intellectꝰ et fides Sed ꝯtra eſt ꝙͣg̓gꝰ.dicit in liº moral̓. videmꝰ ꝙ intellectꝰ d̓auditis mentē illuſtrat. ſed aliqͥs habensfidem poteſt eſſe illuſtratꝰ mente circaaudita. vnde dicit̉ luc̄. vlti. ꝙ dn̄s apperuit diſcipul̓ ſuis ſenſum vt intelligerentſcripturas. ergo ītellectꝰ poteſt ſil̓ eſſe cūfide Rn̄º dd̓. ꝙ h̓ duplici diſtinctioneeſt opus. vna quidē ex ꝑte fidei. alia aūtex ꝑte intellectꝰ. ex ꝑte quidē fidei diſtīguendū eſt ꝙ q̄dam ꝑ ſe ⁊ directe cadūtſub fide. qͥ naturalē rōem excedūt. ſic̄ deūeſſe trinū et vnū. filiū dei eſſe incarnatū.q̄dam vero cadūt ſub fide qͣſi ordīata adiſta ẜm aliquē modū. ſicut ꝯmnia q̄ in ſcriptura diuina ꝯtinent̉. ex ꝑte vero intellectus diſtinguendū eſt ꝙ dupliciter poſſumꝰ aliqͣ intelligere. vno modo ꝑfecte.qͣndo ſcilicꝫ ꝑtingemꝰ ad ꝯgnoſcendū eſſenciam rei intellecte. ⁊ ip̄am veritatemenūciabilis intellecti ẜm ꝙ in ſe eſt. ⁊ hͦmodo ea q̄ directe cadūt ſub fide intelligere nō poſſumꝰ durante ſtatū fidei. ſedqͥdam alia ad fidem ordinata. etiā hͦ modo intelligi poſſunt. alio modo ꝯtingit aliquid intelligi imꝑfecte. qͣndo ſcilicꝫ ip̄aeſſencia rei vel veritas ꝓpoſicōnis non cognoſcit̉ quid ſit. aut qūo ſit. ſed tamē cognoſcit̉. ẜm ꝙ ea q̄ exteriꝰ apparent. veritati nō ꝯtrariant̓ inqͣntū ſcilicꝫ homo ītelligit ꝙ ꝓpter ea q̄ exteriꝰ apparent nō eſtrecedendū ab his q̄ ſunt fidei. et ẜm hocnihil ꝓhibet durante ſtatu fidei intelligere etiā ea q̄ ꝑ ſe ſub fide cadūt. ⁊ ꝑ hͦpatet reſponſio ad obiecta. nā prime tresracces ꝓcedūt ẜm ꝙ aliquid ꝑfecte intelligit̉. vltima autē racō ꝓcedit de intellectū eoꝝ q̄ ordināt̉ ad fidemD. iij. ſic ꝓedit̉. vt̓ ꝙ intellectꝰ quiponitur donū ſpiritꝰ ſancti nō ſitpracticꝰ ſed ſpeculatiuꝰ tantū intellectꝰ em̄ vt g̓gꝰ. dic̄ in. j. moral̓. alcioraq̄dam penetrat. ſed ea q̄ ꝑtinēt ad intellectū practicū nō ſunt altā ſed q̄dam infima ſcilicꝫ ſingularia circa q̄ ſunt actꝰ. gintellectꝰ qui ponit̉ donū nō eſt intellectus practicus P. nnitellectꝰ qui eſt donum eſt digniꝰ aliquid qͣm intellectꝰ quieſt virtus intellectual̓. ſed intellectꝰ qͥ eſtvirtus intellectualis eſt ſolū circa neceſſaria vt patet ꝑ ph̓m in. vj eth̓. ergo multomagis intellectꝰ qui eſt donū eſt ſolumcirca neceſſaria. ſed ītellectꝰ practicꝰ nōeſt circa neceſſaria ſed circa ꝯtingencia aliter ſe habere. q̄ oꝑe hūano fieri poſſuntergo intellectꝰ qͥ eſt donū nō eſt ītellectꝰpracticꝰ Pͣ. donū intelllectꝰ illuſtratmientē ad ea q̄ naturalē racōem exceduntſed oꝑabilia humana quoꝝ eſt practicusintellectꝰ nō excedūt naturalē racōem. q̄dirigit in rebꝰ agendis vt ex ſupra dictiſpatet. ergo intellectꝰ q̓ eſt donū nō eſt ītellectꝰ practicꝰ Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ in pſal̓.dicit̉. intellectꝰ bonꝰ omībꝰ faciētibꝰ eū.Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut dictū eſt donū intellectus nō ſolū ſe habet ad ea q̄ primo ⁊ prīcipaliter cadunt ſub fide. ſed etiā ad oīaq̄ ad fidem ordinant̉. oꝑacōēs auteꝫ bone q̄ndā ordinē ad fidē habēt. nam fidesꝑ dilectione oꝑatur vt apoꝰ dicit ad gal̓v. et ideo donū intellectꝰ etiā ad q̄damoꝑabilia ſe extendit. nō quidē ut circa eaprincipaliter verſet̉. ſed inqͣntū in agedisregulamur racōnibꝰ eternis quibꝰ ꝯſpiciendis et ꝯſulendis. ẜm augͥ. xij. de tri. inheret ſuꝑior racō q̄ dono intellectꝰ ꝑficit̉ Ad. j. ergo dd̓. ꝙ oꝑabilia humanaẜm ꝙ in ſe ꝯſiderant̉ nō habent aliqꝫ excellencie altitudinē. ſed ẜm ꝙ referūt̉ adregulā legis eterne et ad finem beatitudinis diuine. ſic altitudine habent. vt circaea poſſit eſſe intellectꝰ Ad. ij. dd̓. ꝙ hipſum ꝑtinet ad dignitatē doni qd̓ ē ītellectus ꝙ intelligibilia eterna vel neceſſaria ꝯſiderat nō ſolū ẜm ꝙ in ſe ſunt ſed etia ẜm ꝙ ſunt regule q̄dam hūanoꝝ actuū̓ qꝛ qͣnto v̓tꝰ ꝯgnoſcitīa ad plurā ſe extēdit tato nobilior ē Ad. iij. dd̓ ꝙ regulahūanoꝝ actuū ē ⁊ rō hūana ⁊ lex et̓na vtsͣ dictū ē. lex autē eterna excedit naturalem racōem. et ideo ꝯgnicō hūanoꝝ actuum ẜm ꝙ regl̓at̉ a lege eterna excedit naturalē racōem. et indiget ſuꝑnaturali lumine doni ſpiritus ſancti.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ donū intellectꝰ nō ſit in omībꝰ habentibꝰ gͣciam. dicit em̄ g̓gꝰ ij. moral̓. ꝙ donū intellectꝰ dat̉ ꝯtra hebetudinē mētisſed multi habentes gͣciam adhuc patiūt̉nientis hebetudinē. ergo donū intellectꝰnō eſt in omībꝰ hn̄tibꝰ gͣciam Pͣ. interea q̄ ad ꝯgnicōem ꝑtinent ſola fides vt̉eſſe neceſſaria ad ſalutē. qꝛ ꝑ fidem xp̄sinhabitat in cordibꝰ noſtris. vt dicit̉ ad.eph̓. iij. ſed nō omnes habentes fidē hn̄tdonū intellectꝰ. ymo qui credūt debet orare vt intelligant. ſicut augͥ. dic̄ in liº detri. ergo donū intellectꝰ nō eſt neceſſariūad ſalutem. nō ergo eſt in omībꝰ hn̄tihꝰgraciā Poͣ. ea q̄ ſunt ꝯmunia omnibꝰ habentibꝰ gͣciā. nūquā ab habentibꝰ graciaꝫſubtrahūt̉. ſed gͣciā intellectꝰ ⁊ alioꝝ donoꝝ aliqͣndo ſe vtiliter ſubtrahit. qn̄qꝫ eiad ſublimia intelligendū in elacōem ſe amimus erigit in rebus ymis et vilibꝰ grauihebetudine pigreſcit. vt g̓gꝰ dic̄ in. ij. mōral̓. ergo donū intellectꝰ nō eſt in omībꝰhn̄tibus gͣciam Sed ꝯtra eſt ꝙ dicit̉ in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten