cccc lxxxvij
circa ꝑſonā dilectā et in orōne ⁊ in cūctis actibꝫ ſuis et ymaginatōes turpesde ip̄a vana ꝯplacentia cordis in mēoria et aſpectu mentali ip̄ius ⁊ negligētia in euitando eius pn̄tiā ⁊ colloqumque ip̄i exꝑiunt̉ Propterea ſepe mutant ꝯfeſſorē aūt vellent mutae ſi poſſent ſic ꝙ triſtes ſunt ⁊ accidioſi freꝙͣter tā rōne affectionis fluctuātꝭ in mete qͣꝫ rōne ꝯfeſſionis īꝑfecte de qua ip̄imet ꝯtētātur Sed ꝙ peius ē cū ip̄i deberent q̄rere medicos ſpūales cautoset peritos ac exꝑtos. qui ſcirent illamegritudinē ⁊ cauſas eiᵐ agnoſce̓ et cōgruū remediū adhibe̓. nō ſolū non faciūt ſed potiꝰ ſi ſel̓ ad aliquē talē ꝑuenerint ip̄m ex tūc fugiūt nec reuertūtᶻad ip̄m Querūt ergo ꝯfeſſores ydeotas ⁊ ſimplices qͥ nec morbū intelligūtnec cauſas eiꝰ agnoſcūt nec ideo ſciūtcōgruā adhibere medicinā. Tantū dehac materia dixiſſe ſufficiat vt ꝑ hͨ animētur per viā purā et īmaculatā incedere et fuge̓ ꝑiculoſam peſtē familiaritatē mulierū ſpūaliū. q̄ non meliꝰ qͣꝫfugiendo vitatur Satis em̄ poſſet qͥshac ſagitta ꝑcuſſus ſe ieiunijs vigilijsac diſciplinis afflige̓ et orare qꝛ ſi n̄ fugiat ꝑſonā et ōem occaſionē deſpiciatnūqͣꝫ curabit̉ ab illo morbo ſed magisaugebit̉ illd̓ vulnus. ꝓpter qd̓ ſeqͣmurauxiliū ſiue ꝯfiliū beati ihero. dicentisFeiām quā vides bn̄ ꝯuerſante mentedilige nō corꝑali frequētiā Quia īiciūlibidinis in viſitatiōe mulierū ē ⁊ mūdus cū mulieribꝫ nō meliꝰ qͣꝫ fugiendovincỉ qꝛ cū ceteris vicijs ⁊ morbis qͥspoſſit reſiſte̓ huic tn̄ non p̄t niſi ꝑ fugāEt alibi. ſi mulier potuit vince̓ eū qͥ iāerat in ꝑadiſo non ē mirū fi eos impediat qͥ nondū ad ꝑadiſum ꝑuenerūt. etidē Solus cū ſola nō ſedeas in ſecreto abſqꝫ arbitro ⁊ teſte. et iterū Ne ſb̓eodē tectocū muliere māſeris nec in p̄terita caſtitate ꝯfidas qꝛ nec tu ſap̄ſone fortior nec ſalomone ſapiētior Siforte dicas. iā corpꝰ mortuū ē. dico tibi qm̄ diabolus viuit. cuiꝰ flatus prunas extinctas ardere facit Itē idē dicit Om̄s v̓gines xp̄i ⁊ puellas aut eqͣliter dilige aut eqͣliter ignora Itē bea-
tus auguſtiꝰ dicit. ſermo breuis et rigidus cū mulieribꝫ eſt habendꝰ nec tn̄quia ſanctiores fuerint ideo minꝰ cauēde Quo em̄ ſanctiores fuerīt eo magis alliciūt et ſub p̄textu blandi ſermonis īmiſcet ſe viſcus īpijſſime libidiniscrede michi Epūs ſum in xp̄o. loquornon mentior Cedros libani id ē ꝯtemplationis altiſſime hōines et gregumarietes id eſt magnos p̄latos eccleſieſub hac ſpecie corruiſſe repperi de quorū caſu non magis p̄ſumebam qͣꝫ ihero. et ambro. ſic ait bernar. Quotidīecōuerſaris cū muliere et cōtinens visputari eſto qd̓ fis maculā tamē ſuſpitionis portas ſcandalū michi es. tollemateriā et cām ſcandali. qꝛ ve hominiilli per quē ſcandalum venit¶ De verbis ocioſisCiendū ꝙ verba vicioſa et grauia diſtincte ſunt ꝯfitenda ſcd̓ꝫdifferentias ſuas ⁊ cū circūſtantijs etoccaſionibꝰ eorūdem De murmuration que fit quādo narratur defectꝰ ꝑſone abſentis ſi ꝯfiteri habes. dic vtrūvere vl̓ falſe et ꝓpter quā cauſam ſciliꝫpropter odiū vl̓ vindcāꝫ ſi induxiſti vl̓īduce̓ cogitaſti aliquē ad hͦ l̓ deſpexiſtex hoc ſi alicui ex hͦ nocuiſti l̓ alicui audiēti gnaſti tediū de illo de qͦ dixiſti velaliqͥd male accidit aut velle accide̓ deſideraſti Nō ergo ſufficit dice̓ ml̓totiēsmurmuraui ⁊ de ml̓tis niſi iſta explices nō tn̄ dicas defectum de quo murmuraſti ſi ē verus. nec nomē perſoneſed dicatur qualitas ꝑſone aggrauāspeccatū ſicut ſi de pre tuo de ſancto viro de p̄lato et ꝓpter quā cām Et ſi defcūs ē falſus confiteri debes deſcm̄ etꝑſonā cui falſum īpoſuiſti Et debes reuocare corā ill̓ corā qͥbꝰ ꝓpalaſti maxime ſi defectus ille eēt grauis Sunt tn̄qͥdam qui vt minꝰ diſpliceant ꝯfeſſoriexpͥmunt ꝑſonā cui fecerūt īiurias velde qͣ murmurauerūt. qn̄ ip̄a ꝑſona reputatur mala qͣſi ab ōibus. vl̓ qͣfi ōibꝰodioſa vt ꝑ hͦ iudicēt̉ miꝰ peccaſſe Sꝫhoc ē vicioſe dictū. qꝛ debent in cordibus ſuis reputare et ꝑ ꝯfeſſionē on̄deſeip̄os eē peiores qͣꝫ illa perſona quāin ſui excuſationem nominae̓ p̄ſumūt