preeſt. ſed infideles non poſſunt iudicare de fidelibus. dic̄ enī apl̓us. j. ad coꝝ.vj. audet aliquis veſtrū habēs negociumaduerſus alteruꝫ. iudicari apud iniquosideſt infideles et nō apud ſanctos. gͦ videt̉ ꝙ infideles. fidelibus p̄eſſe nō pn̄t.Rn̄º dd̓. ꝙ circa hoc dupliciter loquipoſſumꝰ vno modo d̓ dn̄io vel p̄lacōe infideliū ſuꝑ fideles de nouo īſtituenda ethoc nullomodo ꝑmitti debet. cedit em̄ h̓in ſcandalū et in ꝑiculū fidei. de facili em̄illi qͥ ſubijciūt̉ alioꝝ iuriſdictioni immutari poſſunt ab eis quibꝰ ſubſunt vt ſeqͣntureoꝝ imꝑium. niſi illi qͥ ſubſunt fuerīt magne v̓tutis. et ſimiliter infideles ꝯtemnūtfidē ſi infideliū defectꝰ ꝯgnoſcāt. ⁊ ideoapoꝰ. ꝓhibuit ne fideles nō ꝯtendāt iudicio corā iudice infideli. ⁊ ideo nullo modo ꝑmittit eccleſiia. ꝙ infideles acquirātdominiū ſuꝑ fideles. vel qͣlitercūqꝫ eis p̄ficiant̉ in aliquo officio. alio modo poſſumꝰ loqͥ d̓dominio vel p̄lacōe iam p̄exiſtēti vbi ꝯſiderādū eſt ꝙ dominiū vel p̄lacōintroducta ſunt ex iure hūano. diſt inctioautē fideliū ⁊ infidelium eſt ex iure diuino ius autē diuinum qd̓ eſt ex gracia nōtollit ius hūanum qd̓ eſt ex naturali rōeideo diſtinctio fideliū et. infideliū ẜm ſeꝯſiderata nō tollit dominiū et p̄lacōem īfideliū ſupra fideles poteſt tamē iuſte ꝑſentenciā vel ordinacōem eccleſie autoritatem dei habentis tale ius dominij vl̓ p̄laconis tolli. qꝛ infideles merito ſue infidelitatis merent̓ poteſtatē amittere ſuꝑfideles. qui tranſferūt̉ in filios dei. ſed h̓quidē eccleſia qn̄qꝫ facit. qn̄qꝫ autē nō facit in illis em̄ infidelibꝰ qui etiam tēꝑaliſubiectione ſubijciūt̉ eccleſie et membriseius h̓ ius eccleſia ſtatuit vt ſeruꝰ iudeoꝝcū fuerit factꝰ xp̄ianꝰ ſtatim a ſeruituteliberēt̉ nullo p̄cio dato. ſi fuerit vernacūlus id eſt in ſeruitute natus et ſimiliter ſiinfidelis exiſtens fuerit emptꝰ ad ſeruiciū. ſi autē fuerit emptus ad mercacōeꝫ tenet̉ eum infra tres menſes exponere advendendū nam in hoc iniuriā nō facit eccleſia qꝛ cū ip̄i iudei ſint ſerui eccleſia poteſt diſponere de rebꝰ eoꝝ. ſicut etiā prīciꝑes ſeculares ml̓tas leges ediderūt circa ſuos ſubditos in fauorē libertatis. inillis vero infidelibꝰ. qui tꝑaliter eccleſievel eiꝰ membris nō ſubiacent p̄dictū iuseccleſia nō ſtatuit. licet poſſet īſtituere d̓iure. et h̓ facit ad ſandalū vitandū ſic̄ etiam dn̄s. math̓. xvij. oſtēdit ꝙ poterat ſea tributo excuſare qꝛ liberi ſunt filij dei.