Tercio vtꝝ blaſphemia ſit maximū peccatoꝝ. Quarto.vtꝝ blaſphemia ſit in damnatisD. j. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ blaſphemianon opponat̉ ꝯfeſſioni fidei. namblaſphemia eſt ꝯtumeliā vel aliqd̓ꝯuiciū inferre ī imuria creatoris ſꝫ hͦ magis ꝑtinet ad maliuolēciā ꝯtra deū qͣ adinfidelitate. ergo blaſphemia nō opponitur ꝯfeſſioni fidei H. ad eph̓. iiij. ſuꝑ illud blaſphemia tollat̉ a vobis dicit glo. q̄fit in deū vel ī ſanctis. ſꝫ ꝯfeſſio fidei nōvidet̉ eſſe niſi de his q̄ ꝑtinet ad deū quieſt fidei obiectū. ergo blaſphemia nō ſemꝑ opponit̉ ꝯfeſſioni fidei Pͣ. a qͥbuſdādicit̉ ꝙ ſunt tres blaſphemie ſpeciēs qͣꝝvna eſt cū attribuit̉ deo qd̓ ei nō cōuenit.ſcd̓a eſt ꝙ ab eo remouet̉ qd̓ eī conuenit.tercia eſt cū attribuit̉ creature qd̓ deo appropriat̉. et ſic videt̉ ꝙ blaſphemia nonſolū ſit circa deū. ſed etiā circa creaturasfides autē habet deū ꝓ obiecto. ergo blaſꝫphemia nō opponit̉ ꝯfeſſioni fidei. Sꝫꝯtra eſt ꝙ apoꝰ. j. ad thi. j. prius fui blalphemus et perſecutor. et poſtea ſubdit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten