accipiant̉ ꝑ modū corꝑaliū fantaſmatumneqꝫ ẜm hereticas ꝑuerſitates et hac mūdiciā facit donū intellectꝰ. ſimiliter etiaꝫduplex eſt dei viſio. vna quidē ꝑfecta. ꝑquā videt̉ dei eſſencia. alia vero iꝑfectaꝑ quā et ſi nō videamꝰ de deo quid eſt videmꝰ tamē quid nō eſt et tanto in hac vita deū ꝑfectiꝰ ꝯgnoſcimꝰ. qͣntomagis intelligimꝰ eū exercere quicqͥd ītellectu cōp̄hendit̉. et vtraqꝫ dei viſio ꝑtinet ad donū intellectꝰ. prima quidē ad donū intellectus ꝯſummatū ẜm ꝙ erit in patria. ſecunda vero ad donū intellectꝰ inchoatū.ẜm ꝙ habet̉ in via. et ꝑ hoc patet reſponſio ad obiecta. nam prime due rōnes ꝓcedunt d̓e prima mūdicia. tercia vero d̓ ꝑfecta dei viſione. dona autē h̓ nos ꝑficiuntẜm qͣndā inchoacōem et in futuro implebuntur vt ſupra dictū eſtD. .viij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ī fructibꝰ/fides nō reſpondeat dono intellectus. intellectus em̄ eſt fructꝰ fidei. dỉ em yſa. vij. niſi credideritis non ītelligētis. ẜm aliā littera vbi nos habemꝰſi nō credideritis nō ꝑmanebitis. nō ergofides eſt fructꝰ intellectꝰ Pͣ. prius nōeſt fructus poſterioris. ſed fides videt̉eſſe prior intellectu. qꝛ fides eſt fūdamētum tocius ſpūalis edificij vt sͣ dictū eſt.ergo fides nō eſt fructus intellectꝰ Pͣplura ſūt dona ꝑtinēcia ad intellectū qͣꝫꝑtinēcia ad appetitū. ſꝫ inter fructus ponitur tantū vnū ꝑtinens ad ītellectū. ſcꝫfides. omnia vero alia ꝑtinent ad appetitū. ergo fides nō magis videt̉ reſpōdere.intellectui qͣm ſapiēcie vel ſciencie ſeu ꝯſilio Sed ꝯtra e ꝙ finis vniuſcuiuſqꝫ reieſt fructus eiꝰ. ſed donū intellectꝰ videt̉prīcipaliter ordinari ad certitudinē fideūq̄ ponit̉ fructus. dic̄ em̄ glo. ad gal̓. v. ꝙfides eſt q̄ eſt fructꝰ ⁊ de inuiſibilibꝰ certitudo. ergo infructibꝰ fides reſpondetdono intellectꝰ. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ sͣ dictūeſt cū de fructibꝰ ageret̉ fructus ſpiritꝰdicunt̉ q̄dam vltima et delectabilia q̄ ī nobis ꝓueniūt ex virtute ſpūs ſancti. vltimūautē delectabile habet rōem finis qui eſtꝓp̓um obiectū volūtatis. et ideo oꝑtet ꝙillud qd̓ eſt vltimū et delectabile in volūtate ſit qd̓dammodo fructꝰ omniū aliaꝝq̄ ꝑtinent ad alias potēcias. ẜm hͦ ergogenus doni vel virtutis ꝑficientis aliquāpotenciā poteſt accipi duplex fructꝰ. vnꝰ:quidem ꝑtinens ad ſua potenciā. aliꝰ aūtquaſi vltimꝰ ꝑtinens ad volūtatem ⁊ ẜm.hoc dicēd̓ eſt ꝙ dono intellectꝰ reſpōdetꝓ ꝓp̓o fructu fides .i. fidei certitudo. ſedꝓ vlti mō fructu reſpōdet ei gaudiū ꝙ ꝑtinet ad volūtatē. Ad. j. ergo dd̓. ꝙ in-G Itellectus eſt fructꝰ fidei q̄ eſt virtus. ſicautē nō accipit̉ fides cū dicit̉ fructus ſedꝓ qͣdam certitudīe fidēi ad quā homo ꝑuenit ꝑ donū intellectꝰ Ad. ij. dd̓. ꝙ fides nō poteſt vniuerſaliter p̄cedere ītellectū. nō em̄ poſſet homo aſſentire credendo aliquibꝰ ꝓpoſitis niſi ea aliqͣliter intelligeret. ſꝫ ꝑfectio intellectꝰ ꝯſequit̉ fideꝫq̄ eſt virtus ad quā quidē intellectꝰ ꝑfectionē ſequit̉ quēdā fidei certitudo Adiij. dd̓. ꝙ ꝯgniconis practice fructus nōpoteſt eſſe in ipſa. qꝛ talis ꝯgnico non ſcitur ꝓpter ſe. ſed ꝓpter aliud. ſed ꝯgnitioſpeculatiua habet fructū in ſe ipſa ſcilicetcertitudinē eoꝝ quoꝝ eſt. ⁊ ideo dono cōſilij qd̓ ꝑtinet ſolū ad ꝯgnicōem practicānō reſpondet aliquis fructus ꝓpͥus donisautē ſapiencie intellectꝰ et ſciencie. qͥ poſſunt etiā ad ſpeculatiua ꝯgnicōem ꝑtinere reſpondet ſolū vnus fructus qͥ eſt certitudo ſigͥficata nomīe fidei. plures autēfructus ponūtur ꝑtinētes ad ꝑte appetitiua. qꝛ ſicut iam dictū eſt racō finis q̄ imꝑtatur in nomine fructus magis ꝑtinetad vim appetitiua ꝙͣ intellectiua.Einde ꝯſiderādum eſt de dono ſciencie. Et circa hoc q̄runtur. iiij. Primo vtꝝ ſcienciaſit donū Secūdo vtꝝ ſit circa diuina Terco vtꝝ ſit ſpēculatiua vel practica Quarto q̄ beatitudo eī reſpondet.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ſciēciā nō ſitdonū. dona em̄ ſpūs ſancti naturalem facultatem excedūt. ſed ſciencia imꝑtat effectū q̄ndam naturalis rōisdicit em̄ ph̓s in. j. poſterioꝝ. ꝙͣ demoſtracio eſt ſilogiſmꝰ faciens ſcire. ergo ſciēcianō eſt donū ſpūs ſancti Pͣ. dona ſpūsſancti ſunt ꝯmunia omnibus ſanctis. vt sdictū eſt. ſed augꝰ dicit xiij. de tri. ꝙͣ ſciencia non pollent fideles plurimi qͣmuiīspolleant ipſa fide. ergo ſciencia nō eſt donum Po. donū eſt ꝑfectius virtute vt sͣdictū eſt. ergo vnū donū ſufficit ad ꝑfectionem vnius v̓tutis. ſed v̓tute fidei reſpondet donū intellectꝰ vt sͣ dictū ē. gͦnō reſpondet ei donū ſciencie nec apparꝫcui alij v̓tuti reſpondeat. ergo cum donaſint ꝑfectiones v̓tutum vt sͣ dictū eſt vtꝙ ſciencia nō ſit donū. Sed ꝯtra eſt ꝙyſa. xj. ꝯputatur inter ſeptem dona Rn̄ºdd̓. ꝙ graciā eſt ꝑfectior qͣm natura. vn̄non deficit in his in quibus homo ꝑ naturam ꝑfici poteſt. cū autē homo ꝑ naturalem racōem aſſentit ẜm intellectū alicuiveritati. dupliciter ꝑficit̉ circa veritatemillam. primo quidē qꝛ capit eam. ſecundoqꝛ de ea certū iudiciū habet. ⁊ ideo ad hꝰ