ſed nō mutauit tributū ſolꝰ ad ſcandalūvitandū ita etiā et paulꝰ cū dixiſſet ꝙ ſerui dn̄os ſuos honorarēt. ſubiūgit ne nom̄dn̄i et doctrina blaſphemet̓ vnde patetreſponſio ad primū Ad. ij. dd̓. ꝙ illa p̄laco ceſaris p̄exiſtebat diſtinctione fideliū ab infidelibꝰ vnde nō ſoluebat̉ ꝑ cōuerſione aliquoꝝ ad fidē et vtile erat ꝙaliqui fid̓les locū ī familia imꝑatoris haberent ad defendēdū alios fideles ſicutbeatꝰ ſebaſtianꝰ xp̄ianoꝝ aīmos quos intormētis videbat d̓ficere ꝯfortabat ⁊ adhoc latebat ſub militari clamide in domodyocleciani Ad. iij. dd̓ ꝙ ſerui ſubijciūtur dn̄is ſuis ad totā vitā et ſubditi ꝑfectis vl̓ alijs principū officialibꝰ ad omīanegocia. ſed mīſtri artificū ſubdūt̉ eis adaliqͥ ſpecialia oꝑa vnde ꝑiculoſiꝰ eſt ꝙ infideles accipiant dominiū vel p̄lacōeꝫ ſuꝑ fideles qͣm ꝙ accipiāt ab eis mīſteriūin aliquo artificō. ⁊ ideo ꝑmittit eccleſiaꝙ xp̄iani poſſint colere terras iudeoꝝ qꝛꝑ hoc nō habent neceſſe ꝯuerſari cū eis.ſalomon etiam expeciit a rege tyrij magiſtros opeꝝ ad ligna cedenda. vt habet̉.iij. reg̓. vj. et tamē ſi ex tali ꝯmunicaconevel ꝯuīctu ſubuerſio fideliū timeret̉ eſſetpenitus interdicendum.D. xj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ritus īfideliū nō ſint tollerādi. manifeſtū ēem̄ ꝙ infideles in ſuis ritibus peccant eos ſeruādo ſed peccato vt̓ ꝯſentirequi nō ꝓhibet cū ꝓhibere poſſit vt habetur in glo. ro. j. ſuꝑ illud nō ſolū qui faciunt ſed et qui ꝯſenciūt faciētibꝰ ergo peccant qui eoꝝ ritus tollerāt jꝯͣ. ritus iudeoꝝ ydolatrie ꝯꝑatur qꝛ ſuꝑ illd̓ gal̓. v.nolite iteꝝ iugo ſeruitutis cōtineri. dicitglo. nō eſt leuior h̓ legis ſeruitus qͣm ydolatrie ſed nō ſuſtineretur ꝙ ydelatrie ritum aliqui exercerent qmunymo xp̄ianorū prīcipes templa ydoloꝝ primo claudiet poſtea dirui fecerunt vt augꝰ narrat.xviij. de ci. dei. ergo ẜm hoc etiaritꝰ iudeoꝝ tollerari nō debent jꝯ. peccatū infidelitatis eſt gͣuiſſimū vt sͣ dictū ē. ſꝫ aliapeccata nō tollerant̉. ſed lege puniūt̉ ſic̄adulteriū furtū et alia hꝰmodi. ergo etiāritus infidelium tollerandi nō ſunt. Sꝫꝯtra eſt ꝙ in decretis dicit̉. d. xlv. ca. quiſincera. dic̄ g̓gꝰ de iudeis om̄es feſtiuitates ſuas ſicut hactenꝰ ip̄i ⁊ patres eoꝝ ꝑlonga colētes tꝑa tenuerūt aūt libeꝝ habebant obſeruādi cebrādiqꝫ licencia Reſponſio dd̓. ꝙ hūanum regime deriuat̉ adiuino regimīe. et ip̄m debꝫ imitari. deꝰautē qͣmuis ſit omīpotens ⁊ ſumme bonꝰꝑmittit tamē aliqua mala fieri ī vniuerſoq̄ ꝓhibere poſſet ne eis ſublatis maiorabona tollerent̓ vel etiā peiora mala ſeq̄rent̉ ſic ergo ⁊ in regimīe hūano illi qui ꝑ̄ſunt recte aliqua mala tollerāt ne aliqua