vni prime veritati. ſꝫ infidelitatis ſpeciesſunt multe. ex hoc ꝙ īfideles diuerſas etfalſas ſentēcias ſequūt̉ Ad. ij. dd̓ ꝙ obiectio illa ꝓcedit de diſtinctione ſpecieꝝinfidelitatis ẜm diuerſa in quibꝰ erraturAd. iij. dd̓. ꝙ ſicut fides eſt vna. qꝛ ml̓ta credit in ordine ad vnū. ita infidelitaspoteſt eſſe vna etiā ſi in multis erret inqͣntum omīa habent ordinē ad vnū. nihil tn̄ꝓhibet homīeꝫ in diuerẜ īfidelitatis ſpeciebꝰ errare. ſicut etiā poteſt vnus homodiuerſis vicijs ſubiacere ⁊ diuerſis corporalibus morbis.D. vj. ſic ꝓcedit̉. vt̉ ꝙ infidelitasgentiliū ſiue paganoꝝ ſit grauiorceteris. ſicut em̄ corꝑalis morbustanto eſt grauior qͣnto ſaluti prīcipalioriſmembri magis ꝯtrariat̉. ita peccatū tātovidet̉ eſſe grauiꝰ qͣnto ꝯtrariat̉ ei ꝙ ē prīcipalius in v̓tute. ſed prīcipalior in fide ēfides vnitatis diuine a qua deficiūt gentiles ml̓titudinem deoꝝ credētes. ergeeoꝝ infidelitas eſt grauiſſima Pꝯ. īterhereticos. tanto hereẜ aliquoꝝ deteſtahilior eſt. qͣnto in pluribꝰ et prīcipalioribus veritati fidei ꝯtradicūt. ſicut hereſisarrij qui ſeꝑauit diuinitatē deteſtabiliorfuit qͣm hereẜ neſtorij qui ſeꝑauit hūanitatē xp̄i a ꝑſona filij dei. ſed gētiles ī pluribꝰ et prīcipalioribꝰ recedūt a fide ꝙͣ iudei et heretici. qꝛ omīno nichil de fide recipiūt. ergo eoꝝ īfidelitas eſt grauiſſimaP. omne bonū eſt diminutiuū mali. ſꝫaliquod bonū eſt in iudeis qꝛ ꝯfitent̉ vetus teſtamētū eſſe a deo bonū etiā eſt inhereticis. ꝙ venerant̉ nouū teſtamentū.ergo minꝰ peccant qm̄ gentiles qui vtrūqꝫ teſtamentū deteſtant̓ Sed ꝯtra eſtꝙ dicit̉. ij. pe. ij. meliꝰ erat illis nō ꝯgnoſcere viā iuſticie. qm̄ poſt ꝯgnicōeꝫ retrorſum ꝯuerti. ſed gentiles nō ꝯgnouerūt viāiuſticie. heretici aūt et iudei aliqͣliter cōgnoſcentes deſeuierūt. ergo eoꝝ peccatūeſt grauiꝰ. Rn̄º dd̓. ꝙ ī infidelitate ſic̄dictū ē duo poſſunt ꝯſiderari. quoꝝ vnūeſt ꝯꝑacō eius ad fidē. et ex hac ꝑte aliqͥſgrauius ꝯtra fidē peccat qui fidei renititur ſuſcepte qͣm qui renitit̓ fidei nōdū ſuſcepte ſicut grauius peccat qui nō impletqd̓ ꝓmiſit. qm̄ ſi nō īpleat. qd̓ nunqͣm ꝓmiſit. et ẜm hoc infidelitas hereticoꝝ. qͥꝓfitent̉ fidem euāgelij et ei renitunt̉ corrūpentes ip̄am grauiꝰ peccant qͣm iudeiqͥ fidem euāgelij nunqͣm ſuſceperūt. ſꝫ qꝛſuſceperūt eiꝰ figurā in veteri lege ꝙ male interptantes corrūpunt. ideo etiā eoꝝinfidelitas eſt grauiꝰ peccatū qͣm infidelitas gentiliū q̓ nullo modo fidem euangelij ſuſceperūt aliud qd̓ ī infidelitate ꝯſideratur eſt corrupcō eoꝝ q̄ ad fidem ꝑtinent. et ẜm hoc cum pluribꝰ errent gentiles qͣm iudei et iudei qͣm heretici gͣuioreſt infidelitas gentiliū qm̄ iudeoꝝ. et iudeoꝝ qm̄ herreticoꝝ. niſi forte quorūdamputa manicheoꝝ qui etiā circa credibiliaplꝰ errant qͣm gentiles. haꝝ tamē duaꝝgrauitatū. prima p̄ponderat ſcd̓e qͣntumad rōem culpe. qꝛ infidelitas habet rōemculpe vt sͣdictū eſt. magis ex hoc ꝙ remtitur fidei. qͣm ex hoc ꝙ nō habet ea q̄ fidei ſunt. hoc em̄ videt̉ vt dictū eſt magisad racōem pene ꝑtinere. vn̄ ſimpliciter loq̄ndo. infidelitas hereticoꝝ eſt peſſima.et ꝑ hoc patet reſponſio ad obiectaD. vij. ſic ꝓcedit̓. vt̓ ꝙ nō ſit cū infidelibꝰ publice diſputandū. dicitem̄ apoꝰ. ij. ad thy. iiij. noli verbisꝯtendere ad nihilū em̄ vtile ē niſi ad ſubuerſionē audienciū. ſed diſputacō publica cū infidelibꝰ fieri nō poteſt ſine ꝯtencōne v̓boꝝ. gͦ nō eſt publice diſputandūcū infidelibꝰ P. lex marchiani auguſtiꝑ canones ꝯfirmata ſic dicit miuriā facitiudicō religioſiſſime ſynodi. ſi quis ſemeliudicatā aut recte diſpoſita reuoluere etpublice diſputare ꝯtendit. ſed omīa q̄ adfidem ꝑtinent ſunt ꝑ ſacra ꝯſilia determinata. ergo grauiter peccat iniuriam ſynodo faciens. ſi quis de eis q̄ ſunt fidei publice diſputare p̄ſumat ꝯͣ. diſputacō argumētis aliquibꝰ agit̉. ſed argumētū eſtraco rei dubie faciens fidem. ea auteꝫ queſunt fidei cū ſint certiſſima nō ſunt in dubitacōem adducenda. ergo de eis q̄ ſuntfidei. nō publice eſt diſputandū Sꝫ cōtra eſt qd̓ actuū. ix. dicit̉. ꝙ ſaulus inualeſcebat et ꝯfūdebat iudeos et ꝙ loq̄bat̉gentibꝰ et diſputabat cū grecis Rn̄º dd̓ꝙ in diſputacōe fidei duo ſunt ꝯſideranda. vnū quidē ex ꝑte diſputātis. aliud autē ex ꝑte audiētiū. ex ꝑte qͥdē diſputātiſeſt ꝯſideranda intenco. ſi em̄ diſputat tāquā de fide dubitans et veritatē fidei ꝓcerto nō ſupponens. ſed argumentis exꝑiri intendens ꝓculdubio peccat tāqua dūbiꝰ in fide et infidelis. ſi aūt diſputet aliquis de fide ad ꝯfutandū errores. vl̓ etiam ad exercitiū laudabile eſt. ex ꝑte veroaudienciū ꝯſiderādum eſt vtꝝ illi qui diſputacōem audiūt ſint inſtructi et firmi īfide autē ſimplices. et in fidetitubantes.et cora quidē ſapientibꝰ ī fide firmis nullum ꝑiculū eſt diſputare de fide. ſed circa ſimplices eſt diſtinguēdū. qꝛ aut ſuntſollicitati ſiue pulſati ab infidelibꝰ. putaiudeis vel hereticis ſiue paganis nitentibus corruꝑe in eis fidem. aut omīno nonſunt ſollicitati ſuꝑ hoc ſic̄ in terris ī qͥbus