qd̓ imꝑtat omnes actus peccatoꝝ. et hͦprincipiū eſt volūtas. qꝛ omne peccatū ēvolūtariū. aliud autē principiū actus peccati eſt ꝓpͥum et ꝓximū qd̓ elicit peccatiactū. ſicut ꝯcupiſcibilis eſt principiū gule et luxurie. et ẜm hoc gula et luxuria dicunt̉ eſſe in ꝯcupiſcibili. diſſentire autē qͥeſt ꝓpͥus actus infidelitatis eſt actus intellectꝰ ſed moti a volūtate. ſic̄ deaſſentire et ideo infidelitas ſicut et fides eſt qͥdem ī intellectu ſicut in ꝓximo ſubiecto īvolūtate autē ſicut in primo motiuo. ⁊ hͦmodo dicit̉ omne peccatū eſſe in voluntate. vnde patet reſponſio ad primū Ad.ij. dd̓. ꝙ ꝯtemptus volūtatis cauſat diſſenſum intellectꝰ in quo ꝑficit̉ racō infidelitatis. vnde cauſa īfidelitatis eſt ī voluntate. ſed ipſa īfidelitas eſt ī intelectu.Ad. iij. dd̓. ꝙ ille qui credit malū āgelum eſſe bonū nō diſſentit ab eo qd̓ eſt fidei. qꝛ ſenſus corꝑis fallit̓. mens vero nōremonetur a vera rectaqꝫ ſentencia vt ibidem dicit glo. ſed ſi aliquis ſathane adheret cū incipit ad ſua ducere .i. ad malaet falſa. tūc nō caret pctō vt ibidē dī.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ infidelitasnō ſit maximū peccatoꝝ. dicit em̄augꝰ. et habet̉. vj. q. j. vtꝝ katholicū peſſimis moribꝰ alicui heretico in cꝰvita p̄ter id ꝙ hereticꝰ ē nō inueniūt homies ꝙ rep̄hendat ꝓponere debeamꝰ nōaudeo p̄cipitare ſent enciā. ſꝫ hereticꝰ eſtinfidel̓. ergo nō eſt ſimpliciter dicendū ꝙinfidelitas ſit maximū peccatoꝝ P. illud qd̓ diminuit vel excuſat peccatū nonvidet̉ eſſe maximū peccatū. ſed infidelitaſexcuſat vel diminuit peccatū. dic̄ em̄ apoſtolꝰ. j. ad thimo. j. prius fui blaſphemꝰet ꝑſecutor et ꝯtumelioſus. ſed miſcd̓iamꝯſecutꝰ ſum qꝛ ignorans feci ī incredulitate. ergo infidelitas nō eſt maximū peccatū Pͣ. maiori peccato debet̉ maior pena. ẜm illud deutº. xxv ꝓ mēſura peccatierit et plagaꝝ modꝰ. ſꝫ maior pena debet̉fidelibꝰ peccatibꝰ qͣm infidelibꝰ. ẜm illd̓.ad hebre. x. qͣnto magis putatis d̓terioramereri ſupplicia qui filiū d̓i ꝯculcauerit etſanguine teſtamēti pollutūduxerit ī quoſanctificatꝰ eſt. ergo infidelitas non eſtmaximū peccatū Sed ꝯtra eſt qd̓ augꝰ.dicit exponens illud. jo. ſi nō veniſſem ⁊locutꝰ eis nō fuiſſeꝫ peccatū nō haberēt.magnnū quidē inquit qd̓dam peccatū ſubgenerali nomīe vult intelligi. hoc em̄ eſtpeccatū ſcilicꝫ infidelitatis. quo tenēturcūcta peccata. infidelitas ergo eſt maximū omniū peccatoꝝ Rn̄º. dd̓. ꝙ omnepeccatū formaliter ꝯſiſtit ī auerſiōe a d̓ovt sͣ dictū eſt vnde tanto aliqd̓ peccatumeſt grauiꝰ qͣnto ꝑ ip̄m homo niagis a d̓oſeꝑat̉ ꝑ infidelitate aūt maxime homo adeo elongat̉. qꝛ nec vera dei ꝯgnicōsꝫ habet. ꝑ falſam autē ꝯgnicōem ipſiꝰ non appropinqͣt ei. ſed magis ab eo elongat̉. necpoteſt eſſe ꝙ ẜm aliquid deū ꝯgnoſcat qͥfalſam opinionē de ip̄o habꝫ. qꝛ id qd̓ ip̄eopinat̉ nō eſt deꝰ. vnde manifeſtū eſt. ꝙpeccatū infidelitatis eſt maius oībꝰ peccatis q̄ ꝯtingūt ī ꝑuerſitate moꝝ. ſecus autē eſt de peccatis q̄ opponūt̉ alijs v̓tutibꝰtheologicis vt infra dicet̉ Ad. j. gº dd̓ꝙ nihil ꝓhibꝫ peccatū qd̓ eſt grauiꝰ ẜmſuū genꝰ eſſe minꝰ graue ẜm aliquas circūſtacias. ⁊ id̓o augͥ. noluit p̄cipitare ſentenciā de malo katholico et heretico et alias nō peccante qꝛ peccatū heretici et ſiſit grauiꝰ ex genere. poteſt tamē ex aliquacircūſtancia alleuiari. ⁊ ecōuerſo peccatūkatholici ex aliqͣ circūſtancia aggrauariAd. ij. dd̓. ꝙ infidelitas habet et ignorāciam adiunctā. et habet diſſenſum ad eaq̄ ſūt fidei. et ex hac ꝑte habꝫ rōeꝫ pcc̄igͣuiſſimi. ex ꝑte aūt ignorācie habꝫ aliqͣꝫ racōꝫ excuſacōiſ ⁊ maxīe qn̄ aliq̓s ex malicianō peccat ſicut fuit in apl̓ Ad. iij. dd̓ ꝙinfidelis ꝓ peccato īfidelitatis grauiꝰ punitur qͣ aliꝰ peccator ꝓ quocūqꝫ alio peccato ꝯſiderato peccati genere. ſed ꝓ aliopeccato puta ꝓ adulterio ſi ꝯmittat̉ a fidelitate et ab īfidelis ceteris paribꝰ grauiꝰ peccat fidelis qͣm infidelis. tum ꝓpter noticiam veritatis ex fide tum etiamꝓpter ſacramenta fidei quibꝰ eſt imbutꝰ.quibus peccando ꝯtumeliā facit.O. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ q̄libet actioīfidelis ſit peccatū. qꝛ ſuꝑ illd̓ ro.xiiij. omne qd̓ nō eſt ex fide peccatum eſt. dicit glo. omnis infideliū vita eſtpeccatū ſed ad vitā infideliū ꝑtinet om̄eqd̓ agunt. ergo omīs actio infidelis ē peccatū pd̓. fides intencōem dirigit. ſꝫ nullum bonū poteſt eſſe qd̓ nō eſt ex intericione recta. gͦ ī infidelibꝰ nulla actio poteſt eſſe bona Pͣ. corrupto priori corrūpitur et poſterius. ſed actus fidei p̄ceditactus omniū v̓tutum. ergo cū ī infidelibꝰnō ſit actus fidei nullū bonū opꝰ facerepoſſunt. ſed in omī actu ſuo peccant Sꝫꝯtra ē ꝙ cornelio ad hūc īfideli exiſtentidictū eſt ꝙ accepte erāt elemoſine eiusdeo. ergo nō omīs actio infidelis eſt peccatū. ſed aliqua eiꝰ actio eſt bona Rn̄ºdd̓. q sͣ dictū ē. peccatū mortale tollit gͣciam gratam facientē nō autem totalitercorrumpit bonū nature. vnde cū infidelitas ſit qd̓dā peccatū mortale infideles qͥdem gracia carent. remanet tamē in eis aliquod bonū nature. vnde manifeſtū eſt