Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ſit actus virtutis. ſic ergo cōfiteri fidem ſemꝑ neqꝫ in quolibet loco eſt de neceſſitate ſalutis. ſed aliquo loco ec tꝑe qn̄ſcꝫ per dimiſſione huiꝰ ꝯfeſſionis ſubtrahēret̉ honor debitus deo. et etiā vtilitasꝓximis eſt impendēda puta ſi aliquis interrogatꝰ de fide taceret et ex hoc crederetur vel haberet fide uel fideseſſet vera vl̓ alij eiꝰ taciturnitate auerterent̓ a fidē in huiōi enī caſibꝰ cōfeſſiofidei eſt de neceſſitate ſalutis. Ad. j. dd̓. finis fidei ſicut aliaꝝ v̓tutumreferri debet ad finem caritatis qui eſtamor dei et ꝓximi ideo qn̄ honor dei ul̓vtilitas ꝓximi hoc expoſcit debet eſſecōtentꝰ homo ut per fidē ſua ip̄e veritatidiuine cōinigat̉. ſed debet fide exteriuscōfiteri. Ad ij. dd̓. in caſu neceſſitatis vbi fides ꝑiclitat̉. quilibet tenet̉ fidēſuam alijs ꝓpalare. vel ad inſtructōeꝫ aliorum fideliū ſiue cōfirmacōem. uel ad reprimendū infideliū exultacōm. ſed alijstemꝑibꝰ inſtruere hoīes de fide ꝑtietad omnes fideles. Ad iij. dd̓. ſi turbacō infideliū oriat̉ de confeſſione fideimanifeſta abſqꝫ aliquā vtilitate fidei uelfideliū eſt laudabile in tali caſu fideꝫpublice cōfiteri. vnde dn̄ꝰ dic math̓. vij.nolite ſanctū dare canibꝰ neqꝫ margaritas veſtras ſpergere ante porcos. ne conuerſi dirupant vos. ſed ſi vtilitas aliquafidei ſperet̉ aūt neceſſitas adſit ꝯtēptaturbacōe infideliū debet homo publicefidem ꝯfiteri. vnde math̓. xv. d̓r. diſcipuli dixiſſent dn̄o pharizei. auditoeius verbo ſcandalizati ſunt dominus reſpōdit ſinite illos ſcꝫ turbari. ceci ſunt etduces cecoꝝ. Tuellio ImEinde ꝯſiderādum eſt de ip̄afidei virtute Et primo quidem de ipſa fide Secundode habitibꝰ fidei Tercio decauſa fidei Quarto de effectibꝰ eius Circa primū q̄rūt̉. viij. Primo quid ſit fides Secūdo ī qua vi aīmeſit ſicut in ſubiecto Tercio. vtꝝ forma eius ſit caritas Quarto vtꝝ eadē numeroſit fides formatā et īfromis. Quīto. vtꝝfides ſit virtus Sexto. vtꝝ ſit vna virtꝰSeptimo de ordine eiꝰ ad alias virtutesOctauo de ꝯꝑacōe certitudinis eiꝰ adcertitudinē virtutū intellectualiūD. j ſic ꝓcedit̉. vt̓ ſit incōpetēsfidei diffinico quā apol̓us ponitFaaos xcb̓. xxi ad hebre. xj dicens. fides eſt ſubſtancia ſperandapreꝝ argumētū apꝑenciū nulla enī qualitas eſt ſubſtācia. ſꝫfi des eſt qualitas ſit virtus theologica ut dictū eſt eſt ſubſtācia. Pꝯͣ. IIIIdiuerſaꝝ virtutū diuerſa ſunt obiecta. ſꝫres ſperādā eſt obiectū ſpei debetponi in diffinicōe fidei tāꝙͣ eius obiectūP. fides magis ꝑficit̉ per caritateper ſpem. quia caritas eſt forma fidei utinfra patebit magis poni debuit ī diffinicōe fidei. res diligēda ꝙͣ res ſꝑanda. idem debet poni in diuerſis generibꝰ ſed ſubſtācia et argumētū ſunt diuerſa genera ſubalternatim poſita.incōuenienter fides dicit̉ ſubſtācia et argumentū. argumētū veritas manifeſtat̉ eius ad inducit̉ argumentū. ſedillud dicit̉ eſſe apparens cuiꝰ veritas eſtmanifeſtata. ergo videt̉ implicari oppinioin dicit̉ argumētum apparenciūincōuenienter ergo deſcribit̉ fides. Inꝯtrariū ſufficit autoritas apoſtoli Rn̄ºdd̓. licet quidā dicant p̄dicta apoſtoliverba eſſe fidei diffinicōeꝫ. tamē ſi quiſrecte ꝯſideret omnia ex quibus fides peteſt diffiniri in p̄dicta deſcripcōe tangūt̉licet verba ordinent̓ ſub forma diffiniconis. ſicut etiā apud ph̓os p̄termiſſa ſophiſtica forma ſilogiſmoꝝ principia tangunt̉ ad cuiꝰ euidentiā ꝯſiderādū eſthabitus ꝯgnoſcant̓ actus et actꝰ obiecta. fides ſit habitus quidā debꝫ diffiniri ꝓp̓um actū ī ꝯꝑacōe ad ꝓpͥum obiectū. actꝰ autē fidei eſt credere ſicut ſupra dictū eſt qui actꝰ ē intellectꝰ determinati ad vnū ex īperio volūtatis. ſicactus fidei habet ordinē et ad obiectumvolūtatis qd̓ eſt bonū et finis et ad obiectum intellectꝰ eſt veꝝ et qꝛ fidesſit virtus theologica ſicut ſupra dictū eſthabet idem obiecto et fine. neceſſe eſt obiectū fidei et finis ꝓporcōnaliter ſibicorreſpondeāt. dictū eſt autē ſupra veritas prina eſt obiectū fidei ẜm ipſa ē viſa et ea quibꝰ ꝓpter ipſam inheret̉ẜm hoc oꝑtet ipſa veritas prima ſe habeat ad actū fidei modū finis ẜm rationem rei viſe ꝑtinet ad rōem rei ſperate. ẜm illud apl̓i ad. viij. qd̓ videmus ſperamꝰ. veritatē em̄ videre eſt ip̄aꝫhabere auteꝫ ſperat aliquis id qd̓ iamhabet ſed ſpes eſt de hoc qd̓ habeturvt ſupra dictū ē. ſic habitudo actꝰ fidei ad finē qui eſt obiectū volūtatis ſigͥficatur in hoc qd̓ dicit̉ fides eſt ſubſtanciareꝝ ſperandaꝝ ſubſtātia em̄ ſolꝫ dici prima inchoacō cuiuſlibet rei maxime quādo tota res ſequēs ꝯtinet̉ virtute in priºprincipio. puta ſi dicamꝰ prima pr incipia indemōſtrabilia ſunt ſubſtancia ſciencie qꝛ ſcilicet primū qd̓ in nobis eſt de ſciencia ſunt huiuſmodi principia et in eiusvirtute ꝯtinet̉ tota ſciencia. hunc ergo