Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ſunt infideles. ī primo caſu neceſſariūē publice diſputare fide dūmodo inueniant̉ aliqui ad ſufficientes et ydoneiqui errores ꝯfutare poſſint. em̄ ſiniplicuas in fide firmabūt̉ et tollet̉ infidelibus decipiendi facultas. et ip̄a taciturnitas eoꝝ qui reſiſtere deberent ꝑuertentibus fidei veritatē eſſet erroris ꝯfirmaciovnde gregꝰ. m. ij paſtoral̓. ſicut incautalocuco ī errorē ꝑtrahit ita indiſcretū ſilēciū eos qui erudiri poterant in errore derelinquit. in ſecundo vero caſu ꝑiculoſuꝫeſt publite diſputare de fide corā ſimplicihꝰ quoꝝ fidēs ex hoc eſt firmior. qꝛ nihil diuerſum audierūt ab eo credūt. etideo expedit eis vt verba infideliū audiant diſputanciū ꝯtra fidem Ad. j.dd̓ apoꝰ ꝓhibet totaliter diſputaciōem. ſꝫ īordinatā magis fit ī ꝯtencōeverboꝝ qͣm firmitate ſentenciaꝝ Ad. ij.dd̓. lex illa ꝓhibꝫ publicā diſputacōeꝫde fide. ꝓcedit ex dubitacōe fidei nonautē illā eſt ad fidei ꝯgnicōeꝫ Ad. iijdd̓. debet diſputari his ſunt fidei qͣſi de eis dubitando. ſed ꝓpter veritatem manifeſtandā et errores ꝯfutādosoꝑtet em̄ ad fidei ꝯfirmacōem. aliqn̄ īfidelibꝰ diſputare. qn̄qꝫ quidē defendendo fidem ẜm illd̓. j. ꝑe. iij. parati ſemꝑ adſatiſfactionē omīpotēti rōem reddere deea eſt in nobis ſpe et fide. qn̄qꝫ aūt adꝯuincendos errantes. ẜm illd̓ ad. tytū. j.vt ſit potēs exortari ī doctrīa ſana et eosqui ꝯtradicunt arguereD. viij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ infidelesnullo modo ꝯpellendi ſunt ad fidem. dicit̉ om math̓. xiij. ſeruipatriſ faīlias in cuiꝰ agro erant zizania ſeminata q̄ſierūt ab eo vis et colligemꝰ ea.et ip̄e reſpondit nōne forte colligētes z1zaniā eradicent ſiml̓ eis triticū. vbi dic̄criſo. dixit dn̄s ꝓhibens occiſiones fieri. nec em̄ oꝑtet interficere hereticū. qꝛſi eos occiditis. neceſſe eſt ml̓tos ſanctoꝝſiml̓ ſubuerti. ergo videt̉ pari rōne necalici infideles ſint ad fidem cōgendi. in decretis. d. xlv. ſic dicit̉ de iudeis.p̄cepit ſancta ſynodꝰ neminē deiceps adcredendū vim inferre. ergo pari racōealij infideles ſunt ad fidem cogendi Pꝯaugꝰ dicit ceterā poteſt homo nolenscredere vero niſi volens. ſed volūtascogi poteſt. ergo videt̉ īfidelesſūt ad fidēcogēdi. ezechi. xviij. dt̉ exꝑſona dei. nolo mortē peccatoris. ſꝫ nosdebemꝰ volūtatē noſtrā ꝯformare diuīevt s dictū eſt ergo etiā nos debemusvelle infideles occidant̉ Sꝫ cōtra eſt d̓r luc̄. xiiij. exi in vias ſepes cōpelleintrare vt īpleat̉ domus mea. ſꝫ hominesin domū dei. id eſt ī ſanctā eccleſiā ītrāt fidem. ergo aliqui ſunt ꝯpellendi ad fidem Rn̄º dd̓. infideliū quidā ſuntnūqͣm ſuſceperūt fidē ſicut gentiles et iudei. et tales nullo mod̓o ſunt ad fidepellendi. vt ip̄i credant. qꝛ credere volūtatis ē. ſūt tn̄ ꝯpellēdi a fid̓libꝰ ſi aſſit facultas vt fidem impediāt vl̓ blaſphemijs vel malis ꝑſuaſionibꝰ. vel etiā aꝑtisꝑſecutionibꝰ. et ꝓpter hoc fideles xp̄i freqͣnter ꝯtra infideles bellū mouent. nondem vt eos ad credendū cogant. qꝛ ſi etiami eos viciſſent et captiuos haberent ineoꝝ libertate relinq̄ret. an credere vellētſed ꝓpter hoc vt eos ꝯpellat ne fide xp̄ijpediant alij vero ſunt infideles qui qn̄qꝫfidē ſuſceperūt et eam ꝓfitent̉ ſicut heretici et quicūqꝫ apoſtate et tales ſunt etiaꝫcorꝑaliter ꝯpellendi. ut impleant qd̓miſerūt et teneant qd̓ ſemel ſuſceperūt;Ad. j. ergo dd̓. illā autoritate qͥdamintellexerūt eſſe ꝓhibitā quidē excōmunicacōem hereticoꝝ. ſed eoꝝ occiſionēvt patet autoritate cri. inductā. augͣ.ad vicenciū de ſe dicit. primitus meaſentēciā erat. neminē ad vnitatē xp̄i eſſecogēdū. v̓bo eſſe agēdū. diſputacōe pugͣn ſꝫ opmnio mea ꝯtradicēciū verbisſed demōſtranciū ſuꝑat̉ exemplis. legumenterror ita ꝓfuit vt ml̓ti dicant graciaſdn̄oqui vincula noſtra dirupit. domīꝰ dic ſinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſem. qͣliter intelligendū ſit apparet ex ſubdit̉ ne forte colligētes zzaniā eradicent ſiml̓ eis et triticū. vbi ſatis oſtēdit. ſicut augꝰ dicit ꝯtra epl̓am ꝑmeniaiij. metus iſte ſubeſt ideſt qn̄ itaiuſcūqꝫ crimen notū eſt et omībꝰ execrabile apparet. vt vel nullꝰ ꝓrſus vel taleſhabeant defenſores quos poſſit ſciſmaꝯtingere. dormīat ſeueritas diſciplineAd. ij. iudei ſi nulloº acceperunt fidem non ſunt cogendi ad fidem. ſi auteꝫacceperūt fidem oportet vt fidem neceſſitate cogant̉ retinere. ſic in eode capituloGr. Ad. iij. dd̓. ſicut vouere eſt volūtatis. reddere aūt eſt neceſſitatis. ita acciꝑe fidem eſt voluntatis. ſed tenere iamaccepta eſt neceſſitatis et ideo hereticiſunt cōpellendi. vt fidem teneāt. dic̄ enimaugꝰ. ad bonifacuūi comite̓. vbi eſt iſticlamare cōſueuerūt. libeꝝ eſt credere velnon credere. cui vim xp̄us intulit cognoſcant in paulo prius cognoſcentē xp̄m etpoſtea dicente. Ad. iiij. dd̓. ſicut ineadem epl̓a apl̓us dic. nullꝰ noſtrū vultaliquē hereticū ꝑire. ſed aliter nōmeruithabere pacem domus dauid niſi abſolon