materiale obiectū. ⁊ id ꝑ qd̓ ꝯgnoſcit̉ qd̓eſt formalis ratio obiecti ſic̄ inſciētia geometrie materialiter ſcita ſūt ꝯcluſiones. formalis vero racō ſciendi ſunt media demōſtracōnis ꝑ que ꝯcluſiones ꝯgnoſcunturSic igit̉ in fide. ſi ꝯſideremꝰ formalem racōem obiecti nihil eſt aliud ꝙͣ veritas prima. nō em̄ fides de qua loquimur. aſſentitalicui niſi quia eſt a deo reuelatum. Vndeip̄i veritati diuine fideſ inicit̓ tāꝙͣꝫ medioSi vero ꝯſideremꝰ materialiter ea quibꝰ fides aſſentit nō ſolū eſt ip̄e deꝰ. ſed etia ml̓ta alia q̄ tamen ſub aſſenſu fidei nōcadūt niſi ẜm ꝙ hn̄t aliquē ordinē ad deum. ꝓut ſcilicꝫ ꝑ aliquos diuinitatis effectꝰ hō adiuuat̉ ad tēdendū ī diuinā fruicōnem. Et ideo etiā ex hac ꝑte obiectū fidei ē qd̓āmō v̓itas prima. inqͣtū nihil cadit ſub fide niſi in ordine ad deū. ſic̄ etiāobiectū medicine. eſt ſanitas. qꝛ nihil ꝯſiderat niſi in ordine ad ſanitate Ad. j. gͦdd̓. ꝙ ea q̄ ꝑtinēt ad humāitatē xp̄i. ⁊ adſacramēta eccleſie vl̓ ad quaſcūqꝫ creaturas cadūt ſub fide inquatū ꝑ hec ordinamur ad deū et eis etiā aſſentimꝰ ꝓpter diuinā veritatē Et ſil̓iter dd̓ ē ad ſcd̓m deomnibꝰ ill̓ q̄ in ſacra ſcriptura tradunturAd. iij. dd̓ ꝙ etiā caritas diligit ꝓximūetiā ꝓpter deū. et ſic obiectū eiꝰ ꝓpͥe ē ip̄edeus ut infra diceturd. ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videtur ꝙ obiectū fidei nō ſit aliqd̓ ꝯpiexū ꝑ modū enūciabilis. Obiectū em̄ fidei ēveritas prima. ſic̄ dictū eſt. ſed prima veritas eſt quid incōplexum. gͦ obiectū fidei nō eſt aliquid cōplexū P. expoſiciofidei in ſimbolo ꝯtinet̉ ſed in ſimbolo nōponūt̉ enūciabilia ſꝫ res. non em̄ dicit̉ ibiꝙ deꝰ ſit omīpotens. ſꝫ credo in deū omīpotentē. gͦ obiectū fidei nō eſt enūciabile ſed res Pͣ. fidei ſuccedit viſio. ẜm illud. j. ad coꝝ. xiij. videmꝰ nūc ꝑ ſpeculū īenigmatē. tūc autē facie ad facie. ſꝫ viſiopatrie eſt de incōplexo cū ſit ipſiꝰ diuineeſſencie. gͦ etiā fides vie Sꝫ ꝯtra fide̓seſt media inter ſcīam et oꝑinionē. mediūautē et extrema ſunt eiuſdē generis. cumgº ſciēcia et opinio ſint circa enūciabiliavt ꝙ ſil̓iter fides ſit circa enūciabilia. et ita obiectū fidei cū ſit c̓ca enūciabilia eſt aliquid cōplexū Rn̄º. dd̓. ꝙ cognita ſuntin cognoſente ẜm modū cognoſcētis. eſtautē modꝰ ꝓpͥus hūani intellectꝰ ut cōponēdo et diuidēdo veritatē ꝯgnoſcat ſicutin primo dictū ē et ideo ea q̄ ſūt ẜm ſe ſimplicia intellectꝰ hūanꝰ cognoſcit ẜm quādam cōplexionē. ſic̄ ecōuerſo intellectusdiuinꝰ incōplexe cognoſcit ea q̄ ſūt ẜm ſecōplexa Sic gͦ obiectū fidei duplicitercōſiderari