ꝙ intellectꝰ humanꝰ ꝑfecte aſſenciat veritati fidei duo requirūtur. quoꝝ vnū eſtꝙ ſane capiat ea q̄ ꝓponūtur ꝙ ꝑtinꝫ addonū intellectus vt s dictū eſt. aliud autem eſt ut habeat certū et rectū iudiciūde eis diſcernēdo ſcilicꝫ credenda aut nōcredendā et ad hoc neceſſariū eſt donumſciencie Ad. j. ergo dd̓. ꝙ certitudo cognicōīs in diuerẜ naturis inuenit̉ diuerſimode ẜm diuerſam ꝯdicōem vniuſcuiuſqꝫ nature nam homo ꝯſequit̉ certū iudicium de veritate ꝑ diſcurſum rōnis. ⁊ ideoſciencia humana ex racōe demonſtratiuaacquirit̉. ſed in deo eſt certū iudiciū veritatis abſqꝫ omnidiſcurſu. ꝑ ſimplicē intuitum. vt in primo dictū eſt. et ideo diuina ſciencia nō eſt diſcurſiua vel racōcinatiua. ſed abſoluta et ſimplex cui ſimil̓ eſtſciencia q̄ ponit̉ donū ſpūs ſancti. cū ſit q̄dam ꝑticipatiua ſimilitudo ipſiꝰ Ad. ij.dd̓. ꝙ circa credenda duplex ſciencia pōthaberi. vna quidē ꝑ quā homo ſcit qͥd credere debeat. diſcernens credenda a noncredendis. et ẜm hoc ſcienciā eſt donū ⁊ꝯuenit omnibꝰ ſanctis alia vero eſt ſciēcia circa credenda ꝑ quā homo nō ſolumſcit quid credi debeat. ſed etiam ſcit fideꝫmanifeſtare. et alios ad credendū inducere. et ꝯtradictores ꝯiincere. et iſta ſciencia ponit̉ inter gracias gratis datas. quenō datur omnibꝰ ſed quibuſdā. vn̄ augꝰpoſt verba inducta ſubiūgit. aliud eſt ſcire tm̄modo quid homo credere debeat. aliud ſcire q̄madmodū hocipſum ꝙ crediiet pijs auribus opitulet̉. et ꝯtra impīosdefendat̉ Ad. iii. dd̓. ꝙ dona ſunt ꝑfectiora virtutibꝰ moralibꝰ et intellectualibus. nō ſunt autē ꝑfectiora v̓tutibꝰ theologicis. ſed magis omnia dona ad ꝑfectionē theologicaꝝ v̓tutum ordinatur ſic̄ad finem. et ideo nō eſt incōueniens ſi diuerſa dona ad vnā virtutem theologicamord inaritur.D ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ſciēcie donūſit circa res diuinas. dic̄ em̄ augꝰ.xiij d̓ tri. ꝙ ꝑ ſcienciā gignit̉ fidesnutrit̉ et roboratur. ſed fides eſt d̓ rebꝰdiuīs. qꝛ obiectū fidei eſt veritas primavt sͣ habitum eſt. ergo et donū ſciēcie eſtde rebꝰ diuinis Pͣ. donū ſciēcie eſt dignius qͣm ſciencia acquiſita. ſed aliqͣ ſciēcia acquiſita eſt circa res diuinas. ſic ſciēcia methah̓. ergo multomagis donū ſciēcie eſt circa res diuinas. Pd. ſicut dicit̉.ro. j. īuiſibilia d̓i ꝑ ea q̄ facta ſūt ītellectaꝯſpiciūtur. ſi ergo eſt ſciēcia circa res creatas. vt̓ q etiā ſit circa res diuinas. Sꝫꝯtra eſt ꝙ augꝰ. xiiij. de tri. dicit. reꝝ diuiaꝝ ſcīa ꝓpͥe ſapēicia nūcupet̉ hūanaꝝ aūtꝓpͥe ſciencie nomē obtineat Rn̄º