rōnem et valde ꝑiculoſum hōibus cūmulti a ſtatu ſalutis decidāt ꝑ hoc ꝙ n̄credūt gͦ viʳ ꝙ deus qͥ eſt ſapientiſſimꝰnon debuit viā fidei p̄ꝑare hōibus adſalutem Itē vbicūqꝫ eſt acceptio aliqͦꝝcognitorū ſine iudicio ē via facil̓ ad errorem ſed nō hēmus aliqͥd in nobis ꝑqd̓ poſſimꝰ iudicae̓ de hijs que per fidēaccipimꝰ cū naturale iudicatoriū ſe adhuiuſmōi non extēdat vtputa rōnemexcedētia gͦ pꝫ viā facilis ad errorē. Etita viʳ eſſe hōī potiꝰ noxiū qͣꝫ vtile vt dirigatur in deū per fidē Itē vt dicit dioniſiꝰ malū hōis ē p̄ter rōem eſſe ſed hōfidei adherens a rōne diſcedit ⁊ in hocetiā aſſueſcit rōem ꝯtēnere ergo viʳ ꝙvia iſta ſit hōibus mala Sꝫ ꝯtra eſt qd̓d̉ heb̓ xi. ſine fide īpoſſibile ē place̓ deoſed hoc hōini maxime ē ncc̄ium vt d̓oplaceat fine quo nil̓ boni face̓ vel habēp̄t gͦ fides hōi maxime eſt ncc̄ia Itemhōi maxime eſt ncc̄ium ꝯgnoſce veritatem cū gaudiū de veritate ꝯgnita ſithōis beatitudo vt aug. dicit ſed fidescollocat credētes in veritate et ī eis veritatem cauſat gͦ fides ē hōi maxiē neceſſaria Itē illud fine quo nō p̄t ꝯſeruari hūana ſocietas eſt hōini maxime neceſſariū et toti gn̄i hūano cū homo ſitaiāl politicū vt diʳ in viij. eth̓. Sed finefide hūana ſocietas ſeruari nō p̄t quiaoꝫ ꝙ vnus homo alij credat ī ꝓmiſſiset in teſtimonijs ⁊ alijs huiuſmōi queſunt nccͣia hōi ad cōmanēdum ergo fides hūano generi ē maxime ncc̄ia Rn̄ſio dicendū ꝙ fides hꝫ aliqͥd cōe cū opinionē ⁊ aliqͥd cū ſciā et intellectu rōe cꝰponitur mediū inter intellcm̄ ſiue ſciētiam ⁊ inter opinionē. ab hug. de ſancto victore Cū intellectū aūt cōe hꝫ certum ⁊ fixū aſſenſum. in quo ab opiōnediffert que accipit alterū ꝯͣriorū cū fortitudine alterius et a dubitatiōe q̄ fluctuat inter duo ꝯtraria Sed cū opinione cōe hꝫ quod eſt de rebus que n̄ ſuntintellectui poſſibilia. in qͦ differt a ſciā ⁊intellectu Qd̓ aūt aliquid non ſit poſſibile hūano intellectui p̄t contingere exduobus vt diʳ ij meth̓. ſcꝫ ex defcū ip̄arum rerum ꝯgnoſcibiliū et ex defcū intellectus nr̄i Ex defectu qͥdem rerū ſi-
cut in ſingl̓aribꝫ et ꝯtingentibus que anr̄is ſenſibus ſunt remota ſicut ſt̓ facta hōim ⁊ dicta ⁊ cogitata que qͥdē talia ſunt ⁊ huiuſmōi vni poſſunt eſſe nota et alij ignota Et qͥa in cōuictu hominū oportet ꝙ vnꝰ vtatur altero ficꝭ ſeipſo in hijs in qͥbus ipſe ſibi nō ſufficitIdeo oꝑtet vt ſtet illis que alius ſcit ⁊ſibi ſunt ignota ſicut hijs que ip̄e cognoſcit Et inde eſt ꝙ in hominū ꝯuerſatione eſt fides neceſſaria qua vnꝰ homo dictis alteriꝰ credit et hoc eſt iuſticie fundamentū vt tullius dicit ī librode officijs Et inde eſt ꝙ nullū mendacium eſt fine peccato cū per om̄e mendacium huic fid̓i tam ncc̄ie derogeturEx defectu vero nrō ſunt in apparētiares diuine et neceſſarie q̄ ſunt ẜm naturam maxime note vnde ad haꝝ inſpectionē non ſumꝰ ſtatī in principio ydonei cū oporteat ex minꝰ notis et poſterioribus ẜm naturā in magꝭ nota etpriora naturalr̄ ꝑuenire Sed qꝛ ex nullo hoꝝ que vltimo ꝯgnoſcimꝰ ſunt nota ea que pͥmo ꝯgnoſcimꝰ oꝑtet etiamnos a principio aliquā noticiā hrē de illis q̄ ſunt per ſe magꝭ nota qd̓ fie̓i nonpoteſt niſi credendo Et hͦ etiā pꝫ in ordine ſciārum qꝛ ſciā que ē de cauſis altiſſimis vltimo occurrit hōi ad ꝯgnoſcendū Et tn̄ in ſciētijs p̄ambul̓ oꝑtꝫ ꝙſupponātur q̄dam q̄ in illa pleniꝰ īnoteſcūt vnde q̄libet ſciā hꝫ ſuppoſitiōesqͥbus oꝫ addiſcētem crede̓ Cū gͦ finishūane vite ſit beatitudo q̄ ꝯſiſtit in plena ꝯgnitione diuinorū ncc̄ium ē ad humanā vitam in beatitudinē dirigendāſtatim in principio fidē diuinorum habere que plene ꝯgnoſcenda expectantur in vltima ꝑfectione hūana Ad quorū q̄dam ꝯgnoſcenda plene poſſibile ēhōiem ꝑuenire per viā rōnis etꝭ in ſtatu vie Et hoꝝ qͣꝫuis poſſit haberi ſciā ⁊a qͥbuſdā hēatur tn̄ neceſſariū ē hrē fidem ꝓpter quinqꝫ rōes qͣs rabimoyſes ponit. pͥmo ꝓpter ꝓfunditatē ⁊ ſb̓tilitatem materie ꝑ quā occultātur diuina ab hōim intellectu. vnde ne ſit homo fine qualicūqꝫ horū ꝯgnitione prouiſum eſt ei vt ſaltem ꝑ fidē diuina ꝯgnoſcat ecc̄es vij. Alta ꝓfunditas quis