ſe ꝑtinet ad fidē ita qd̓ ꝑ hͦ fidei habitꝰpoſſit diuerſificari. diſtinctio auteꝫ fideiformate et informis eſt ẜm id qd̓ ꝑtinetad volūtatem id eſt ẜm caritate nō auteꝫẜm illud qd̓ ꝑtinet ad intellectū. vnde fides formata ⁊ īformis nō ſunt diuerſi habitus Ad. j. ergo dd̓. ꝙ verbū apoſtolieſt intelligendū qn̄ imꝑfectio eſt de ratione imꝑfecti. tūc emoptet ꝙ adueniēteꝑfectione imꝑfectū excludat̉ ſicut adueniente aꝑta viſione excludit̉ fides d̓ cuiꝰratione eſt ut ſit nō apparēciū. ſed qn̄ imꝑfectio nō eſt de ratione rei imꝑfecte tc̄illud numero idem qd̓ erat īꝑfectū ſit ꝑfectū ſicut puericia nō eſt de ratione hominis. et ideo idē numero qui erat puerfit vir informitas autē fidei nō eſt de ratione rei imꝑfecte. ſed ꝑ accidens ſe habꝫad ipſaꝫ ut dictū eſt. vnde ipſamet fidesinformis fit formata Ad. ij. dd̓. ꝙ illd̓qd̓ facit vitā animal̓ eſt de ratione ip̄iꝰ. qꝛeſt forma eſſencial̓ eius ſcꝫ anima. et ideomortuū fieri viuū nō poteſt. ſed aliud ſpecie eſt ꝙ eſt mortuū et ꝙ eſt viuū. ſed idqd̓ facit fidem eſſe formatam vel viuā nōeſt de eſſencia fidei. et ideo nō eſt ſimile.Ad. iij. dd̓. ꝙ gͣcia facit fidem. nō ſolūqn̄ fides de nouo incipit eſſe in homīe. ſꝫetiā ꝙͣdiufides durat. dictū ē em̄ ſupraꝙ deꝰ ſemꝑ oꝑat̉ iuſtificacōem homīs. ſicut ſol ſemꝑ oꝑat̉ illuminacōem aeris. vn̄gͣcia nō minꝰ facit adueniēs fideli. ꝙͣ adueniens infideli. qꝛ in vtroqꝫ oꝑatur fidēin vno quid ē ꝯfirmādo eam ⁊ ꝑficiendoin alio de nouo creando. vl̓ poteſt dici ꝙhoc eſt ꝑ accidens ſcꝫ ꝓpter diſpoſicōemſubiecti. ꝙ gͣcia nō cauſat fidem in eo quihabet ſicut econtrario ẜm peccatū mortale nō tollit gͣciam ab eo qui eam amiſit ꝑpeccatū mortale p̄cedens Ad. iiij. dd̓.ꝙ ꝑ hoc ꝙ fides formata ſit informis nōmutat̉ ipſa fides. ſed mutat̉ ſubiectū fideeꝙ eſt anima. ꝙ qn̄qꝫ quidē habꝫ fidē ſinecaritate qn̄qꝫ autē cū caritate.D. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ fides nō ſitvirtus. virtꝰ em̄ ordinat̉ ad bonū.na virtus eſt qui facit habentē. utph̓us in. ij. eth̓. ſed fides ordinat̉ ad veꝝergo fides nō eſt virtus P. ꝑfectior eſtvirtus infuſa ꝙͣ acquiſita. ſed fides ꝓpterſui imꝑfectione nō ponit̉ inter virtutes ⁊tellectuales acquiſit̓as ut patꝫ ꝑ ph̓m invj. eth̓. ergo multommꝰ poteſt poni virtus infuſa Pꝯ. fides formata et informiſſūt eiuſdē ſpēi ut dictū ē ꝙ fides īformisnō eſt virtus qꝛ nō habet ꝯnexionē cumalijs virtutibꝰ. ergo nec fides formata ēvirtus Pꝯ. gͣcie gratis date et fructꝰ diſtinguūt̉ a virtutibꝰ. ſed fides enumerat̉inter gͣcias gratis datas. j. ad coꝝ. xij. etſimiliter inter fructꝰ ad gal̓. v. ergo fideſnō eſt virtus Sed ꝯtra ē ꝙ homo ꝑ virtutes iuſtificat̉. nam iuſticia ē tota virtꝰ.ut dicit̉ in. v. eth̓. ſed ꝑ fidem homo iuſtificat̉. ẜm illud ad ro. v. iuſtificati in fidepacem habemꝰ ⁊cͣ. ergo fides eſt virtꝰ.Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut ex ſupra dictis patet. virtus humana eſt ꝑ quā actꝰ humanꝰ redditur bonꝰ. vnde quicūqꝫ habitꝰ eſt perprincipiū boni actꝰ poteſt dici virtꝰ hūana. talis autē hitꝰ eſt fides formata. cuꝫem̄ credere ſit actus intellectꝰ aſſenciētisvero ex imꝑio volūtatis. ad hoc ꝙ iſte actus ſit ꝑfectꝰ duo requirūt̉ quoꝝ vnū ē.ut ineffabiliter intellectꝰ tendat in ſuumbonū ꝙ eſt veꝝ. aliud autē eſt vt infallibiliter ordinetur ad vltimū finē ꝓpter qͣꝫvolūtas aſſentit vero. et vtrūqꝫ inueniturin actu fidei formate. nam ex racōe ipſiꝰfidei eſt ꝙ intellectꝰ ſemꝑ ferat̉ in veꝝ.qꝛ fidei nō poteſt ſubeſſe falſum. vt sͣ habitū eſt. ex caritate autē q̄ format fidemhabet anima. ꝙ infallibiliter volūtas ordinet̉ in bonū fine. ⁊ ideo fides formataeſt virtus. fides autē informis nō eſt virtus. qꝛ ⁊ ſi habeat ꝑfectionē debitā actꝰfidei informis ex ꝑte intellectꝰ. nō tamēhabet ꝑfectionē debitā ex ꝑte volūtatisſicut etiā ſi tꝑantia eſſet in cōcupiſcibili ⁊prudencia nō eſſet ī rationali tꝑancia nōeſſet virtus vt ſupra dictū ē. ſꝫ ad actumtꝑantie requirit̉ ratio et actꝰ ꝯcupiſcēcieſicut ad actu fidei requirit̉ actꝰ voluntatis et actꝰ intellectꝰ Ad. j. ergo dd̓. ꝙip̄m veꝝ eſt bonū intellectꝰ. cū ſit eius ꝑfectio. et ideo inquātum ꝑ fidem intellectus determinat̉ ad veꝝ fidēs habꝫ ordinem in bonū qd̓dam. ſed vlteriꝰ inquātūfidēs format̉ ꝑ caritatē habet etiā ordinēad bonū ẜm ꝙ ē volūtatis obiectū Ad.ij. dd̓. ꝙͣ fides de qua ph̓s loquit̉. inititurrationi humane. nō ex neceſſitate ꝯcludēti cui poteſt ſubeſſe falſum. et ideo talisfides nō eſt virtus. ſed fides de qua loquimur īnititur veritati diuine q̄ eſt infallibilis. et ita nō poteſt ei ſubeſſe falſum.et ideo talis fides poteſt eſſe virtꝰ Adiij dd̓. ꝙ fides formata ⁊ informis nō differunt ſpecie. ſicut in diuerẜ ſpeciebꝰ exiſtentes. differūt autē ſicut ꝑfectū et mmixfectū in eadē ſpecie. vnde fides informiſcū ſit imꝑfecta nō ꝑtingit ad ꝑfectā rationē virtutis. nā virtus eſt ꝑfectio q̄damnt dicit̉ in. vij. ph̓ico Ad. iiij. dd̓. ꝙ quidam ponūt ꝙ fides q̄ ꝯnumerat̉ inter gͣcias gͣtis datas eſt fides informis. ſed hͦnō ꝯueniēter dicit̉. ergo gͣcie gratis datoq̄ ibi enumerant̉ nō ſunt ꝯmunes omība
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten