quis ſic ea ſcrutatur qͣſi ea ꝑſcē ꝯprehenſurꝰ Et hoꝝ p̄ſūptio arguỉ iob xijforſitan veſtigia dei cōprehedis et vſꝫad ꝑſe om reperies Et hylariꝰ dicit nete inferas in illud ſecretum ⁊ archanūinopinabilis natiuitatꝭ ne te īmergasſummā intelligere ꝯprehendere preſumens ſed intelligibile inꝯprehēſibiliaeſſe Scd̓o ex hoc ꝙ in hijs q̄ ſunt fideiratio p̄cedit fidem non fides roēm dūſcilꝫ aliquis hoc ſolum vult credere qd̓ratione p̄t inuenire cū debeat eē econuerſo. vn̄ hylariꝰ Credendo inqͥre percurre ꝑſiſte Tercio vltra modū ſue capacitatis ad diuinoꝝ ꝑſcrutationemſe ingerendo. vn̄ rō xij. Non plus ſapere qͣꝫ oꝫſapere ſed ſaꝑe ad ſobrietatem ⁊ infra Et vnicuiqꝫ ſicut deꝰ diuiſit mēſuram fidei non em̄ omnes eādem mēſuram ſunt ſecuti vn̄ aliquid ēvltra modum vniꝰ qd̓ non ē vltra modum alteriꝰ Ad primū ergo dicēdumꝙ illa dicūtur hoīe altiora q̄ capacitatem eiꝰ excedunt non q̄ ſunt dignioraſcd̓m naturam qꝛ hijs q̄ ſunt dignioraſcd̓m naturam quāto magis hō ſeruato ſuo ordine intendit tāto magis ꝓficit Sed etiā in mīmis cōſiderandisdum aliquis modū ſue capacitatꝭ excedit de facili incidit in errorem. vndegloſa ibidem dicit Heretici duobꝫ modis fiunt ſcꝫ cū de creatore vl̓ de creaturis vltra modū intendentes in errores incidunt ⁊ a veritate diſcēdūt Adſcd̓m dicendū ꝙ ꝑſcrutari idem eſt q̄ad finem ſcrutari hoc aūt illicitū ⁊ p̄ſumptuoſum eſt vt aliquis ſic diuinaſcrutetur quafi ad finem ꝯp̄henſionisꝑuenturꝰ Id iij dicendū ꝙ vbi fides q̄ritur argumenta tollūtur que fid̓i aduerſantur et eam p̄cedere conātur nōilla que ip̄m debito modo ꝯſequūtur.Ad quartū dicendū ꝙ non lꝫ hoc modo ſcrutari diuina miſteria vt ad eoꝝꝯprehenſionem intentio habeatur qd̓pꝫ ex hoc qd̓ ſequitur licet ſcire ꝙ natus ſit ⁊c̄. Ille em̄ modū natiuitatꝭ diſcutit qui q̄rit ſcire quid ſit ip̄a natiuitas cū de diuinis poſſumꝰ ſcire qͥd nōſunt ⁊ non quid ſunt Ad quintū dicen

dum ꝙ duplex ē hūāna rō vna demōſtratiua cogens intellectū ad credendum ⁊ talis non p̄t haberi de hijs queſunt fidei ſed poteſt haberi ad euacuādum ea que fidem deſtruūt quāuis eīea que ſunt fidei non poſſunt demonſtrari non tn̄ poſſunt demonſtratiueīprobari Si aūt talis rō ad ꝓbanduꝫea que ſunt fidei induceretur euacuaretur meritum fid̓i qꝛ iā aſſentire hijsnon eſſet volūtarium ſed neceſſariumRatio aūt ꝑſuaſoria ſumpta ex aliqͥbus ſimilibus ad ea q̄ ſunt fidei inducta non euacuat fidei roēm quia nō facit ea eē apparentia cū non fiat reſolutio vſqꝫ in prima principia que in ītellectu videntur. nec iterū meritū fidei euacuat qꝛ non cogit intellectū adꝯſentiendum vn̄ ꝯſenſus remanet volūtarius Ad vi. dicendum ꝙ deus honoratur filentio nō ꝙ de ip̄o nichil dicatur vl̓ inquiratur ſed qꝛ quicquid deip̄o dicimus vl̓ requirimus nos ab eꝰꝯprehenſione defeciſſe cognoſcimus.vn̄ eccī xliij. glorificantes deum quātūcūqꝫ po. ſuꝑna adhuc Id vij. dicendum ꝙ cum deus a creatura in īfinitūdiſtet nulla creatura mouetur in deuꝫvt ip̄i adequetur vl̓ recipiendo ab ip̄ovl̓ ꝯgnoſcendo ip̄m hoc ergo qd̓ a creatura in īfinitum diſtat non eſt terminus motus creature ſed q̄libet creatura mouetur ad hoc ꝙ deo aſſimileturplus ⁊ plus qͣꝫ poteſt Et ſic etiam humana mens ſꝑ debet moueri ad cognoſcendum de deo plus et plus ſcd̓mmodum ſuum vnde dicit hylariꝰ qͥ pieinfinita ꝓſequitur ⁊ ſi nō cōtingat tn̄ꝓficiet ꝓdeundoD ſcd̓m ſic ꝓceditur vidẻ ꝙ dediuinis que fidei ſubſunt ſcientia eē non poſſit. ſapientia em̄ contraſciām diuiditur ſed ſapientia ē diuinorum non ergo ſcientia Item ſicut dicitur i. poſterioꝝ In qualibet ſciā oꝫp̄ſupponere de ſubiecto quid ē ſed dedeo nullo modo poſſumus ſcire quideſt vt dicit damaſcenꝰ ergo de deo nōp̄t haberi ſcientia Item cuiuſlibet ſciēē ꝑtes ⁊ paſſioēs ſui ſb̓iecti ꝯſiderare