Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

intellectꝰ diſtīguit̉ ab alijs donis ītellectualibꝰ Pͣͣ. omnis ꝯgnicō intellectiua vel eſt ſpeculatiua vl̓ practica. ſꝫ donūintellectꝰ habet ſe ad vtrūqꝫ vt dictū eſtergo diſtinguit̉ ab alijs donis intellectualibꝰ. ſed omnes in ſe ꝯplectit̉ Sedꝯtra eſt qꝛ q̄cunqꝫ ꝯnumerant̓ ad inuicēoꝑtet ea eſſe aliquo modo ad inuicem diſtincta qꝛ diſtinctio eſt principiū numeri.ſed donū ītellectꝰ ꝯnumerat̉ alijs donisvt patet. yſa. xj. ergo donū intellectꝰ eſtdiſtinctū ab alijs donis Rn̄º dd̓. diſtinctio doni intellectꝰ ab alijs tribꝰ donis ſcilicꝫ pietate. fortitudine. et timore.manifeſta eſt. qꝛ donū intellectꝰ ꝑtinetad vim ꝯgnoſcītiuā. illa vero tria ꝑtinētad vim appetitiuā ſed differēcia huiꝰ doni intellectus ad alia tria. ſcꝫ ſapienciā. ſcīenciā et ꝯſiliū. etiā ad vim ꝯgnoſcitiuāꝑtinent eſt adeo manifeſta. videt̉ autem qͥbuſdam donū ītellectꝰ diſtīgnat̉a dono ſciencie et ꝯſilij. hoc illa duoꝑtineant ad practicam ꝯgnicōem. donūautem intellectꝰ ad ſpeculatiuā. a donovero ſapiēcie etiā ad ſpeculatiuā ꝯgnicōem ꝑtinet diſt ingͣuit̓ ī hoc ad ſapiēciam ꝑtinet iudiciū. ad intellectū vero capacitas intellectꝰ eoꝝ ꝓponūtur ſeu penetracō ad intima eoꝝ. et ẜm ſupra numeꝝ donoꝝ aſſignauimꝰ. ſed diligenterintuenti. donū intellectꝰ ſolū ſe habꝫcirca ſpeculāda. ſed etiā circa operāda vtdictū eſt. et ſimiliter etiā donū ſciēcie circa vtrūqꝫ ſe habet vt infra dicetur. ideooꝑtet aliter eoꝝ diſtinctionē acciꝑe. oīaem̄ hec qͣtuor dona ordinant̓ ad ſuꝑnaturalē ꝯgnicōem in nobis fidem fundatur. fides antē eſt ex auditu. vt dicit̉ ro.x. vnde oꝑtet aliqua ꝓponi homī ad credendū. ſicut viſa. ſed ſicut audita quibus fidem aſſenciat. fides autē primoqͥdem et principaliter ſe habꝫ ad veritateꝫprimā. ſcd̓ario ad q̄dam circa creaturasꝯſideranda et vlteriꝰ ſe extendit etiā addirectionē humanoꝝ opeꝝ. ẜm dilectionē oꝑatur. vt ex dictis patet. ſic ergocirca ea fidei ꝓponūt̉ credenda duo requirūt̉ ex ꝑte noſtra. primo quidē vt ītellectu penetrent̉ vel capiant̓. et hoc ꝑtinꝫad donū intellectꝰ ſcd̓o autē oꝑtet vt deeis homo habeat iudiciū rectū. vt extimethis eſſe īherendū. et ab eoꝝ oppoſitis recedendū hoc ergo iudiciū qͣntū ad res diuinas ꝑtinet ad donū ſapiēcie. qͣntū veroad res creatas ꝑtinet ad donū ſciēcie. qͣntum vero ad applicacōem ad ſingulariaoꝑa ꝑtinet ad donū ꝯſilij. Ad. j. dd̓ p̄dicta differencia qͣtuor donoꝝ manifeſte ꝯpetit diſtinctōi eoꝝ gregꝰ. poīteis eſſe oppoſita hebetudo ſcilicꝫ ācuitate opponit. dicit̉ em̄ ſimilitudinē intelctus acutus. qͣndo poteſt homo penetrare ad intima eoꝝ ꝓponunt̉ vn̄ hebetudomentis eſt quā mens ad intima penetrare ſufficit. ſtultus autē dicit̉ ex ꝑuerſe iudicat circa ꝯmunē finē vite.et ideo ꝓpͥe opponit̉ ſapiēcie facit rectūiudiciū circa vniuerſalē cauſam. ignoraciavero imꝑtat defectū mentis etiā circacunqꝫ ꝑticularia. et ideo opponit̉ ſciencie quā homo habet rectū iudiciū circaticulares cauſas. ſcilicꝫ circa creaturas.cipitaco vero manifeſte opponit̉ ꝯſilio homo ad actionē ꝓcedit ante deliberacōem rōnis Ad. ij. donū intellectus eſt circa prima principia ꝯgniconisgͣtuite. aliter tamen ꝙͣ fides. ad fideꝫꝑtinet eis aſſentire. ad donū vero intellectus penetrare mēte ꝑtinet ea dicūturAd. iij. dd̓. donū ītellectꝰ ꝑtinet advtrāqꝫ ꝯgnicōem ſcilicꝫ ſpeculatiua practica. qͣntū ad iudiciū. ſed qͣntū ad app̄henſione. vt capiātur ea dicūt̉D. vij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ dono intellectus reſpondeat beatitudoſexta. ſcilicꝫ beati mūdo corde. qm̄ipſi deū videbūt. mūdicia em̄ cordis maxime videt̉ ꝑtinere ad affectū. ſed donūintellectꝰ ꝑtinet ad affectū. ſed magiſad vim intellectiuā ergo p̄dicta beatitudonō reſpōdet dono intellectꝰ P. act̓.xv. dicit̉ fide purificans corda eoꝝ. ſedpurificacōem cordis acqurit̉ mūdicia cordis ergo p̄dicta beatitudo magis ꝑtinetad veritatem fidei ꝙͣ ad donū intellectꝰPo. dona ſpiritꝰ ſancti ꝑficiūt homīeꝫin pn̄ti vitā. ſed viſio dei ꝑtinet ad vitam pn̄tem. ipſa em̄ beatos facit vt ſuprahabitū eſt. ergo ſexta beatitudo ꝯtinensviſionē dei ꝑtinet ad donū intellectꝰSed ꝯtra eſt augͥ. dicit in liº de ſermone dn̄i in mote ſexta oꝑacō ſpiritꝰ ſancti eſt intellectꝰ ꝯuenit mūdis cordepurgato oculo poſſunt videre ocl̓usvidit Rn̄º dd̓. in. vj. beatitudine ſic̄ī alijs duo ꝯtinent̓. vnum modū meritiſcilicꝫ mūdicia cordis. et aliud modūiiiij. ſcꝫ viſio dei ut ſupra dictū eſt et vtrūqꝫ ꝑtinet aliquo modo ad donū ītellectꝰeſt em̄ duplex mūdicia. vna qͥdem pambula et diſpoſitiua ad dei viſionē eſt depuracō affectꝰ ab inordinatis affectionibꝰet hec quidē mūdicia cordis fit virtuteſet dona ꝑtinēt ad vim appetitiuā. aliavero mūdicia cordis eſt qͣſi ꝯpletiua reſpectu viſionis diuine. et qͥdem ē mundicia mentis depurate a fantaſmatibꝰerroribꝰ. vt ſcꝫ ea de deo ꝓponūtur