Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

bona impediant̓ vel etiā ne aliqua malapeiora incurrant. ſic̄ augꝰ. dicit ī liº de ordine auffer meretrices de rebꝰ hūanisbaueris omīa libidinibꝰ ſic ergo qͣmuis infideles in ſuis ritibꝰ peccent tollerari poſſunt vt ꝓpter aliqd̓ bonū qd̓ ex eis ꝓuenit vel ꝓpter aliqd̓ malū qd̓ vitatur ex hautē iudei ritus ſuos obſeruāt ī quibꝰolim ꝑfigurabat̉ veritas fidei quā tenemꝰ bonū ꝓuenit teſtimoniū fideiſtre babemꝰ ab hoſtibꝰ quaſi in figuranobis reputat̉ qd̓ credimꝰ. et ideo in ſuisritibꝰ tollerant̉ alioꝝ vero infideliū ritꝰqui nihil veritatis aut vtilitatis aufferūt ſunt aliqͣliter tollerādi niſi forte aliqd̓malū vitādum ſcilicꝫ ad vitādum ſcādalūvl̓ diſcidiū ex hoc poſſet ꝓuenire vl̓ impedimētum ſalutis eoꝝ qui paulatī ſic tollerati ꝯuertūtur ad fidem. ꝓpter hoc em̄etiam hereticoꝝ et paganoꝝ ritꝰ aliqn̄ eccleſia tollerauit qn̄ erat magna infideliuꝫmultitudo et hoc patꝫ rn̄º ad obiecta.D. xij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ pueri iudeoꝝ et alioꝝ infideliū ſint baptizadi ꝑentibꝰ iuitis maius em̄ ē v inculū matrimoniale ꝙͣ ius patrie poteſtatis in puero qꝛ ius patrie poteſtatis poteſt homīeꝫ ſolui filiꝰ familias emācipat̉ viculū autē matrimoīale poteſtſolui hoīem ẜm illd̓ math̓. xix quos deꝰꝯiunxit homo ſeꝑet. ſꝫ ꝓpter infidelitateꝫ ſoluit̉ vniculū matrimoīale. dicit em̄apoꝰ. j. ad coꝝ. vij. ſi īfidelis diſceditdiſcedat. em̄ eſt ſeruituti ſubiectꝰ frater aūt ſoror in hꝰ modi. et cano. dicit.ſi ꝯiunx īfidelis vult ſine ꝯtumelia ſuicreatoris altero ſtare tūc alter ꝯiugum debet cohabitare. ergo ml̓to magisꝓpter īfidelitatem tollit̉ ius patrie poteſtatis in ſuos filios poſſunt ergo eoꝝ filijbaptizari eis inuitis P. magis debꝫ homi ſubueniri circa ꝑiculū mortis eterne.qm̄ circa ꝑiculū mortis tꝑalis. qꝛ ſi aliqͥsvidet homīeꝫ in ꝑiculo mortis tꝑalis. etei ferret auxiliū peccaret. ergo filijiudeoꝝ et alioꝝ īfideliū ſint ī ꝑiculo mortis eterne. ſi ꝑentibꝰ relinquūt̉ qui eos īſua infidelitate informat. videtur ſinteis auferendi et baptizandi et in fide inſtruendi P. filij ſeruoꝝ ſunt ſerui et īpoteſtate dn̄oꝝ. ſꝫ iudei ſunt ſerui regūet principū. ergo et filij eoꝝ. reges ergoet principes habent poteſtate filijs iudeoꝝ facere qd̓ voluerint. nulla ergo eritiniuria ſi eos baptizarent inuitis ꝑentibꝰ.P. quilibꝫ homo magis ē dei a quo habet anima qͣm patris carnalis a quo habꝫcorpꝰ. ergo eſt iniuſtū ſi pueri iudeoꝝcarnalibꝰ ꝑentibꝰ auferant̉ et deo baptiſmū ꝯſecrāt̉. Pͣͣ. baptiſmꝰ efficacioreſt ad ſalutem ꝙͣ p̄dicacō. qꝛ baptiſmūſtatim tollit̉ peccati macula reatus peneet aperit̉ ianua celi ſed ſi ꝑiculū ſequeturex defectu p̄dicacōis imputat̉ ei qui nonp̄dicauit. vt habet̉ ezech̓. iij. et. xxxiij. deeo qui videt gladiū veniētem et non inſonueriit tuba. ml̓to magis ſi pueri iudeoꝝ damnent̓ ꝓpter defectū baptiſmi. imputat̉ ad peccatū eis qui potuerūt baptizare et baptizauerūt Sed ꝯtra eſtnemii facienda eſt iniuria. fieret autemiudeis iniuria. ſi eoꝝ filij baptizarent̉ eisinuitis qꝛ amitterent ius patrie poteſtatis in filios iam fideles. eis inuitisſunt baptizandi Rn̄º dd̓. maximā habet autoritate eccleſie ꝯſuetudo ſemꝑeſt in omībꝰ emulanda. qꝛ et ip̄a doctrīakatholicoꝝ doctoꝝ ab ecleſia autoritatēhabet. vnde magis īmitādū eſt autoritatieccleſie qm̄ autoritati augͥ. vel hiero. vl̓iuſcūqꝫ doctoris. aūt eccleſie vſus nūꝙͣhabuit iudeoꝝ filij inuitis ꝑentibꝰ baptizarent̉ ꝙͣuis fuerint retroactis tꝑibꝰmulti katholici principes potētiſſimi vtꝯſtantinꝰ. th̓oꝰ quibꝰ familiares fueruntſanctiſſimi epiſcopi vt ſilueſter ꝯſtantinoet ambroꝰ theº. qui nullo modo p̄termiſiſſent ab eis impetrare. ſi eſſet ꝯſonūracōi. et ideo ꝑiculoſum videt̉ hanc aſſercōem de nouo inducere. vt p̄ter ꝯſuetudine in eccleſia hactenꝰ obſeruatā iudeorūinuitis ꝑentibꝰ. filij baptizarēt̉. et huiꝰracō eſt duplex. vnā quidē ꝓpter ꝑiculūfidei. ſi em̄ pueri nōdum vſum racōis habentes baptiſmū ſuſciꝑent poſt modūcuꝫad ꝑfecta etatem ꝑuenirent facili poſſent a ꝑentibꝰ induci. vt relinqͥrent ignorantes ſuſceperūt qd̓ vergeret̉ in fideidetrimētū. alia vero racō eſt qꝛ repugnatiuſticie naturali. filiꝰ em̄ naturaliter eſt aliquid patris. et primo quidē a ꝑentibus diſtinguit̉ in corpꝰ qͣmdiu in matriſvtero ꝯtinet̉. poſtmodū vero poſtꝙͣ abvtero egredit̉ anteqͣm vſum liberi arbitrijhabeat ꝯtinet̉ ſub ꝑentum cura. ſicut ſubquodā ſpūali vtero. qͣidiū em̄ vſum racionīs habet puer differt ab aīmaliirracōnali. vn̄ ſicut bos vel equꝰ eſt alicꝰvt vtatur eo voluerit ẜm ius ciuile ſicutꝓp̓o inſtrumēto. ita iure naturali ē filius anteqm̄ habeat vſum racōis ſit ſubra patris. vnde ꝯtra iuſticia naturalē eſſꝫſi puer anteꝙͣ habeat vſum raconis a curaꝑentū ſubtrahat̉ vel de eo aliquid ordinētur inuitis ꝑentibꝰ. poſtꝙͣ auteꝫ incipithabere vſum liberi arbitri iam īcipit eſſeſuus. poteſt quātū ad ea ſunt iuris dium vel naturalis ſibiipſi ꝓuidere et tūc