poteſt. vn̓oº ex ꝑte ip̄iꝰ rei credite. et ſic obiectū fidei eſt aliquid incōmplexū ſcilicꝫ res ip̄a de qua fides habeturalio mō ex ꝑte credentis et ẜm hͦ obiectūfidei eſt aliquid cōplexū ꝑ modū enūciabilis. et illd̓ vtꝝqꝫ vere opinatū fuit apd̓ātiquos et ẜm aliquid vtrumqꝫ eſt veꝝAd. j. gͦ dd̓. ꝙ racō illa ꝓcedit de obiecto fidei ex ꝑte ip̄iꝰ rei credite. Ad. ij.dd̓. ꝙ in ſimbolo tāgunt̉ ea d̓ quibꝰ eſt fides inquātū ad ea termīant̓ actuſ credētis ut ex ip̄o modo loquēdi apparet. actꝰautē credentis nō termīat̉ ad enūciabile.ſed ad rem. nō em̄ formamꝰ enūciabilia.niſi ut ꝑ ea de rebꝰ cognicōem habeamꝰ.ſic̄ in ſciēcia ita et infide Ad. iij. dd̓. ꝙviſio patrie erit veritatis prime ẜm ꝙ ī ſeeſt. ẜm illd̓. j. jo. iij. cū apparuerit. ſil̓es eierimꝰ et videbimꝰ eū ſicuti eſt. ⁊ ideo viſio illa erit nō ꝑ modū enūciabil̓. ſed ꝑ modū ſimplicis intelligēcie ſꝫ ꝑ fidē nō app̄hendimꝰ veritatem primam ſicut in ſe eſtvnde non eſt ſimilis ratio.d. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ fidei poſſitſubeſſe falſum. fides em̄ cōdiuidit̉ſpei et caritati. ſed ſpeī poteſt aliquid ſubeſſe falſū. ml̓ti em̄ ſperant ſe habituros vitā eternā qͥ nō habebūt ſil̓r. etiāet caritati. ml̓ti em̄ dicunt̉ tāqͣꝫ boni quitn̄ boni nō ſunt. ergo etiā fidei poteſt aliquid ſubeſſe falſū Pͣ. abraam crediditxp̄m naſcituꝝ. ẜm illd̓ joh̓. viij. abraam pater veſter exultauit ut videret diem meū.ſed poſt tempꝰ abrae deꝰ poterat nō incarnari ſola em̄ ſua volūt ate carnem accepit. ⁊ ita eſſet falſum ꝙ abraam d̓ xp̄o credidit. gͦ fidei poteſt ſubeſſe falſū 1ꝯͣ. fides antiquoꝝ fuit qd̓ xp̄s eſſet naſciturꝰ⁊ hec fides durauit in ml̓tis vſqꝫ ad p̄dicacōem euangelij. ſꝫ xp̄o īa nato anteꝙͣ p̄dicare inciꝑet falſū erat xp̄m naſcituꝝ. gͦfidei poteſt ſubeſſe falſū 1ꝯͣ. vnū de ꝑtinētibꝰ ad fide eſt ut aliquis credat ſubſacramēto altaris. veꝝ corpꝰ xp̄i cōtineripoteſt autē cōtingere qn̄ nō recte cōſecratur ꝙ nō eſt ibi veꝝ corpꝰ xp̄i. ſꝫ ſolū panis. gͦ fidei poteſt ſubeſſe falſū Sꝫ ꝯtranulla v̓tus ꝑficiēs intellectū ſe habet adfalſū. ẜm ꝙ eſt malum intellectꝰ. ut patꝫꝑ ph̓m ī. vj. eth̓. ſꝫ fides ē qͥdam v̓tus ꝑficiens intellectū. ut infra patebit. gͦ ei nōp̄t ſubeſſe falſū Rn̄º. dd̓. ꝙ nihil ſubeſtalicui potencie vel habitui. aūt etiā actuiniſi mediāte rōe formalis obiecti ſic̄ colorvideri nō poteſt niſi ꝑ lumē ⁊ cōcluſio ſciri nō poteſt niſi ꝑ mediū demonſtracōis.dictū eſt aūt ꝙ ratio formal̓ obiecti fideieſt veritas prima. vn̄ nihil poterat cadere ſub fide niſi inquantū ſtat ſub veritate