dd̓. ꝙcertū iudiciū de re aliqͥ maxime datur exſua cauſa. et ideo ẜm ordine cauſaꝝ oꝑtꝫeſſe ordine iudicioꝝ. ſicut em̄ cauſa primaeſt cauſa ſecūde. ita ꝑ cauſam primā iudicatur de cauſa ſecunda. de cauſa autē prima nō poteſt iudicari ꝑ aliā cauſaꝫ. ⁊ ideoiudiciū qd̓ fit ꝑ cauſam prima eſt primūet ꝑfectiſſimū in his autē in qͥbus aliquidē ꝑfectiſſimū. nom cōi generis appropriat̉his q̄ deficiūt a ꝑfectiſſimo. ip̄i autē ꝑfectiſſimo adaptatur aliud ſpeciale nomenvt patet in loycis nam in genere cōuertibiliū illud qd̓ ſignificat ꝙ quid eſt ſpeciali nomīe diffinico vocat̉ q̄ autē in hoc deficiūt ꝯuertibilia exiſtencia nomē ꝯmuneſibi retinent ſcꝫ ꝙ ꝓpͥa dicunt̉. qꝛ gͦ nomēſciencie imptat qͣndā certitudinē iudicijvt dictū eſt. ſi quidē certitudo iudicij fitꝑ altiſſima cauſam illiꝰ generis ꝑ qm̄ pōtde omībꝰ iudicare habet ſpeciale nomenqd̓ eſt ſapiēcia. dicit̉ em̄ ſapiens in vnoqͦqꝫ genere qͥ nouit altiſſima cauſam illiusgeneris. ꝑ quā poteſt de omnibꝰ iudicare. ſimpliciter autē ſapiens dicit̉ qͥ nouitaltiſſima cauſam ſimpliciter ſcilicꝫ deū. etideo ꝯgnico diuinaꝝ reꝝ vocat̉ ſapienciaꝯgnico vero reꝝ humanaꝝ vocat̉ ſcienciaqͣſi ꝯmuni nomīe imꝑtante certitudinē iudicij appropriato ad iudiciū ꝙ fit ꝑ cauſas ſecūdas. et ideo ſic accipiēdo ſciencienomē ponit̉ donū diſtinctū a dono ſapiē⁊e. vnde donū ſciencie eſt ſolū circa reshumanas vel ſolū circa res creatas Adj. ergo dd̓. ꝙͣ licet ea de quibꝰ eſt fidesſint res diuine et eterne tamē ipſa fideseſt qd̓dam tꝑale in animo credētis. ⁊ id̓oſcire quid credendū ſit ꝑtinet ad donumſciencie. ſcire aūt ip̄as res creditas ẜm ſeip̄as ꝑ qͣnda vnionem ad ipſa ꝑtinet addonum ſapiencie. vnide donum ſapienciemagis reſpondet caritati q̄ vnit mentemhominis deo Ad. ij. dd̓. ꝙ racō illa ꝓceDit ẜm ꝙ ꝯmuniter nomē ſciencie ſumit̉.ſic autē ſciencia nō ponit̉ ſpeciale donū. ſꝫẜm ꝙ reſtringit̉ ad iudiciū ꝙ fit ꝑ res creatas Ad. iij. dd̓. ꝙ ſicut sͣ dictū eſt qͥlibet ꝯgnoſcitiuꝰ habitꝰ formaliter quidēreſpicit mediū ꝑ quod aliqͥd ꝯgnoſciturmaterialiter autē id qd̓ ꝑ mediū ꝯgnoſcitet qꝛ id qd̓ eſt formale potius eſt ideo ille ſciencie q̄ ex principijs mathematicisꝯcludūt circa materia naturalē magis cūmathematicis ꝯnumerat̉ vtpote eis ſimiliores. licꝫ qͣntum ad materia magis ꝯueniant cū naturali. et ꝓpter hoc dicit̉ ī. ij.ph̓. ꝙ ſūt magis nat̉ales. et ideo cū hō ꝑres creatas deū ꝯgnoſcit. magis videt̉ hͦꝑtinere ad ſciēcia. ad qua ꝑtinꝫ formalit̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten