cccc̄ xxxviij

bet amicū non nominat ſꝫ abſolute dicit. da huic locū illū v̓o amicū dicit quēaſcendere facit Amice inqͥt aſcende ſuperiꝰ Amari me ſcire ſi in affectu cuiꝰqͣꝫ aſcenderē Si v̓o nouo iubeor locūhabitum dare qͥd̓ ex hoc poſſum cōnicere; ſaltē mediū teneat in gradū meonon me dimittat non egre ferā ſi nouum vtpote dignū ampliꝰ ſuꝑponatCęterū non ē deꝰ vt homo vt mutet̉nouitate ſed vt amicꝰ ſtabilis et fidel̓elegit ſine inicio quos diligeret ſine fine nullū excludens ꝓ alio oēs volensſuperiꝰ aſcende̓ nullū alteri locū darede hoc eccl̓. omni tēpore diligit qͥ amicus eſt ymmo iſte amicꝰ an̄ oē tēpus⁊ poſt oē tēpꝰ. io. xiij. cū dilexiſſꝫ ſuosq̄ erāt in mūdo in finē dilexit eos Nōin finē terminātem ſed in finē cōſummātē p̄s Omnis ꝯſummatiōis vidi finem latū man. tuū nimis Itē mutanᶻ⁊ ꝓſperitate qm̄ honores mutāt mores ⁊ ſuccedentibꝫ ꝓſperis pincernaſui obliuiſcitur int̓pretis Itē mutāturadu̓ſitate naͣ quos felices diligūt miſeros nec cognoſcunt. iob ij. audientestres amici ⁊c. vſqꝫ eleuātes āt oculosſuos ꝓcul n̄ cogͦ eū Verū apud prēꝫ luminū non ē trāſmutatio nec viciſſitudinis obūbratio qm̄ nec ſua ſublimitas eū tibi extraneū nec tua humilitaſte ſibi efficit alienuꝫ. p̄s Qm̄ excelſusdn̄s ⁊ hūilia reſpicit. vbi amor vbi oculus Bide de hoc exemplū groſſuꝫ etideo ſenſui aptius. in xp̄o quē ꝓſperitas ſua non mutauit in amicicia. namqͦs in frēs ⁊ amicos mortalis ⁊ paſſibilis elegit glorificatꝰ ⁊ īmortalis factus frēs nichilominꝰ recognouit. ioh̓xx. Hadē dic fratribꝫ meis. aſcēdo adprēm meū et prēm veſtrū deū meū etdeū vrm̄ Cōfundere nūc aiā mea cōfundere de infideli amicicia q̄ ſi īpaſſibilis eēs ⁊ de vitā corꝑis diutina nondicam ꝑpetua certa eſſes fortaſſe ip̄mquē nūc te diligere eſtimes vix ꝯgnoſcere velles Iteꝫ nec mutauit xp̄m necdiminuit amicicie affectū mutaᵇ ſtatus in amico qͥ adu̓ſitate repētina factus ē alter ex altero miſerior ex miſero. ioh̓ xi. diligebat ih̓s mariā marthā

⁊ lazarum. amabat ſanū ſꝫ qͥd egrum:Audi. dn̄e ecce quē amas īfirmaʳ. quēamas in pn̄ti nō quem vt in p̄terito amaſti. amauit ỉ et infirmū. ſecuta eſtmors creuit miſeria non decreuit amicicia. lazarus inquit amicꝰ noſter dormit. amicus noſter non qꝛ amet cū ſitmortuꝰ ſed qꝛ ametur Cedit tēpꝰ corrūpitur corpus ad tumulū venit xp̄stollite inquit lapidem Aiunt. dn̄e iamfetet Ecce iā tempꝰ eſt vt ergatā miſerum amicicia ceſſaret ſi mutabilis eētfſet ihūs et turbatur hoc ſcio ſi naresobſtruxerit neſcio. ecce inqͥunt quō amabat eum. o iudei n̄ amatis qui necde amicicia loqͥ ꝓprie ſcitꝭ QuinymoEcce quomō amat eum vt ſit in amādo pn̄s ꝑſcm̄ cꝰ fletus ē fignum nonp̄teritum īperſcm̄ O fi ad talem miſeriam xp̄ūs deueniret qͣꝫ paucos amicos retineret. captꝰ quidē ſed nō mortuus fuerat cū ille ſuus amiciſſimꝰ ſeeū non tm̄ non amaſſe ſed nec noſſe iurabat Eya nūc homo ſtultiſſime ſi fidelem queris amicū cur nō amas hūcq̄ mutatꝰ in honore nō mutaʳ ab amore qͥ te mutato ꝑ miſeriān̄ mutat amiciciam Hijs ōibꝫ hinc in̄ collatꝭ ⁊ in libra poſitꝭ deliberat aiā poſt deliberationem eligit ⁊ ſic tādem ꝯfirmaʳ amicicia Ceterū hͦ analogice qdē et ꝯīa d̓o⁊ hōi q̄ deꝰ hōi ꝯtulit volens etꝭ hoīēꝫamari ſed in hijs eiſdem ineffabilit̓ homine excellit volens hōi p̄amari. Sꝫqͥs ponderabit ea q̄ deo ſunt ꝓpria. onipotētiam ōniſciām ſummā bonitatē ⁊ ſimilia Nimirū hͨ digne librari nōpn̄t vtpote q̄ inꝯp̄henſibilia ⁊ īmenſalibrā nō tm̄ anguſti cordis humani ſꝫetꝭ angelici intellcūs excedūt. in ſūmatn̄ adu̓te qͥs in amicū eligi dignior creator an creatua. dn̄s an ſeruꝰ pn̄cepsan vaſallꝰ. op̄s an infirmꝰ īmeſus anmodicꝰ ōniſciens anſtolidꝰ. diues anegenꝰ ⁊ poſtremo vt multa trāſeā ſūme bonꝰ ⁊ btūs an miſer ⁊ malꝰ;Erciꝰ exitꝰ ē ¶ Terciꝰ modꝰqͣſi mirabil̓ cū deꝰ aiām quā ꝑſe ſolꝰ ſb̓ito mirabilit̓ creādo facᵗꝑ ſeſolꝰ ſb̓ito mirabiliꝰ gͣtificādo r̄ficit ⁊ īip̄a caritatē efficit ad qd̓ nec ne potē-