Ccccc xv
uinitatis. ſcd̓o ꝓponit alteritatē eē ꝓpriū pͥncipiū pl̓alitatis qꝛ p̄ter eā pl̓alitas ītelligi nō p̄t Ex qͦ hētur rō catholice ꝯcluſionis. remota em̄ ꝓpria cauſa tollitur effcūs. Si gͦ in tribꝰ ꝑſonisnon ē alteritas aliqͣ diuinitatꝭ non eritpluralitas aliqͣ ſed vnitas Dein̄ ꝓbatqd̓ ſuppoſuerat ſcꝫ alteritatē eē ꝓpriūprincipiū pl̓alitatis cū dicit. ōim nāqꝫEt ē rō ſua tal̓ ōim rerū genere vl̓ ſpēvl̓ nu̓o drn̄tiū eſt aliqͣ alteritas ſiue differentia cā pl̓alitatis vl̓ diuerſitatꝭ:om̄s res plures ſiue ſint tres ſiue qͦtlꝫſunt diuerſe vl̓ gn̓e vl̓ ſpē vel nu̓o ergoōim pluriū principiū eſt aliqua alteritas Circa hanc rōnem tria facit. pͥmoponit minorē. ſcd̓o ꝓbationē quotiēsem̄. et ē talis ꝓbatio Quotiēs d̉ idemtotiens d̉ diuerſum Sed idē d̉ tribusmodis gn̓e vl̓ ſpē vl̓ nu̓o ergo et diuerſum. primā ſupponit ex hoc ꝙ d̉ in primo topicoꝝ ꝙ quotiēs d̉ vnū oppoſitoꝝ totiens ⁊ reliquū. et ex hoc ꝙ di x.meth̓. ꝙ idē ⁊ diuerſum ſunt oppoſitaſcd̓aꝫ manifeſtat ꝑ exēpla et ſupponiteā per hoc ꝙ dʳ i. topit. tercio v̓o ꝓbatmaiorē qͣꝫtum ad id qd̓ circa eā pote̓ateſſe dubiū ibi ſed nu̓o drn̄a Qd̓ em̄ diu̓ſitatis illoꝝ que ſunt diuerſa vl̓ gn̓e vl̓ſpē principiū ſit aliqua alteritas manifeſtū ē ex ip̄o nōīe Ex hoc em̄ ſunt aliqͣdiuerſa gn̓e qd̓ eſt eis genꝰ alterum etdiuerſa ſpecie qꝛ ſub altera ſpē ꝯtinentur Sed in hijs que dicūtur diuerſa eēnumero non ē manifeſtū ex ip̄o nōineꝙ aliqua alteritas ſit principiū diuerſitatis ⁊ pl̓aſitatis ymmo magis videtur ecōuerſo ẜm nomē ꝙ pl̓itas que īnumero deſignat̉ ſit principiū diuerſitatis Cū ita dicātur aliqͣ eē diuerſa numero ẜm nomē ſicut gn̓e l̓ ſpecie Et iōad vificādū maiorē ſui filogiſmi on̄ditꝙ hanc etiā drām qua aliqͣ dicūtur differre nu̓o facit aliqͣ alteritas ſiue varietas Qd̓ ꝓbat per hoc ꝙ in tribꝫ hōibꝫque ꝯueniūt ⁊ ſpecie ⁊ dn̄t nu̓o īueniuntur altera accidētia ficut in hōine etboue ſpēs altera. et in hōie ⁊ lapide genus alterū vnde ſicut hō et bos diſtātſpecie. ita duo hōines diſtāt accn̄tibꝰEt quia poſſet aliquis dice̓ ꝙ varietas
accn̄tium non ē cā pl̓alitatis ẜm nu̓mqꝛ remotis accn̄tibus vl̓ ẜm rem vt inſeꝑabilibꝫ ad huc remanet ſbn̄a cū accidens ſit ꝙ adeſt vl̓ abeſt p̄ter ſubiecti corruptionē Ideo huic rn̄ſioni obuiat dicens ꝙ qͣꝫuis om̄a accn̄tia poſſint ſaltem āio ſeꝑari tamē alicuiꝰ accidentis diuerſitas nullo mō p̄t etiā āīoa diuerſis indiuiduis ſeꝑari ſcꝫ diuerſitas locorū duo em̄ non pn̄t eſſe in eodem loco nec ẜm rem nec ẜm animi fictionē qꝛ hoc nec intelligi nec ymaginari poteſt vnde ꝯcludit ꝙ ex hoc ſunt aliqui hōies plures nu̓o ꝙ ſunt accn̄tibꝰplures id ē diuerſi et in hoc termiāturſententia huius ꝑtisIc eſt duplex q̄ſtio pͥma de hijſque ꝑtinent ad fidei ꝯmēdationē. ſcd̓ade hijs que ꝑtinent ad cām pluralitatꝭCirca primū querūtur. qͣtuor priō vtꝝhūano generi ſit fides ncc̄ia. ſcd̓o qūoſe hꝫ fides ad religionē. tercio vtrū cōuenienter vera fides catholica vl̓ vl̓isnōietur. qͣrto vtrū hoc ſit vere fidei cōfeſſio ꝙ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ ſingulus eſt deus ⁊ tres ſunt vnus deꝰ abſꝫōim ineqͣlitatis diſtantiaD primū ſic ꝓceditur videt̉ ꝙnon fuit nec̄ium hūano generifidem habere vt eī diʳ eccī. vij. quid neceſſe eſt hōi maiora ſe q̄rere q. d. nichilSed ea que fide credūtur maiora ſunthōine vtpote rationē eius excedentiaAlias ad ea ꝯgnoſcenda ſufficeret ratio cauſans ſciām nec r̄qͥreretur fidesergo non fuit neceſſe homini vt ea q̄ ſt̓fidei extra docerentur. Item deus naturam hūanam in ſua ꝯditione ꝑfecteinſtituit vnde dicit̉ deutro. xxxij. dei ꝑfecta ſunt oꝑa per ea ve̓o que hōini inſua ꝯditione ſunt indita nō poteſt homo ꝑtingere ad ea que ſunt fidei cognoſcenda. Alias poſſint per ſciām haberi que cauſat̉ ex hoc ꝙ ꝯcluſiōes reſoluūtur in principia naturaliter notacum ergo ꝑfectū dicatur cui nichil deēeorum que debet habere vt diʳ in v. metha. videtur ꝙ homo fide nō indigeatItem vnuſqͥſqꝫ ſapiens ad ꝑueniendūin finē viam eligit breuiorē ſed difficilimū videt̉ credere ea que ſunt ſupraE iij