ipſe et domus eius tota. et r̓o. x. dicit̉ ꝙͥfides eſt ex auditu gͦ fides habet̉ ab homine tanꝙͣ acquiſita Pͣ. illud ꝙ ꝯſiſtitī homīs volūtate ab homīe poteſt acquiri. ſꝫ fides ꝯſiſtit in credēciū volūtate vtaugꝰ dic̄ ī liº d̓ p̄deſtina. ſanctoꝝ. ergofides poteſt eſſe ab hoīe acquiſita. Sꝯtra eſt. ꝙ dicit̉ ad eph̓. ij. gͣcia eſtis ſalualti ꝑ fidem et nō ex vobis ne quis glori et̓. donū em̄ dei eſt. Rn̄º dd̓. ꝙ ad fide duo requirūt̉ quoꝝ vuū ē vt homī credibilia ꝓponāt̉ ꝙ requirit̉ ad hͦ ꝙ homoaliquid explicite credat. aliud autē ꝙ adfidem requirit̉ eſt aſſenſus credentis adea q̄ ꝓponūt̉. quātum ergo ad primū hoꝝneceſſe eſt ꝙ fides ſit a deo. ea em̄ q̄ ſuntfidei excedūt racōem hūanam. vnde noncadunt ī ꝯtemplacōe homīs niſi a deo reuelante. ſed quibuſdā qͥdām reuelant̓ immediate a deo. ſicut ſunt reuelata apoſtolis et ꝓph̓is quibuſdā autē ꝓponūturadeo mittende fidei p̄dicatores. ẜm illd̓ro. x. quomēdo p̄dicabūt niſi mittant̉. ꝙͣtum vero ad ſcd̓m ſcꝫ ad aſſenſum homīsin ea q̄ ſunt fidei peteſt ꝯſiderari duplexcauſa. vna quidem exteriꝰ induces ſic miraculū viſum vel ꝑſuaſio homīs inducentis ad fidem quoꝝ neutꝝ ē ſufficiens cauſa. videnciū em̄ vnū et idē miraculū et audienciū eandem p̄dicacōem quidam credunt et quidā nō credūt et ideo oꝑtꝫ ponere aliā cauſam interiorē q̄ mouet hoīeminteriꝰ ad aſſenciendum his q̄ ſunt fidei.hanc cauſam autē pelagiani ponebant ſolum libeꝝ arbitriū homīs. et ꝓpter hͦ dicebant ꝙ iniciū fidei eſt ex nobis inꝙͣtuꝫſcilicꝫ ex nobis eſt ꝙ ꝑati ſumꝰ ad aſſenciendū his q̄ ſunt fidei ſed ꝯfirmacō fideieſt a deo ꝑ quā nobis ꝓponūtur ea ꝑ quecredere debemꝰ. ſed hoc eſt falſum. qꝛ cūhomo aſſenciendo his q̄ ſunt fidei eleuet̉ſupra naturā ſuam. oꝑtet ꝙ hͦ inſit eī exſuꝑnaturali principio interiꝰ mouēte ꝙ ēdeꝰ ⁊ id̓o fides qͣtū ad aſſenciēdū q̄ eſtprīcipalis actꝰ fidei eſt a deo interiꝰ mouente ꝑ gͣciam Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ꝑ ſcienciam gignitur fides et nutrit̉ ꝑ modū exterioris ꝑſuaſionis q̄ fit ab aliqua ſciēciaſed principal̓ et ꝓpͥa cauſa fidei eſt id qd̓interiꝰ mouet̉ ad aſſenciēdū Ad. ij. dd̓ꝙ etiā racō illa ꝓcedit de cauſa ꝓponēteexteriꝰ ea q̄ ſunt fidei. vel ꝑſuadente adcredēdū vl̓ v̓bo vel facto Ad. iij. dd̓. ꝙcredere quidē in volūtate credenciū ꝯſiſtit. ſed oꝑtet ꝙ volūtas homīs p̄paret̉a deo ꝑgͣciam ad hoc ꝙ eleuet̉ in ea queſunt ſupra naturā vt ſupra dictū eſt.D. ij. ſic ꝓcedỉ. vt̓ ꝙ fides r̄formisnō ſit donū dei. dt̉ eī deutº. xxxij.ꝙ dei ꝑfecta ſunt oꝑa fides autē īformiseſt queddā imꝑfectū. ergo fides īformisnō eſt opus dei Pͣ. ſicut actus dicit̉ deformis ꝓpt̓ hͦ ꝙ carꝫ d̓bita forma. ita etiā fidēs di īformis ꝑ ꝙ carꝫ d̓bita formaſed actus deformis peccati nō eſt a deo.vt sͣ dictū eſt. ergo neqꝫ etiā fides informis ē a deo Sͣ. q̄cūqꝫ deꝰ ſanat totalit̓ſanat. dicit̉ em̄ jo. vij. ſi circū ciſione accipit homo in ſabbato vt nō ſaluat̉ lex moyſi mihi indignamī qꝛ totū hoīeꝫ ſanū feciin ſabbato. ſed ꝑ fidem homo ſaluat̉ ab ifidelitate. qͥcunqꝫ ergo donū fidei a deoaccipit ſimul ſanat̉ ab omnibꝰ peccatis. ſꝫhoc nō fit niſi ꝑ fidem formata. ergo ſolafides formata eſt donū dei. nō ergo fideſeſt informis a deo Sed ꝯtra eſt ꝙ q̄daꝫglo. dicit. j. ad cor. xiij. ꝙ fides q̄ eſt ſinecaritate eſt donū dei. Sed fides q̄ eſt ſinecaritate eſt fides informis. ergo fides informis eſt donū dei Rn̄º dd̓. ꝙ informitas priuacō qͥdam eſt. eſt autē ꝯſiderādūꝙ priuacō qn̄qꝫ qͥdem ꝑtinet ad racōemſpeciei. qn̄qꝫ autē nō. ſed ſuꝑuenit rei iamhabenti ꝓpriam ſpeciem. ſicut priuatiodebite ꝯmenſuracōis humoꝝ eſt de ratione ſpēi ipſiꝰ eg̓tudīs. tenebroſitas aūt n̄ē d̓ rōe ſpēi ip̄iꝰ dyaphani. ſꝫ ſuꝑueīt. qꝛergo cū aſſignat̉ cauſa alicuiꝰ rei ītelligit̉aſſignari cauſa eiꝰ ẜm ꝙ in ꝓpͥa ſpecie exiſtit. ideo ꝙ nō eſt cauſa priuacōis nō poteſt eſſe cauſa illiꝰ rei ad quem ꝑtinet priuatio. ſic exiſtens d̓ racōe ſpeciei illiꝰ. nōem̄ poteſt dici cauſa egritudinis ꝙ nō eſtcauſa diſtempancie humoꝝ. poteſt tamēdici aliquid eſſe cauſa dyaphani ꝙͣuis nōſit cauſa obſcuritatis. qͥ nō eſt de rōe ſpēciei dyapham. informis autē fides nōꝑtinet ad racōem ſpeciei ipſius fidei cū fides dicat̉ īformis ꝓpter defectū cuiuſdaꝫexterioris forme. ſicut dictū eſt et ideo illud eſt cauſa fidei informis ꝙ ē cauſa fidei ſimpliciter dicte. hoc autē eſt deꝰ vtdictū eſt vnde relinquit̉ ꝙ fidēs īformiſſit donū dei Ad. j. gͦ d̓d. ꝙ fides īformis ⁊ ſi nō ſit ꝑfecta ſimplicit̓ ꝑfectōis v̓tutis. eſt tamē ꝑfecta qͣdam ꝑfectione q̄ſufficit ad fidei racōeꝫ Ad. ij. dd̓. ꝙ deformitas actꝰ ē d̓ ratione ſpeciei ipſius actꝰ ẜm ꝙ eſt actꝰ moralis vt sͣ dictū eſt.dicit̉ em̄ actus d̓formis p̄ priuacōem forme intrinſice q̄ ē debita ꝯmēſuracō circūſtanciaꝝ actꝰ. et ideo nō poteſt dici cauſa actus deformis deꝰ. qͥ nō eſt cauſa deformitatis. licet ſit cauſa actus inꝙͣtum ēactus vel dd̓. ꝙ deformitas nō ſolū imꝑtat priuacōem debite forme. ſed etiā contrariā diſpoſicōeꝫ. vnde deformitas ſe habet ad actū. ſicut falſitas ad fidē. et ideo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten