mēbris eccleſie vn̄ apoꝰ ibi dic̄ diuiſioneſgͣciaꝝ ſunt et iteꝝ alij dat̉ hoc. alij daturillud. fides autē informis eſt ꝯmunis omnibꝰ membris eccleſie. qꝛ informitas noneſt d̓ ſubſtācia eiꝰ ẜm ꝙ eſt donū gͣtuitūvnde dicendū eſt qd̓ fidēs ſumit̉ ibi ꝓ aliqua fidei excellencia. ſicut ꝓ ꝯſtancia fidei. ut dicit glo. vel ꝓ ſermōe fidei. fideſautē ponit̉ fructꝰ ẜm ꝙ habet aliquā delectacōem in ſuo actu ratione certitudīsvnde ad gal̓. v. vbi enumerat̉ fructus exponit̉ fides de inuiſibilibꝰ certitudo.D. vj. ſic ꝓcedit̉̓. vt ꝙ non ſit vnafides ſicut em̄ fides eſt donū dei.ut dicit̉ ad eph̓. v. ita etiā ſapiēciaet ſciēcia inter dona dei ꝯputant̉ vt patꝫyſa. xj. ſed ſapiencia ⁊ ſciēcia differunt ꝑhoc ꝙ ſapiencia eſt de eternis. ſciēciā vero de tꝑalibꝰ. ut patꝫ ꝑ augͥ. xiij. d̓ tri. cūergo fides ſit et de eternis et de quibuſdam tꝑalibꝰ. videt̉ ꝙ nō ſit vn̓a fides. ſꝫdiſtinguat̉ in ꝑtes Pͣ. ꝯfeſſio eſt actusfidei ut ſupra dictū eſt. ſed nō eſt vnā eteadē ꝯfeſſio fidei apud om̄s nam qd̓ nos.ꝯfitemur factū antiqui patres ꝯfitebant̉futuꝝ. ut patet yſa. vij. ecce virgo ꝯcipiet. ergo nō eſt vna fides. Pͣ. fides eſtꝯmunis omnibꝰ fidelibꝰ chriſti. ſed vnūaccidens nō poteſt eſſe ī diuerẜ ſubiectisergo nō poteſt eſſe vna fides oīm Sedꝯtra eſt ꝙ apoꝰ dicit ad eph̓. iiij. vnꝰ domiꝰ vna fidēs Rn̄º dd̓. ꝙ vna fides ſiſumat̉ ꝓ habitu duplicit̓ poteſt ꝯſiderarivnoº ex ꝑte obiecti ⁊ ſic ē vna fides. obiectū em̄ formale fidei ē veritas prima cuietiā inherendo credimꝰ quecūqꝫ ſub fideꝯtinent̉. alioº ex ꝑte ſubiecti et ſic fidesdiuerſificat̉. ẜm ꝙ eſt diuerſoꝝ. maīfeſtūeſt autē ꝙ fides ſicut et quilibꝫ aliꝰ habitus ex formali ratione obiecti habet ſpeciem. ſed ex ſubiecto indiuiduat̉. ⁊ ideo ſifides ſumat̉ ꝓ habitū quo credimꝰ. ſic fides eſt vnā ſpecie et differens numero īdiuerſis. ſi vero ſumat̉ ꝓ eo ꝙ credit̉. ſicetiā eſt vna fides. qꝛ idem eſt qd̓ ab omnibꝰ credit̉ ⁊ ſi ſint diuerſa credibilia queꝯmuniter omnes credūt tamē omīa reducant̉ ad vnū Ad. j. ergo dicendū ꝙ tꝑalia q̄ in fide ꝓponūt̉ nō ꝑtinent ad obiectum fidei niſi ī ordine ad aliqd̓ eternumqd̓ eſt veritas prima. ſicut ſupra dictū ē.et ideo fides vna eſt in tꝑalibꝰ et eterniſſecus autē de ſapiēcia et ſciencia q̄ ꝯſiderant temꝑalia et eterna ẜm ꝓp̓as rationeſvtrorūqꝫ Ad. ij. dd̓. ꝙ illa differentia p̄teriti et futuri nō ꝯtingit ex aliqua diuerſitate rei credite. ſed ex diuerſa habitudine credenciū ad vnā rem creditā. ut etiaꝫſupra habitū eſt Ad. iij. dd̓. ꝙ illa racōꝓcedit d̓ diuerſitate fidei ẜm numeꝝD. .vij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ fides nonſit prima inter virtutes. dt em̄ luc̄.xj. in glo. ſuꝑ illud dico vobis amiris meis ꝙ fortitudo eſt fidei fūdamētūſed fūdamentū eſt priꝰ eo cuiꝰ eſt fūdamentū. ergo fides nō eſt prima virtusP. qͥdam glo. dicit ſuꝑ illū psͣ. noli emulari. dicit ꝙ ſpes introducit ad fide ſpesautē eſt virtꝰ q̄dam ut infra dicet̉. gͦ fides nō eſt prima v̓tutum Pͣ. ſupra dictū eſt. ꝙ intellectꝰ credentis īclinat̉ adaſſenciendū his q̄ ſunt fidei ex obediēciaad deū. ſed obediericiā eſt etiā q̄dam virtus. nō ergo fides eſt prima virtꝰ P. fides informis nō eſt fūdamentū. ſed fideſformata ſicut in glo. di. j. ad coꝝ. iij. format̉ autē fides ꝑ caritate. ut ſupra dictūeſt. ergo fides a caritate habet ſuū fūdamentū caritas ergo eſt maiꝰ fūdamentūꝙ fides. nam fūdamētum eſt prima ꝑsedificij et vl̓ ita ꝙ ſit prior. Pͣ. ẜm ordinem actuū intelligit̉ ordo habituū ſed inactū fidei actꝰ volūtatis quā ꝑficit caritas fide p̄cedit actū intellectū quē ꝑficitfides ſicut q̄ cauſa p̄cedit effectū. ergo caritas p̄cedit fidem. nō ergo fides eſt prima v̓tutum Sed ꝯtra eſt ꝙ apoꝰ dicit.ad hebre. xj. ꝙ fides eſt ſubſtancia ſperadaꝝ reꝝ. ſed ſubſtancia habꝫ ratione primi ergo fides eſt prima inter virtutes.Rn̄º dd̓ ꝙ aliquid poteſt eſſe priꝰ altero.dupliciter. vno modo ꝑ ſe. alio modo ꝑ accidens. ꝑ ſe quidem inter omnes v̓tutesprima eſt fides. cūem ī agibilibꝰ finis ſitprincipiū ut ſupra dictū ē neceſſe ē v̓tuteſtheologicas quaꝝ obiectū eſt vltimꝰ finis eſſe priores ceteris v̓tutibꝰ ipſe autēvltimꝰ finis oꝑtet ꝙ priꝰ ſit ī intellectuqͣ in volūtate. qꝛ volūtas nō fertur in aliquid niſi ꝓut eſt ī intellectū apprehēſuꝫvnde cū vltimꝰ finis ſit quidē in voluntate ꝑ ſpemet caritatem. ī intellectu auteꝫꝑfidem neceſſe ē ꝙ fides ſit prima interomnes v̓tutes qꝛ naturalis cognitio nonpoteſt attingere ad deum ẜm ꝙ eſt obiectū beatitudinis ꝓut tendit ī ipſum ſpeſet caritas. ſed ꝑ accidens poteſt eſſe aliqua virtus prior fide. cauſa em̄ ꝑ accideriſeſt ꝑ acccidens prior. remouere autē ꝓhibens ꝑtinet ad cauſaꝫ ꝑ accidēs ut patetꝑ ph̓m in viij. ph̓. et ẜm hoc alique virtrites poſſunt dici ꝑ accidens priores fideinqͣꝫtum remouēt impedimēta credendiſicut fortitudo remouet iordinatū timorem impedientē fidem. hūilitas autē ſuꝑbiam ꝑ quā intellectꝰ recuſat ſe ſubmittere veritati fidei. et idem poteſt dici de aliquibꝰ alijs virtutibus quāuis ſint vere