Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ipſe et domus eius tota. et r̓o. x. dicit̉ ꝙͥfides eſt ex auditu fides habet̉ ab homine tanꝙͣ acquiſita. illud ꝯſiſtitī homīs volūtate ab homīe poteſt acquiri. ſꝫ fides ꝯſiſtit in credēciū volūtate vtaugꝰ dic̄ ī liº p̄deſtina. ſanctoꝝ. ergofides poteſt eſſe ab hoīe acquiſita. Sꝯtra eſt. dicit̉ ad eph̓. ij. gͣcia eſtis ſalualti fidem et ex vobis ne quis glori et̓. donū em̄ dei eſt. Rn̄º dd̓. ad fide duo requirūt̉ quoꝝ vuū ē vt homī credibilia ꝓponāt̉ requirit̉ ad homoaliquid explicite credat. aliud autē adfidem requirit̉ eſt aſſenſus credentis adea ꝓponūt̉. quātum ergo ad primū hoꝝneceſſe eſt fides ſit a deo. ea em̄ ſuntfidei excedūt racōem hūanam. vnde noncadunt ī ꝯtemplacōe homīs niſi a deo reuelante. ſed quibuſdā qͥdām reuelant̓ immediate a deo. ſicut ſunt reuelata apoſtolis et ꝓph̓is quibuſdā autē ꝓponūturadeo mittende fidei p̄dicatores. ẜm illd̓ro. x. quomēdo p̄dicabūt niſi mittant̉. ꝙͣtum vero ad ſcd̓m ſcꝫ ad aſſenſum homīsin ea ſunt fidei peteſt ꝯſiderari duplexcauſa. vna quidem exteriꝰ induces ſic miraculū viſum vel ꝑſuaſio homīs inducentis ad fidem quoꝝ neutꝝ ē ſufficiens cauſa. videnciū em̄ vnū et idē miraculū et audienciū eandem p̄dicacōem quidam credunt et quidā credūt et ideo oꝑtꝫ ponere aliā cauſam interiorē mouet hoīeminteriꝰ ad aſſenciendum his ſunt fidei.hanc cauſam autē pelagiani ponebant ſolum libeꝝ arbitriū homīs. et ꝓpter dicebant iniciū fidei eſt ex nobis inꝙͣtuꝫſcilicꝫ ex nobis eſt ꝑati ſumꝰ ad aſſenciendū his ſunt fidei ſed ꝯfirmacō fideieſt a deo quā nobis ꝓponūtur ea quecredere debemꝰ. ſed hoc eſt falſum. qꝛhomo aſſenciendo his ſunt fidei eleuet̉ſupra naturā ſuam. oꝑtet inſit exſuꝑnaturali principio interiꝰ mouēte ēdeꝰ id̓o fides qͣtū ad aſſenciēdū eſtprīcipalis actꝰ fidei eſt a deo interiꝰ mouente gͣciam Ad. j. dd̓. ſcienciam gignitur fides et nutrit̉ modū exterioris ꝑſuaſionis fit ab aliqua ſciēciaſed principal̓ et ꝓpͥa cauſa fidei eſt id qd̓interiꝰ mouet̉ ad aſſenciēdū Ad. ij. dd̓ etiā racō illa ꝓcedit de cauſa ꝓponēteexteriꝰ ea ſunt fidei. vel ꝑſuadente adcredēdū vl̓ v̓bo vel facto Ad. iij. dd̓.credere quidē in volūtate credenciū ꝯſiſtit. ſed oꝑtet volūtas homīs p̄paret̉a deo ꝑgͣciam ad hoc eleuet̉ in ea queſunt ſupra naturā vt ſupra dictū eſt.D. ij. ſic ꝓcedỉ. vt̓ fides r̄formis ſit donū dei. dt̉ deutº. xxxij. dei ꝑfecta ſunt oꝑa fides autē īformiseſt queddā imꝑfectū. ergo fides īformis eſt opus dei. ſicut actus dicit̉ deformis ꝓpt̓ carꝫ d̓bita forma. ita etiā fidēs di īformis carꝫ d̓bita formaſed actus deformis peccati eſt a deo.vt dictū eſt. ergo neqꝫ etiā fides informis ē a deo. q̄cūqꝫ deꝰ ſanat totalit̓ſanat. dicit̉ em̄ jo. vij. ſi circū ciſione accipit homo in ſabbato vt ſaluat̉ lex moyſi mihi indignamī qꝛ totū hoīeꝫ ſanū feciin ſabbato. ſed fidem homo ſaluat̉ ab ifidelitate. qͥcunqꝫ ergo donū fidei a deoaccipit ſimul ſanat̉ ab omnibꝰ peccatis. ſꝫhoc fit niſi fidem formata. ergo ſolafides formata eſt donū dei. ergo fideſeſt informis a deo Sed ꝯtra eſt q̄daꝫglo. dicit. j. ad cor. xiij. fides eſt ſinecaritate eſt donū dei. Sed fides eſt ſinecaritate eſt fides informis. ergo fides informis eſt donū dei Rn̄º dd̓. informitas priuacō qͥdam eſt. eſt autē ꝯſiderādū priuacō qn̄qꝫ qͥdem ꝑtinet ad racōemſpeciei. qn̄qꝫ autē. ſed ſuꝑuenit rei iamhabenti ꝓpriam ſpeciem. ſicut priuatiodebite ꝯmenſuracōis humoꝝ eſt de ratione ſpēi ipſiꝰ eg̓tudīs. tenebroſitas aūtē rōe ſpēi ip̄iꝰ dyaphani. ſꝫ ſuꝑueīt. qꝛergo aſſignat̉ cauſa alicuiꝰ rei ītelligit̉aſſignari cauſa eiꝰ ẜm in ꝓpͥa ſpecie exiſtit. ideo eſt cauſa priuacōis poteſt eſſe cauſa illiꝰ rei ad quem ꝑtinet priuatio. ſic exiſtens racōe ſpeciei illiꝰ.em̄ poteſt dici cauſa egritudinis eſtcauſa diſtempancie humoꝝ. poteſt tamēdici aliquid eſſe cauſa dyaphani ꝙͣuisſit cauſa obſcuritatis. eſt de rōe ſpēciei dyapham. informis autē fides nōꝑtinet ad racōem ſpeciei ipſius fidei fides dicat̉ īformis ꝓpter defectū cuiuſdaꝫexterioris forme. ſicut dictū eſt et ideo illud eſt cauſa fidei informis ē cauſa fidei ſimpliciter dicte. hoc autē eſt deꝰ vtdictū eſt vnde relinquit̉ fidēs īformiſſit donū dei Ad. j. d̓d. fides īformis ſi ſit ꝑfecta ſimplicit̓ ꝑfectōistutis. eſt tamē ꝑfecta qͣdam ꝑfectioneſufficit ad fidei racōeꝫ Ad. ij. dd̓. deformitas actꝰ ē ratione ſpeciei ipſius actꝰ ẜm eſt actꝰ moralis vt dictū eſt.dicit̉ em̄ actus d̓formis priuacōem forme intrinſice ē debita ꝯmēſuracō circūſtanciaꝝ actꝰ. et ideo poteſt dici cauſa actus deformis deꝰ. eſt cauſa deformitatis. licet ſit cauſa actus inꝙͣtum ēactus vel dd̓. deformitas ſolū imꝑtat priuacōem debite forme. ſed etiā contrariā diſpoſicōeꝫ. vnde deformitas ſe habet ad actū. ſicut falſitas ad fidē. et ideo