ꝙ infideles nō poſſunt oꝑari bona oꝑa. q̄ſunt ex gracia ſcilicꝫ oꝑa meritoria tamēoꝑa bona ad qſufficit bonū nature aliqͣliter oꝑari poſſunt. vnde nō oꝑtet ꝙ ī omīſuo opere peccent. ſed qn̄cunqꝫ ad opusoperat̉ ex infidelitate. tūc peccant. ſicutem̄ homo fidelis poteſt aliqd̓ opus ꝯmittere in actu. qm̄ nō refert ad fidei finē vl̓venialiter vel etiā mortaliter peccando.ita etiā infidelis poteſt alique actu bonūfacere in eo ꝙ nō refert ad fine infidelitatis Ad. j. ergo dd̓. ꝙ verbū illud eſt intelligendū vl̓ qꝛ vitā infideliū nō pote ſteſſe ſine peccato. cū peccata ſine fide nontollant̉. vel qꝛ quicqͥd agūt ex infidelitate peccatū eſt. vnde ibidē ſubdit̉ qꝛ omīſinfideliter viuens agens vehemēter peccat Ad. ij. dd̓. ꝙ fides dirigit intecōemreſpectu finis vltimi ſuꝑnaturalis. ſꝫ lumen etiam naturalis rōnis poteſt dirigere intencōem reſpectu alicuiꝰ boni ꝯn̄aturalis Ad. iij. dd̓. ꝙ ꝑ infidelitatem nōcorrupitur totaliter racō natural̓ quin remaneat in eis aliqͣ vera ꝯgnico. ꝑ quā facere poſſunt aliqd̓ opus d̓ genere bonoꝝde cornelio tamē ſciendū eſt. ꝙ infidelisnō erat. alioqͥn eiꝰ oꝑaco accepta nō fuiſſet deo cui ſine fide nullꝰ poteſt placere.habebat autē fidem implicita nodū maīfeſtatam euāgelij veritate. vnde ut eumin fide plene īſtrueret. mittit̉ ad eū petrꝰP. v. ſic ꝓcedit̓. vt̓ ꝙ non ſint plures infidelitatis ſpecies. cum em̄ fides et infidelitas ſint ꝯtraria oꝑtet ꝙ ſint circa idem. ſed formale obiectūfidei eſt veritas prima a quā habet vnitatem. licet ml̓ta matertaliter credat. ergoetiam obiectū infidelitatis ē veritas prima ea vero qͥ diſcredit infidelis materialiter ſe habent ī infidelitate. ſed differencia ẜm ſpeciē nō attendit̉ ẜm prīcipia materialia. ſed ẜm principia formalia. ergo īfidelitatis nō ſunt diuerſe ſpecies ẜm diuerſitatem eoꝝ in quibꝰ infideles errantD. infinitis modis poteſt aliquis a veritate fid̓i deuīare. ſi ergo ẜm diuerſitateſerroꝝ diuerſe ſpecies infidelitatis aſſignētur. videt̉ ſequi ꝙ ſint infinite infidelitatis ſpecies. et ita huiuſmodi ſpecies nonſunt ꝯſiderande Pͣ. idem non inuenit̉ indiuerẜ ſpeciebꝰ. ſed ꝯtingit aliquē eſſe infidelē ex eo ꝙ errat circa diuerſa. ergo diuerſitas erroꝝ nō facit diuerſas ſpecies īfidelitatis. ſic ergo infidelitatis nō ſuntdiuerſe pl̓es ſpēs Sꝫ ꝯtra ē ꝙ vnicuiqꝫv̓tuti opponūt̉ pl̓es ſpes vicoꝝ. bonū eī cōtingit vno modo. malū vero multiplicitervt patet dyo. iiij. ca. de di. no. et ꝑ ph̓min. ij. eth̓. ſed fides eſt vna virtꝰ. ergo eiopponūtur plures infidelitatis ſpeciesRn̄º dd̓. ꝙ q̄libet virtus ꝯſiſtit ī hoc ꝙ attingat regulā aliqua ꝯgnicōnis vel oꝑacōnis humane. ut s dictū eſt. attingere autem regulam ē vno modo circa vnā materiam. ſed a regula deuiare ꝯtingit multipliciter. ⁊ iō vni v̓tuti ml̓ta vicia opponutur. diuerſitas autē vicioꝝ q̄ vniciqꝫ virtuti opponit̉ poteſt ꝯſiderari dupliciter.vno modo ẜm diuerſam habitudinē ad v̓tutem. et ẜm hoc determīate ſunt qͥdamſpeciēs vicioꝝ. q̄ opponūtur virtuti. ſicutvirtuti morali opponit̉ vnū viciū ẜm exceſſum ad virtutem. et aliud vicium ẜm defectum a virtutē. alio modo poteſt ꝯſiderari diuerſitas vicoꝝ oppoſitoꝝ vni virtutiẜm corrupcōem diuerſoꝝ q̄ ad virtute requirūtur. et ẜm hoc vni virtuti puta temꝑancie vel fortitudine opponūtur īfinitavicia. ẜm ꝙ infinitis modis ꝯtingit diuerſas circūſtancias virtutis corrupi. vt a rectitudine virtutis recedat̉. vnde et pigͥtagorici malū poſuerūt infinitū ſic ergo dd̓ꝙ ſi īfidelitas attēdatur circa ꝯꝑacōemad fidem. diuerſe ſunt infidelitatis ſpecies et īiumero determinate cū em̄ peccatūinfidelitatis ꝯſiſtat ī renitendo fidei. hͦpoteſt ꝯt ingere dupliciter. qꝛ aūt renititur fidei nodum ſuſcepte. et talis infidelitas eſt paganoꝝ ſiue gentiliū. aut renititur fidei xp̄iane ſuſcepte vel in figura ⁊ſic eſt infidelitas iudeoꝝ. vel in ip̄a maifeſtacōe veritatis. et ſic eſt infidelitas hereticoꝝ. vnde in generali poſſunt aſſigͣritres p̄dicte ſpeciēs infidelitatis. ſi verodiſtingͣuatur infidelitatis ſpeciēs ẜm errore ī diuerẜ q̄ ad fidē ꝑtinēt tc̄ nō ſūt determinate infidelitatis ſpeciēs. poſſuntem errores ī infinitū multiplicari vt patꝑ augͥ. in liº. de hereſibꝰ Ad. j. ergo dd̓ꝙ formalis racō alicuius peccati poteſtaccipi dupliciter. vno modo ẜm intencionem peccantis ẜm hoc id ad qd̓ cōuertit̉peccans eſt formale obiectū peccati. ⁊ exhoc diuerſificant̉ eius ſpecies. alio modoẜm rōem mali. et ſic illud bonū a quo recedit̉ ē formale obiectū peccati. ſꝫ ex hacꝑte nō habet ſpeciē. ymmo ē priuacō ſpeciei. ſic ergo dd̓ eſt. ꝙ īfidelitas obiectūeſt veritas prima. ſicut a qua recedit. ſedformale eiꝰ obiectū. ſic̄ ad qd̓ ꝯuertitur ēſentencia falſa quā ſequit̉. et ex hac ꝑte eius ſpecies diuerſificant̉. vnde ſicut caritas eſt vna q̄ inheret ſummo bono. ſuntautē diuerſa vicia caritati oppoſita q̄ ꝑ cōuerſione ad diuerſa bona tꝑalia recedūtab vno ſummo et bono iteꝝ ẜm diuerſashabitudines mordinatas ad deū. ita etiam fides eſt vna virtus ex hoc ꝙ adherꝫ