cauſa diuerſitatis ergo varietas nō ēpluralitatꝭ cā Itē alteritatꝭ pͥncipiū eſtaccn̄tal̓ drn̄a nec etꝭ drn̄a qͣliſcūqꝫ Quedā em̄ ſunt q̄ accn̄tibꝰ ſubici nō pn̄t vtforme ſimplices Quedā v̓o ſt̓ q̄ in nullo ꝯueniūt vn̄ poſſint drn̄a dici ſed diu̓ſa vt patet ꝑ ph̓m x. metha. gͦ non ōispl̓alitatꝭ cā eſt aſteritas Sed ꝯͣ ē quoddam̄. dicit ꝙ diuiſio eſt canui ſꝫ diuiſioin diuerritate vl̓ alteritate ꝯſiſtit gͦ diu̓ſitas vl̓ alteritas pͥncipiū pl̓alitatꝭ eſtItē yſid̓. dicit ꝙ nus d̓̉ qͣſi nutꝰ memeris id eſt diuiſionis ⁊ ſic idē qd̓ pͥꝰ Itēpluralitas nō cōſtituitur n̄ ꝑ receſſumab vnitate ſꝫ ab vnitate non recedit aliquid niſi ꝑ diuiſionē vt ex hoc aliqͥd dicat̉ vnū qd̓ eſt īdiuiſum vt pꝫ in x. metha. ergo diuiſio pluralitatē ꝯſtituit etſic idem qd̓ priꝰ Rn̄ſio dicēdū ꝙ ficꝭ dicit phūs in x. metha. plurale d̉ aliquidex hoc ꝙ ē diuiſibile l̓ diuiſum. vn̄ om̄eillud qd̓ eſt cā diuiſionis oꝫ pone̓ cāmpluralitatis Cauſa aūt diuiſiōis aliteraccipiēda ē in poſterioribꝫ et cōpoſitꝭet in pͥmis ⁊ ſimplicibꝫ In poſterioribꝫ nāqꝫ ⁊ cōpoſitis cā diuiſionis quafiformal̓ id eſt rōne cꝰ fit diuiſio ē diuerfitas pͥmorū et ſimpliciū vt pꝫ in diuiſion q̄ntitatis. diuidit̉ em̄ vna ꝑs lineeab alia ꝑ hoc ꝙ diuerſum hn̄t ſitū qd̓ ēquaſi formal̓ drn̄a qͣntitatꝭ ꝯtinue pōnem hn̄tis. patet etꝭ in diuiſionē ſbn̄arū diuidit̉ em̄ hō ab azino ꝑ hoc ꝙ hn̄tdiuerſas drn̄as ꝯſtitutiuas ſed diuerſitas qͣ diuidūtur poſteriora cōpoſitaẜm pͥora fimplicia p̄ſupponit pl̓alitatem pͥmoꝝ ſimpliciū Ex hͦ em̄ hō et azinus hn̄t diuerſas drn̄as ꝙ rōnale et inrōnale non ſt̓ vna ſꝫ pluēs drn̄e nec p̄tſꝑ dici ꝙ illiꝰ pl̓alitatis fit aliqͣ diuerſitas pͥmorū ⁊ ſimpliciorū cā qꝛ ſic eſſetabire in īfinitū Et ideo pluralitatꝭ l̓ diuiſionis priorū ⁊ ſimpliciū oꝫ alio mōaſſignar e Sūt em̄ hūiuſmōi ẜm ſe ip̄adiuiſa. non p̄t aūt hͦ eſſe ꝙ ens diuidat̉ab ente inqͣꝫtum ē ens nil̓ eī diuidit abente niſi nō ens Sil̓r etꝭ ab hoc ente n̄diuidit̉ hoc ens niſi ꝑ hoc ꝙ in hͦ ente īcluditur negatio illiꝰ entis. vn̄ ī pͥmis īminis ꝓpōes negatiue ſt̓ īmediate qͣſinegatio vniꝰ ſit in ītellectu alteriꝰ. pri-

ma cā tn̄ in hoc facit pl̓alitatē cū cā qd̓non attingit ad eā Et ẜm hoc qͥdā poſuerūt quodā ordine pl̓alitatē ab vnopͥmo cauſari vt ab vno priō ꝓcedat pͥmū vnū qd̓ cū cā pl̓alitatē ꝯſtituit ⁊ exeo iam p̄n̄t duo ꝓcede̓ vnū ẜm ip̄ꝫ alid̓ẜm ꝯꝑationē ip̄ius ad cām qd̓ dice̓ nōcogimur cū vnū primū poſſit aliqͥd inaliqͦ ymitari in qͦ alterū deficit ab eo. etdefice̓ ab eo in quo alteꝝ ymitat̉ et ſicpn̄t īueniri plures primi effcūs in qͦrūquolibꝫ ē ⁊ negatio cauſe ⁊ negatio effectꝰ alteriꝰ vl̓ ẜm idē l̓ ẜm r̄motiorēdiſtantiā ⁊ in vno ⁊ in eodē Sic gͦ patet ꝙ pluralitatꝭ ſiue diuiſionis rō prima ſiue pͥncipiū eſt ex affirmatōe ⁊ negationē vt tal̓ ordo originis pl̓alitatꝭintelligaʳ ꝙ pͥmo ſint intelligēda ens ⁊non ens Ex qͥbus ip̄a pͥma diuiſa ꝯſtituūtur ac ꝑ hoc plura. vn̄ ſicut primūens inqͣꝫtū ē indiuiſum ſtatī inueniturvnū. ita pꝰ diuiſionē entꝭ ſtatim īuenipl̓alitas prioꝝ ⁊ ſimpliciū. hāc aūt pl̓alitatē ꝯſeqͥtur rō diu̓ſitatis ẜm ꝙ manet in ea ſue cauſe v̓tus ſcꝫ oppō entiset nō entis Ideo em̄ vnū pl̓iū d̉ alterioppoſitū qꝛ nō ē illd̓ Et qꝛ cā ſcd̓a nonproducit efſcm̄ niſi per v̓tutē cauſe prime Ideo pl̓alitas primoꝝ n̄ facit diuifionē ⁊ pl̓alitatem in ſecūdis compoſitis inqͣꝫtum manet in ea vis opponisprime que ē inter ens et non ens Ex qͣhabet rōnem diuerſitatis ⁊ ſic diuerfitas primoꝝ facit diuerſitatē ſcd̓orumEt ẜm hoc veꝝ eſt qd̓ boeciꝰ dicit ꝙ alteritas eſt pͥncipiū pl̓alitatis. ex hͦ em̄alteritas in aliqͥbꝫ īuenitur ꝙ eis diuerſa īſunt Quāuis autē diuiſio precedatpluralitatē prioꝝ non tn̄ diuerfitas qꝛdiuiſio n̄ reqͥrit vtrūqꝫ ꝯdiuiſorū eē cūdiuiſio ſit per affirmationē ⁊ negationem ſed diuerſitas r̄quirit vtrūqꝫ eſſeens vnde p̄ſupponit pluralitatē. vnde nullo mō poteſt eſſe ꝙ pl̓itatis primoꝝ cā ſit diuerſitas niſi diuerſitas ꝓdiuiſione ſumat̉ loqͥtur ergo boeciusde pluralitate compoſitorū quod patet ex hoc ꝙ īducit ꝓbationem de hijsque ſunt diuerſa genere vel ſpecie velnumero quod non eſt niſi cōpoſitoꝝOmne enim qd̓ eſt in genere oportet