Xꝯſiſtit in debito vſu creaturaꝝ ēt ordinata affectione circa ip̄as et hoc dico qͣntūad beatitudinē vie. et ideo ſciencie nō attribuit̉ aliqͣ beatitudo ꝑtinens ad ꝯtemplacōem. ſed intellectui et ſapiencie queſunt circa diuina.Onſequenter ꝯſiderandū eſtd̓ vicijs oppoſitis Et primode infidelitatē q̄ opponit̉ fidei Secūdo d̓ blaſphemiaq̄ opponit̉ ꝯfeſſioni Terciode ignorācia et hebetudine q̄ opponūturſciencie et intellectui Circa primū cōſiderādū ē de infidelitate in ꝯmum Secundo de hereſi. Tercio de apoſtaſia afide Circa primū q̄runt̉. xij. Primovtꝝ infidelitas ſit peccatū. Secūdo inquo ſit ſicut in ſubiecto. Tercio vtꝝ ſitmaximū peccatoꝝ. Quarto. vtꝝ omnisactio infideliū ſit peccatū Quinto d̓ ſpēciebus infidelitatis Sexto de ꝯꝑacōneeaꝝ ad inuicem Septimo vtꝝ cū infidelibus ſit diſpenſandū de fide. Octauo.vtꝝ ſint cōgendi ad fidē. Nono. vtꝝ ſiteis ꝯmunicandū. Decimo. vtꝝ poſſintxp̄ianis fidelibꝰ p̄eſſe Vndecimo vtꝝ ritus infideliū ſint tollerādi Ouodecimovtꝝ pueri infideliū ſint inuitis ꝑentibusbaptizandi.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ īfidelitas nōſit peccatū omē em̄ peccatū ē ꝯtranatura. vt patet ꝑ dam. in. ij. li.ſed infidelitas nō videt̉ eſſe ꝯtra naturadicit em̄ augꝰ. in liº. de p̄de. ſan. ꝙ poſſehabere fidem ſicut poſſe habere caritateꝫnature eſt omniū hoīm. habere autē fideq̄madmodū habere caritate gracie eſt fideliū. ergo nō habere fidem ꝙ eſt īfidelem eſſe nō eſt ꝯtra natura et ita non eſtpctm̄ P. nullꝰ peccat in eo ꝙ vitare nōpoteſt. qꝛ omnē peccatū eſt volūtariū ſꝫnō eſt in poteſtate homīs ꝙ infidelitatevitet quā vitare nō poteſt niſi fidem habēdo. dicit em̄ apoꝰ. ad ro. x. quo credentei que nō audierūt. qūo autē audient ſinep̄dicante. ergo infidelitas non videt̉ eſſepeccatū Pͣ. ſicut sͣ dictū eſt. ſunt ſeptēvicia capitalia ad q̄ omnia peccata reducunt̉. ſub nullo autē hoꝝ videt̉ ꝯtineri īfidelitas. ergo infidelitas non eſt peccatum Sed ꝯtrairtuti ꝯtrariat̉ vicium.ſed fides eſt virtus cui ꝯtrariat̉ infidelitas. ergo infidelitas eſt peccatū. Rn̄ºdd̓. ꝙ infidelitas duplicit̓ accipi poteſt.v̓no modo ẜm pura negacōem. vt dicat̉ īfidelis ex hoc ſolo ꝙͥ nō habet fidē. aliomodo poteſt intelligi infidelitas ẜm contrarietate ad fidem. qꝛ ſcꝫ aliquis repugnat auditui fidei vl̓ etiā ꝯtemnit ip̄aꝫ. ẜmillud yſa. l. quis credit auditui noſtro etin hoc ꝓpͥe ꝑficitur racō infidelitatis. etẜm hoc infidelitas eſt peccatū. Si auteꝫaccipiat̉ infidelitas ẜm negacōeꝫ puramſicut in illis qui nihil audierūt de fide. nohabet rōem peccati ſed magis pene. quiatalis ignoracia diuinoꝝ ex peccato primeꝑentis ꝯſecuta eſt. qui autē ſic ſunt īfideles. danantur quidē ꝓpter alia peccata q̄ſine fide remitti nō poſſunt. nō autē damnarit̉ ꝓpter infidelitatis peccatū. vn̄ dn̄sdicit̉ jo. xv. ſi nō veniſſem et locutus eisfuiſſem peccatū nō haberent. qd̓ et exponens augꝰ. dicit ꝙ loquit̉ d̓ illo peccatoꝙ nō crediderūt in xp̄m Ad. j. ergo dd̓ꝙ habere fidem nō eſt ī natura humana.ſed in natura hūana eſt vt mens hominiſnō repugnet interiori inſtinctui. et exteriori veritatis p̄dicacōi. vn̄ infidelitas ẜmhoc eſt ꝯtra naturā. Ad. ij. dd̓. ꝙ ratioilla ꝓcedit de infidelitate ẜm ꝙ imꝑtatſimplice negacōn Ad. iij. dd̓. ꝙ infidelitas ẜm ꝙ eſt peccatu oritur ex ſuꝑbia.ex qua ꝯtingit ꝙ homo intellectū ſuū nōvult ſubijcere regulis fidei. et ſano intellectui patꝝ. vnde gregꝰ. dicit. xxxj moral̓ꝙ ex mani gloriā oriunt̉ nouitatū p̄ſump̄cones. qͣmuīs poſſet dici ꝙ ſicut v̓tutestheologice nō reducūt̉ ad v̓tutes cardiales. ſed ſunt priores eis. ita etiā vicia oppoſita v̓tutibꝰ cardinalibꝰ nō reducuturad vicia capitalia.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ infidelitasnō ſit in intellectu ſicut in ſubiectoomne em̄ peccatū in volūtate eſt.vt augꝰ. dicit in liº de duabꝰ aīmabꝰ. ſꝫ īfidelitas eſt qd̓dam peccatū vt dictū eſtergonifidelitas eſt in volūtatē et nō initellectū Pͣ. īfidelitas habet racōeꝫ peccati. ex eo ꝙ p̄dicacō fidei ꝯtemnnt̉. ſꝫ cōtemptꝰ ad volūtateꝫ ꝑtinet. ergo infidelitas eſt in volūtate Pꝯ. ij. ad coꝝ. xj. ſuꝑ illud. ipſe ſathanas trāſfigurat ſe in agelū lucis. dicit glo. ꝙ ſi angelꝰ malus ſebonū fingat. et ſi credat̉ bonꝰ non ē errorꝑiculoſus. aut morbidus. ſi facit vel dicitque bonis āgelis ꝯgruūt cuiꝰ racō eſſe vtͣꝓpter rectitudinē volūtatis eꝰꝰ qui ei inheret intēdens bono āgelo adherere gͦtotū peccatū infidelitatis eſſe videt̉ in ꝑuerſa volūtatē nō ergo eſt ī intellectū ſic̄in ſubiectō Sed ꝯtra. ꝯtraria ſunt in eodem ſubiecto ſed fides cui ꝯtrariat̉ īfidelitas eſt ī intellectū ſicut in ſubiecto. gͦ ⁊infidelitas ī intellectū eſt. Rn̄º dd̓. ꝙſicut sͣ dictū eſt. peccatū dicit̉ eſſe in illapotencia. que eſt principiū actus peccatiactus autē peccati poteſt habere duplexprincipiū. vnū quidē primū et vniiuerſale