virtutes niſi ꝑſuppoſita fide. ut pꝫ ꝑ augͥ.ui liº ꝯtra iulianū. vn̄ patꝫ rn̄º ad primū.Ad. ij. dd̓. ꝙ ſpēs nō pōt vniuerſaliterintroducere ad fidem nō em̄ poteſt ſpēshaberi d̓ eterna beatitudīe niſi credat̉ poſſibile qꝛ impoſſibile nō cadit ſub ſpe. ut exſupra dictis patet. ſed ex ſpe aliquis ītroduci poteſt ad hoc ꝙ ꝑſeueret ī fide velꝙ fidei firmiter adhereat et ẜm hoc dicit̉ſpes ītroducere ad fidem Ad. iii. dd̓ qobediencia dupliciter dicit̉. qn̄qꝫ em̄ importat īclinacōem volūtatis ad implendūdiuina mādata et ſic nō eſt ſpecial̓ virtusſed generaliter includit̉ in omni virtute.quia omnēs actus virtutum cadunt ſubpreceptis legis diuine ut ſupra dictū eſtet hoc modo ad fidem requirit̉ obediēciaalio modo poteſt accipi obediēcia ẜm ꝙimꝑtat inclinacōem quātum ad implēdūmandata ẜm ꝙ habent ratione debiti etſic obediencia eſt ſpecialis virtus et eſtpars iuſticie. reddit em̄ ſuperiori debitūobediendo ſibi et hoc modo obedienciaſequit̉ fidem ꝑ quā manifeſtat̉ homī. qd̓deꝰ ſit ſuperior cu debeat obedire Ad.iiij. dd. ꝙ ad rationē fūdamēti nō ſolū requirit̉ ꝙ ſit primū ſed etiā ꝙ ſit alijs ꝑtibꝰ edificij ꝯn̄exū. nō em̄ eſſet fūdamētūniſi ei alie ꝑtes edificij cohererent. cōnexio autē ſpiritual̓ edificij ē ꝑ caritatē. ẜmillud colocen. iij. ſuꝑ omīa caritate habete q̄ eſt vinculū ꝑfectionis. et ideo fidesſine caritate fūdamētū eſſe nō poteſt. nͨtamē oꝑtet ꝙ caritas ſit prior fide Adv. dd̓. ꝙ actꝰ volūtatis p̄exigit̉ ad fidem.nō tamē actꝰ volūtatis caritate informatus ſed talis actꝰ p̄ſupponit fidem. qꝛ nōpoteſt volūtas ꝑfecto amore in deū credere niſi intellectꝰ rectam fidem habeatcirca ipſum.D. viij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ fides nonſit cercior ſciencia et alijs v̓tutibusintellectualibꝰ. dubitacō em̄ opponit̉ certitudini. vnde videt̉ illud eſſe cercius qd̓minꝰ poteſt habere de dubitacōe. ſicut ēalbius. qd̓ eſt nigro imꝑmixtiꝰ. ſed intellectꝰ et ſciencia et etiā ſapiencia non habent dubitacōem circa ea quoꝝ ſunt. credens autē interdū poteſt pati motū dubitacōis et dubitare de his q̄ ſunt fidei.ergo fides nō eſt certior v̓tutibꝰ intellectualibꝰ P. viſio eſt cercior auditn. ſedfides eſt ex auditu. ut dicit̉ rō. x. ī intellectū autē et ſcienciā et ſapiencia includiturqͥdam intellectual̓ viſio. ergo cerciorē ſciencia vel intellectꝰ ꝙͣ fidēs Pͣ. quantoaliquid eſt ꝑfectiꝰ in his q̄ ad intellectūꝑtinent. tanto eſt cerciꝰ. ſed intellectꝰ eꝑfectior fide. qꝛ ꝑ fidem ad intellectumꝑueīt̓. ẜm illd̓ yſa .xxviij. niſi credideritisn̄ intelligetis ſcd̓m aliā litterā. et