Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

impuritatē ſibi oppoſitā ſcilicꝫ impuritatēerroris ꝯtingit ex hoc intellectꝰ hūanus mordinate niheret rebꝰ ſe īferioribꝰdum ſcilicꝫ vult ẜm racōes reꝝ ſenſibiliūmētiri diuina ſꝫ qn̄ caritate format̉. tc̄nullā impuritate ſecū ꝯpatit̉ qꝛ vniuerſadelicta operit caritas. ut dicit̉ ꝓuerbioꝝx. Ad. iij. dd̓. obſcuritas fidei ꝑtinet ad impuritatem culpe. ſed magis adnaturalē defectū intellectꝰ hūami. ẜm ſtatum preſentis vite. VI11Einde ꝯſiderādū eſt donointellectꝰ et ſciencie reſpondent virtuti fidei. et circa donim intellectꝰ q̄runt̉. viij.Primo vtꝝ ītellectꝰ ſit donūſpiritꝰ ſancti Secūdo vtꝝ poſſit ſil̓ eſſein eodem fide Terco vtꝝ intellectꝰeſt donū ſpiritꝰ ſancti ſit ſpeculatiuꝰ tātūvel etiā praticꝰ Quarto vtꝝ omnes quiſunt in gͣcīa habeant donū intellectusQuīto vtꝝ hoc donū inueniat̉ in aliqͥbꝰabſqꝫ gͣcia Sexto quo ſe habeat donū intellectꝰ ad alia dona Septimo dereſpondet huic dono in beatitud inibꝰOctauo de eo reſpondet ei in fructibꝰ.D. j. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ītellectꝰſit donū ſpūs ſancti. dona em̄ gͣtuita diſtinguūtur a donis naturalibus. ſuꝑaddunt̉ em̄ eis. ſed ītellectꝰ eſtquidā habitꝰ naturalis in anima quo cognoſcut̉ prīcipia naturaliter nota. vt patet in. vj. eth̓. ergo debet poni donumſpiritꝰ ſancti P. dona diuina ꝑticipant̉a creaturis ẜm eoꝝ ꝓporcōem et modū. vtpatet dyo. in liº. de di.. ſed modushumane nature eſt vt ſimpliciter veritatem ꝯgnoſcat qd̓ ꝑtinet ad rōem intellectꝰ ſed diffuſiue qd̓ eſt ꝓpͥum rōnis vtpatet dyo. vij. ca. de di. no. ergo cognico diuina homībꝰ datur magis debꝫ dici donū rōnis intellectꝰ P. in potencijs anime intellectꝰ ꝯtra volūtate diuidit̉ vt patet in iij. de aīma. ſꝫ nullū donūſpiritꝰ ſancti dicit̉ volūtas. ergo etiā nullum donū ſpiritꝰ ſancti debet dici intellectus Sed ꝯtra eſt dicit̉ yſa. xj. requieſcet ſuꝑ ſpiritꝰ dn̄i. ſpiritꝰ ſapiencieintellectꝰ Rnº dd̓. nomē ītellectꝰ qͣndam intimam ꝯgnicōem imptat. dicit̉ em̄intelligere qͣſi intus legere. hoc manifeſte patet ꝯſideratihꝰ differēciam intellectus et ſenſus. nam ꝯgnico ſenſitiua occupat̉ circa qͣlitates ſenſibiles exteriores.ꝯgnico autē ītellectuua penetrat vſqꝫ adeſſenciā rei. obiectū autē intellectꝰ eſtquid eſt. vt dicit̉ in. iij. de anima. ſunt autem multa genera eoꝝ interiꝰ latent ad oꝑtet ꝯgnicōeꝫ homīs qͣſi intrinſecꝰ pe-netrare. nam ſub accidētibꝰ latet n̓aturareꝝ ſubſtancialiū. ſub verbis latent ſignificata verdoꝝ. ſub ſimilitudībꝰ et figurislatet veritas figurata. res em̄ ītelligibilesſunt qd̓ammodo interiores reſpectu reꝝſenſibiliū exteriꝰ ſenciūt̉ et in cauſis latent effectꝰ et ecōuerſo. vn̄ reſpectu hoꝝomniū poteſt dici intellectꝰ. ſed ꝯgnico homīs a ſenſu incipiat̉. qͣſi ab exteriorimanifeſtū eſt qͣnto lumen intellectuseſt forciꝰ tanto poteſt magis ad intimāpenetrare. lumen autē naturale noſtri intellectꝰ eſt finite virtutis. vnde vſqꝫ addeterminatū aliquid ꝑtingere poteſt. idiget ergo homo ſuꝑnaturali lumine vt vlteriꝰ penetret ad ꝯgnoſcendū q̄damſumen naturale ꝯgnoſcere valet illd̓lumen ſuꝑnaturale homī datū vocat̉ donum intellectꝰ Ad. j. ergo dd̓. lumen naturale nobis inditu̓ ſtatum cognoſcunt̉ q̄dam principia ꝯmunia ſunt naturaliter nota. ſꝫ qꝛ homo ordinat̉ ad beatitudinē ſuꝑnaturalē vt ſupra dictū ē. neceſſe eſt homo vlteriꝰ ꝑtingat ad qͥdaꝫalciorā et ad reqͥritur donū intellectꝰ.Ad. ij. dd̓. diſcurſus rōnis ſemꝑ incipit ab intel lectu et termīat̉ ad intellectūratiocinamur em̄ ꝓcedendo ex qͥbuſdam ītellectis. et tūc rationis diſcurſus ꝑficit̉.qͣndo ad hoc ꝑuenimꝰ vt intelligamꝰ illud prius erat ignotū. ergo racōcinamur ex aliquo p̄cedenti intellectū ꝓceditdonū autē gͣcie ꝓcedit ex lumine nature ſed ſuꝑaddit̉ ei qͣſi ꝑficiens ip̄m. id̓oiſta ſuꝑaddico dicit̉ racō ſed magis intellectꝰ. qꝛ ita ſe habet lumen ſuꝑadditum ad ea nobis ſuꝑnaturaliter innoteſcunt. ſicut ſe habet lumē naturale ad ea primordialiter ꝯgnoſcimꝰ Ad. iij. dd̓ voluntas nominat ſimpliciter appetiti motū abſqꝫ d̓terminacōe alicuiꝰ excellencie. ſed intellectꝰ nominat qͣndā excellenciam ꝯgnicōis penetrandi ad intima.et ideo ſuꝑnaturale donū magis nominatur nomine intellectꝰ ꝙͣ nomīe volūtatiſD. ij. ſic ꝓcedit̓. vi̓ donū intellectꝰ habeat̉ fide. dic̄ em̄ augꝰ. in liº. lxxxiij. q. id qd̓ intelligit̉ intelligentis ꝯp̄henſione ſumit̉. ſꝫ illd̓ credit̉ nodum ꝯp̄hendit̉. ẜm illd̓ apl̓iad phili. iij. iam ꝯp̄henderim. aūtfectꝰ ſim. ergo videt̉ fides et ītellectꝰ poſſunt eſſe in eodē Pꝯ. om̄e intelligit̉ intellectū videt̉ naturaliter. ſꝫ fideseſt de apparētibꝰ vt ſupra dictū ē. gfides poteſt ſimul eſſe in eodē ītellectū. intellectꝰ eſt cercior ꝙͣ ſciēciaſed ſciencia et fides poſſunt eſſe in eodem. vt ſupra dictū eſt. multo ergo minꝰ