ignorans feci ī incredulitate. ex quo videtur ꝙ blaſphemia ad īfidelitatē ꝑtineat.Rn̄º dd. ꝙ nomē blaſphemie imꝑtarevidet̉ qͣndam derogacōem alicuiꝰ excellētis bonitatis. et p̄cipue diuine. deꝰ aūtvt dyoꝰ dic̄. j. ca. de di. no. eſt ip̄a eſſenciavere bonitatis vn̄ quicqͥd deo ꝯuenit ꝑtinet ad bonitatē ip̄iꝰ. ⁊ quicqͥd ad ip̄m n̄ꝑtinet lōge eſt a racōe ꝑfecte bonitatis.q̄ eſt eiꝰ eſſencia. qͥcunqꝫ ergo vel negat aliquid de deo qd̓ ei cōuenit. vel aſſerit d̓eo ꝙ ei nō ꝯuenit derogat diuine bonitati. ꝙ quidē poteſt ꝯtingere dupl̓r. vno qͥdem modo ẜm ſolā opīnionē intellectus.alio modo ꝯiūcta qͣdam affectꝰ deteſtacōne. ſicut ecōtrario fides dei ꝑ dilectionē.eiꝰ ꝑficit̉ ip̄iꝰ. huiuſmodi ergo derogatiodiuine bonitatis vel ẜm intellectū tantū.vel etiā ẜm̄ affectū ſi ꝯſiſtat tantū ī cordeeſt cordis blaſphemia. ſi aūt exteriꝰ ꝓdeat ꝑ locucōem eſt oris blaſphemia. ⁊ ẜmhoc blaſphemia ꝯfeſſioni opponit̉ Ad.j. ergo dd̓. ꝙ ille q̄ ꝯtra deū loquit̉ ꝯuīciūinferre intendens derogat diuīe bonitati. nō ſolū ẜm veritatē intellectꝰ ſed etiāẜm prauitate volūtatis deteſtantis ⁊ impedientis ꝓ poſſe diuinū honorem qd̓ ēblaſphemīa ꝑfecta Ad. ij. dd̓. ꝙ ſicutdeꝰ ī ſanctis ſuis laudat̉ inqͣntū laudāt̉oꝑa que deꝰ in ſanctis efficit. ita et blaſphemia q̄ fit in ſanctos ex ꝯſeq̄nti ī deuꝫredūdat Ad. iij. dd̓. ꝙ ẜm illa tria nonpoſſunt ꝓpͥe loq̄ndo diſtingui diuerſe ſpecies peccati blaſphemie. attribuere eī deoqd̓ ei nō ꝯuenit vl̓ remouere ab eo qd̓ eiꝯuenit nō differūt ẜm affirmacōem et negacōem q̄ quidē diuerſitas habitꝰ ſpeciēnō diſtinguit qꝛ ꝑ eandē ſcienciā innoteſcit falſitas et affirmacōem et negacōemet ꝑ eandē ignoranciā vtroqꝫ modo errat̉cū negacio ꝓbet̉ ꝑ affirmacōeꝫ. vt habet̉primo poſterioꝝ. ꝙ aūt ea q̄ ſunt dei ꝓpͥacreaturis attribuāt̉ ad hoc ꝑtinere videt̉ꝙ aliquid ei attribuat̉ ꝙ ei nō conueniatquicqͥd em̄ eſt deo ꝓpͥum eſt ip̄e deus. attribuere ergo id qd̓ ē dei ꝓpͥum alicni crea.ture eſt ip̄m deū dicere idem crature.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ blaſphemia.nō ſemꝑ ſit peccatū mortale. qꝛ ſuꝑ illud ad coloc̄. iij. niūc aūt deponite vos ⁊cͣ. dicit̉ glo. poſt maiora ꝓhibꝫminora. et cū ſubdit de blaſphemia. ergoblaſphemia inter peccata minora ꝯputat̉q̄ ſunt peccata venialia Pͣ. omne peccatū mortale opponit̉ alicui p̄cepto decalogi. ſed blaſphemia nō videt̉ alicui eoꝝ opponi. ergo blaſphemia nō ē peccatū mortale Po. peccata q̄ abſqꝫ deliberacōe cōmittunt̉ nō ſunt mortalia ꝓpter ꝙ primimotus. nō ſunt peccata mortalia. qꝛ deliberacōem rōnis p̄cedūt. vt ex sͣ dictis patet. ſed blaſphemia qn̄qꝫ abſqꝫ deliberacione ꝓcedit. ergo nō ē ſemꝑ peccatū mortale Sed ꝯtra eſt ꝙ dicit̉ leuic̄. xxiiij. qͥblaſphemauerit nom̄ dn̄i morte moriat̉ ſꝫpena mortis n̄ īfertur niſi ꝓ peccato mortali. ergo blaſphemia eſt peccatū mortale Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut sͣdictū eſt. peccatuꝫmortale ē ꝑ qd̓ homo ſeꝑat̉ a primo principio ſpūalis vite qd̓ eſt caritas dei. vn̄ q̄cunqꝫ caritati repugnāt ex ſuo genere ſūtpeccata mortalia. blaſphemia autē ẜm genus ſuū repugnat caritati diuine. qꝛ derogat diuine bonitati. vt dictū eſt q̄ eſt obiectū caritatis. et ideoblaſphemia ē peccatū mortale ex ſuo genere Ad. j. gͦ dd̓ꝙ glo. illa nō ē ſic ītelligenda. ꝙ omnia q̄ſubdunt̉ ſint peccata minora. ſed qꝛ cū ſupra nō exp̄ſſiſſet nin̄ maiora poſtmodū ēciam q̄dam minora ſubdit. inter q̄ etiaꝫ q̄dam de maioribꝰ ponit. Ad. ij. dd̓. ꝙcū blaſphemia opponat̉ ꝯfeſſioni fidei vtdictū eſt eiꝰ ꝓhibicō reducit̉ ad ꝓhibicionē infidelitatis q̄ intelligit̉ ī eo ꝙ dicit̉.ego ſum dn̄s deꝰ tuꝰ ⁊cͣ. vel ꝓhibet̉ ꝑ idqd̓ dicit̉. nō aſſumes nomē dei tui invanūmagis eī in vanū aſſumit nom̄ dei qͥ aliqd̓falſum d̓ deo aſſerit. qͣm qͥ ꝑ nomē dei aliqd̓ falſum ꝯfirmat. Ad. iij. dd̓. ꝙ blaſphemia poteſt abſqꝫ deliberacone ex ſubrepcōe ꝓcedere dupliciter. vno modo ꝙaliquis nō auertat hoc qd̓ dicit eſſe blaſp̄hemiā. qd̓ poteſt ꝯtingere cū aliq̓s ſubito ex aliqua paſſione in verba ymaginata ꝓrumpit quoꝝ ſignificacōem nō ꝯſiderat et tūc eſt veniale peccatū. ⁊ nō habetꝓprie rōem blaſphemie. alioº qn̄ aduertith̓ eſſe blaſphemiā ꝯſiderans ſignificata v̓boꝝ et tūc nō excuſat̉ a peccato mortaliſicut nec ille qui ex ſubito motū ire aliquēoccidit iuxta ſe ſedentē.D. iij. ſic ꝓcedit̓. vt̓. ꝙ peccatumblaſphemie nō ſit maximū peccatūmalū em̄ dicit̉ qꝛ nocet ẜm augͥ. inencheridi. ſed magis nocet peccatū homicidij. qd̓ perimit vitā homīs qͣm peccatūblaſphemie. qd̓ deo nullū nocunientū poteſt inferre. ergo peccatū homicidij eſt gͣuius peccato blaſphemie P. quicūqꝫ ꝑiurat inducit deū teſtem falſitatis et itavidet̉ eū aſſerere eſſe falſum. ſed nō qͥlibꝫblaſphemꝰ vſqꝫ ad hͦ ꝓcedit vt deū aſſerat eſſe falſum. ergo ꝑiuriū eſt grauiꝰ peccatū qͣm blaſphemia. Preterea. ſuꝑ illud psͣ. nolite extollere in altū cornu yeſtꝝ dicit glo. maximū eſt viciū excuſacōispeccati. nō ergo blaſphemia eſt maximum.peccatū. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ yſa. xviij. ſuꝑ illd̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten