Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

modū dicit̉ fides eſſe ſubſtācia reꝝ ſperadaꝝ. qꝛ ſcilicꝫ prima inchoacō reꝝ ſperandaꝝ in nobis ē aſcenſum fidei qui virtute ꝯtinet omnēs res ſperādas. in hoc em̄ſperamꝰ beatificari videbimꝰ aꝑtā viſioīē veritate cui fidem adheremꝰ nt patet ea ſupra de felicitate dicta ſunt.habitudo autē actꝰ fidei ad obiectū intellectus ẜm eſt obiectū fidei deſignat̉ inhoc dicit̉ argumētū apparenciū ſumit̉ argumentū argumēti effectu. argunientū em̄ intellectꝰ inducit̉ ad inheredum alicui vero vnde ipſa firma adheſiointellectꝰ ad veritate fidei apparentevocat̉ hic argumētū. vnde alia littera habet ꝯuīctio qꝛ ſcꝫ autoritatem diuinamintellectꝰ credentis ꝯuincit̉ ad aſſencien his videt. ſi quis in forma diffinicōis hꝰmodi verbi reducere velit poteſt dicere habitꝰ mentis qua inchoat̉vita eterna in nobis faciēs ītellectū aſſentire apparētibꝰ. hoc autē fides abbus alijs diſt inguit ad intellectum ꝑtinent. hoc em̄ dicit̉ argumētum diſtīguitur fides ab opinionē ſuſpicōe dubitacōe q eſt prima adheſio ītellectꝰfirma ad aliquid hoc autē dicit̉ nonapparentiū diſt inguit̉ fides a ſcienciā etintellectu aliquid fit apparens. hocautē dicit ſubſtanciā ſperādaꝝ reꝝ diſtingͣuit̉ virtꝰ fidei a fide ꝯmuniter ſumpta ordinat̉ ad beatitudinē ſperatāomnes autē alie diffinicōes q̄cunqꝫ de fide dant̉ explicacōes ſunt huiꝰ quā apoꝰponit. em̄ dicit augꝰ. fides ē virtus quācredunt̉ vident̉. et dicit daniaſ.fides eſt inquiſitus ꝯſenſus. et alijdicūt fides eſt certitudo animi qͥdamde abſentibꝰ ſupra opimionē et infra ſciencia. id ē apoꝰ dic argumentū apparentū. vero dyo. dicit. vij. ca. de di.no. fides eſt manes credencui fūdamētum collocans eos in veritatē et ī ipſis veritatem. id̓ eſt ei qd̓ dicit̉ ſubſtanciā reꝝſperandaꝝ Ad. j. ergo dd̓. ſubſtāciā ſumit̉ ẜm ē genꝰ generaliſſimū contra alia genera diuiſum. ſed ẜm in quolibꝫ genere inuenit̉ q̄dam ſimilitudo ſubſtancie ꝓut ſcilicꝫ primū in quolibꝫ genere ꝯtinens in ſe alia virtute dicit̉ eſſe ſubſtancia illoꝝ Ad. ij. dd̓. fides ꝑtineat ad intellectū ẜm imꝑat̉ a volūtateoꝑtet ordinet̉ ſic̄ ad fine ad obiecta illarum virtutū quibus ꝑficit̉ voluntas interquas ē ſpes vt īfra patebit̉. id̓o ī diffinicōe fidei ponit̉ obiectū ſpei Ad iij. dd̓ dilectio poteſt eſſe et viſoꝝ viſoꝝet p̄lenciū et abſenciū et ideo res diligen ita ꝓpͥe adaptat̉ fidei ſicut res ſperandā ſpes ſit ſemꝑ abſenciū et viſorum Ad. iiij. dd̓ ſubſtācia et argumētum ẜm in diffinicōe fidei ponūt̉ īportant diuerſa genera fidei neqꝫ diuerſos actꝰ ſed diuerſas habitudines vniusactꝰ ad diuerſa obiecta ut ex dictis patetAd. v. dd̓. argumētū qd̓ ſumit̉ exprijs principijs rei facit rem eſſe aꝓparente. ſꝫ argumētū qd̓ ſuīt̉ ex autoritate diuīa facit rem in ſe eſſe apparentē et tale argumentum ponit̉ in diffīnicōe fidei.D. ij. ſic ꝓcedit̓. videt̉ fidesſit in intellectu ſic̄ in ſubiecto. dic̄em̄ augꝰ. in liº p̄deſtinacōe ſanctoꝝ. fides incredenciū volūtate cōſiſtit. ſed volūtas eſt alia potencia ab ītellectū. ergo fides eſt in intellectu ſicutin ſubiecto. aſſenſus fidei ad aliqud̓credendū ꝓueīt ex volūtate deo obediēte. tota ergo laus fidei ex obediencia eſſevidet̉. ſed obediēciā eſt in volūtate. ergoet fidēs eſt in intellectū 1ꝯͣ. intellectus eſt vel ſpeculatiuꝰ vel practicus. ſedfides eſt ī intellectu ſpeculatiuo cumnihil dicat de euitabili et fugiendo ut dicitur in. iij. de anima. ē principiū oꝑaconis. fides autē eſt dilectionē oꝑat̉ut dicit̉ ad gal̓. v. ſimiliter etiā nec ī intellectu practico cꝰ obrectū eſt veꝝ ꝯtingēſfactibile vel agibile. obiectū em̄ fidei eſtveꝝ eternū ut ex ſupra dictis patꝫ. sfides eſt ī intellectū ſicut ī ſubiecto. Sꝫꝯtra eſt fidei ſuccedit viſio patrie. ẜmillud. j. ad coꝝ. xiij. videmꝰ nūc ſpeculūin eniginate tūc autē facie ad facie. ſed viſio eſt in intellectu. ergo et fides Rn̄ºdd̓. fidēs ſit q̄dam virtus oꝑtetactus eiꝰ ſit ꝑfectus. ad ꝑfectione auteꝫactus qui ex duobꝰ actiuis principijs procedit requirit̉ vtrūqꝫ actiuū principiūſit ꝑfectū. em̄ bene poteſt ſecari niſi etſecans habeat arte et ſerra ſit bene diſpōſita ad ſecandū. diſpoſicō autē ad hene agendū in illis potencijs anime qui ſe habent ad oppoſita eſt habitꝰ vt dictū ē. id̓o oꝑtꝫ actꝰ ꝓcedēſ ex duabꝰ talibꝰpotencijs ſit ꝑfectꝰ habitu aliquo preexiſtente in vtraqꝫ potenciaꝝ. dictū aūt eſtſupra credere eſt actꝰ ītellectꝰ ẜmmouetur a volūtate ad aſſenciendū ꝓcedit ergo huiuſmodi actꝰ et a volūtateab intellectu quoꝝ vtrūqꝫ natus eſt habitū ꝑfici ẜm p̄dicta. et ideo oꝑtetin volūtate ſit aliquis habitus ꝙͣ etiā ī intellectū ſi debeat actus fidei eſſe ꝑfectuſſicut etiā ad hoc actus ꝯcupiſcibilis ſitꝑfectus oꝑtet ſit habitꝰ prudencie inratione et habitꝰ tꝑancie in cōcupiſcibilicredere autē eſt īmediate actꝰ ītellectus