augͥ. dicit etiā de ſciencia. xiiij. de tri. ꝙ ꝑ ſcienciam roborat̉ fides gº videt̉ ꝙ cercior ſitſcienciā vel intellectꝰ ꝙͣ fides. Sꝫ ꝯtraeſt ꝙ apoꝰ dic̄ ad theſſalo. ix. cū accepiſſetis a nobis v̓bū auditus ſcꝫ ꝑ fidē accepiſtis illud nō ut verbū hominū. ſꝫ ſicut vere eſt verbū dei. ſed nihil ē cerciꝰ v̓bo deiergo ſciencia nō ē cercior fide nec aliquidaliud Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ sͣ dictū ē virtutū intellectualiū due ſunt circa ꝯtingencia ſcꝫprudencia et ars quibꝰ p̄fertur fides incertitudine ratione ſue materie qꝛ ed̓ eternis q̄ nō ꝯtingit aliter ſe habere. tres aūtreliq̄ virtutes ſcilicꝫ ſapiēcia et ſciencia etintellectꝰ ſunt de neceſſarijs ut ſupra dictum eſt. ſed ſciendū eſt ꝙ ſapiencia ⁊ ſcīencia et intellectus dupliciter dicūt̉. vnomodo ẜm ꝙ ponūt̓ virtutes ītellectualesa ph̓o in. vj. eth̓. alioº ẜm qd̓ ponunt̉ dona ſpiritꝰ ſancti Primo modo dd̓. eſt ꝙcertitudo poteſt ꝯſiderari dupl̓r. vno mōdo ex cauſa certitudīs. et ſic dicit̉ eſſe cerciꝰ illud qd̓ habet cerciore cauſam. ⁊ hocmodo fidēs eſt cercior tribus p̄dictis. qꝛfides īnititur veritati diuine. tria autē p̄dicta īnitutur rationi humane. alioº pōt.cōſiderari certitudo ex ꝑte ſubiecti et ſicdicit̉ eſſe cerciꝰ ꝙ pleniꝰ ꝯſequit̉ ītellectꝰhomīs. et ꝑ hūc modū qꝛ ea q̄ ſunt fideiſūt sͣ intellectū hoīs. nō autē ea q̄ ſubſūttribꝰ p̄dictis ideo ex hac ꝑte fidēs eſt minus certa. ſed qꝛ vnūqd̓qꝫ iudicat̉ ſimpliciter quidē ẜm cauſam ſuam. ẜm autē diſpoſicōem q̄ ex ꝑte ſubiecti eſt iudicat̉ ſecundū quid inde eſt ꝙ fides eſt ſimpliciter cercior. ſed alia ſunt cerciora ẜm quidſcilicꝫ quo ad nos. ſimiliter autē ſi accipiant̉ tria p̄dicta ẜm ꝙ ſunt dona p̄ſentisvite cooperant̉ ad fidē ſic̄ ad principiūqd̓ p̄ſupponūt. vnde etiā ẜm hͦ fides eſteis cercior Ad. j. ergo dd̓. ꝙ illa dubitacō nō ē ex ꝑte cauſe fidei ſꝫ quo ad nosinꝙͣtuꝫ nō plene aſſequimur ꝑ intellectūea q̄ ſunt fidei Ad. ij. dd̓. ꝙ ceteris paribꝰ viſio eſt certior auditū ſꝫ ſi ille a quoaudit̉ multū excedit viſum vidētis ſic cercior eſt auditꝰ ꝙͣ viſus. ſicut aliquis ꝑueſciencie magis certificat̉ de eo qd̓ auditab aliquo ſciētifico ꝙͣ d̓ eo qd̓ ſibi ẜm ſuāregulā videt̉ et multomagīs hō cerciorede eo ꝙ audit a deo qui falli non poteſtꝙͣ de eo ꝙ videt ꝓpͥa racōne q̄ falli poteſtAd. iij. dd̓. ꝙ ꝑfectio intellectꝰ et ſciēcie excedit ꝯgnicōem fidei qͣtum ad maiorem manifeſtacōem. nō tamē qͣtum adcerciorem inheſione. qꝛ tota certitudo intellectꝰ vel ſciēcie ẜm ꝙ ſūt dona ꝓcedit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten