Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCCXXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

ſꝫ plures. ſed ſcriptū eſt multitudiniscredētium erat cor vnū ⁊ aiā vnā Nūquid ꝓpterea ſpōſus non vnā ſpōſamamat ſi in ip̄a caput ⁊ manus ⁊ pedes⁊ cetera mēbra diligat; An indignabitur caput ſpōſe fidem debitam ſibi violari fi dep̄hendat etiā ſibi pedes vnitos amari; Ampliꝰ nō diminuiʳ in īdiuiduo ſpēs licet ip̄am participent plures nec pleniꝰ indiuiduo ſpēs ineēt fiſola ineēt Sic miro mō deus te o aiāmea diligit totꝰ totā vt nō minus diligat te diligens tecū ⁊ aliam. aliam inqͣm a te in ſb̓a vnā aūt tecum in caritate ⁊ amicicia. nec plus te amaret ſi ſolam amaret qͥnymo ſi tibi ſocias nondediſſet minꝰ forſitan qͣm nūc videriamare poſſꝫ Nō ſic iacob cui ꝑmiſſuꝫē plures ſponſas habere nec tn̄ datū ēvt vnāquāqꝫ ip̄aꝝ poſſet vt ſolam totus amare Ceterū hͦ video in deo eſſeōmpotentie ⁊ omnipotētꝭ bonitatis.augꝰ in ꝯfeſ. O tu bone op̄s qͥ ſic vnūqueqꝫ nr̄m̄ curas tqͣꝫ ſolum cures ⁊ ſicoēs tqͣꝫ ſingulos Item inſeꝑabilitasmaior. illi em̄ duo vnū carnaliter effecti inſeꝑabiles dicūtur qꝛ dū viuūt neq̄unt ſeꝑari ſed ⁊ neceſſario ſeꝑāt̉ qꝛ neceſſario moriūʳ. rō vij. ſi dormierit vireꝰ ſoluta ē a lege viri Verū int̓ te o aiāmea ⁊ deū matrimoniū qd̓ in baptiſmo iniciatū. in bona vita ratū in pat̓afuerit ꝯſummatū poſt illiꝰ vnionis pͥmū ꝯſortium īpoſſibile ē eē diuortiuꝫ.verūtn̄ ⁊ modo dic cū apl̓o qͥs nos ſeꝑabit a caritate xp̄i: Tribulatio an anguſtia; Ceterū qd̓ ſb̓iūgitur rapto etvnito cōgruit. certꝰ ſum ꝙ neqꝫ morsneqꝫ vita neqꝫ inſtātia ⁊c. poterūt noſſeꝑare a caritate q̄ eſt in xp̄o ih̓u Itēꝓles vtilior ⁊ multiplicior bonoꝝ ſcꝫoꝑm. fecūdat em̄ ſpōſus ſponſam deus aiām per grām. ꝓgrediturqꝫ ꝓlesab ambobꝫ vnitis nō ab altero tm̄ ſeda mrē vt a principio materiali a patrevt formali ⁊ iō principali ſic et prolesoꝑm non a grā ſola nec a libero arbitrio ſolo ſed a libro arbitrīo vl̓ volūtate vt a principio materiali ⁊ incōpleto a gr̄a vl̓ a deo vt a cōpleto l̓ formali ⁊ iō principali. ioh̓ ſine me nichil po

teſtis facere. ī coꝝ xv. habūdātiꝰ ōnibus laboraui non aūt ego ſed grā deimecū. h̓ vtilis ꝓles q̄ mr̄ēm non perimit ſed ei vitam et̓nam acqͥrit ficꝭ ecōtrario ꝯcupiā cū ꝯceperit parit pccm̄pccm̄ aūt cū fuerit cōſummatū generat mortem. p̄s Cōcepit dolorē ⁊ peperit iniqͥtatem. hec non bennoni filiꝰdoloris ſed ſi priꝰ forte filius laborispoſt modū filiꝰ gaudij ⁊ honoris qm̄⁊ ſi mulier cū ſic parit triſticiam habꝫcū aūt peperit iā non meminit p̄ſſureꝓpter gaudium Amandus eſt deusꝓpter fidelitatemVoniam amico fideli nulla eſtꝯꝑatio amari ſolet et merito amatur qui fidelis in amicicia ꝯprobaᶻfidelis eſt aūt qui ſtabilis et īmutabil̓eſt Sunt aūt tria amici fidelitatis experimenta ſcꝫ nouitas ꝓſperitas aduerſitas Fidelem amicū michi hūc eſtimo quē in hijs erga me īmutabileminuenio a cꝰ animo me nouꝰ amicusſuꝑueniens non excludit ymmo nec agrādūl̓ loco quē ī aiō michi dedit ymmo qui ꝓpter ſuꝑuenientem nouū nōreputet me antiquū. qd̓ em̄ antiquat̉⁊ ſeneſcit ꝓpe interitū eſt niſi forte admodum vini me quāto antiqͥorē tātoreputet amicū puriorem. eccl̓ix. ne dimittas amicum antiquū nouꝰ em̄ nōerit ei ſimilis. vinū nouum amicꝰ nouus veteraſſet ⁊ cū ſuauitate bibes illud. math. neō bibēs vetꝰ ſtatim vultnouū dicit em̄ vetꝰ meliꝰ ē Itē quemꝓſperitas ſua īſperata n̄ reddit mͥ exͣneū nec adu̓ſitas mea inopinata me ſibi ingͣtum ſed īplet illd̓. fidē poſſide cūamico tuo in pauꝑtate ip̄iꝰ vt et in bonis illiꝰ coheres ſis Ceterū hoīēs ml̓ti miordes vocā̉. ꝓuer ix. virū āt fidelem qͥs inueniet; luce. cū venerit filiushōis putas inuēiet fidē ſuꝑ t̓rā. ecce eīoīs hō mēdax ⁊ mutabil̓. mutaʳ nouitate Baudēt em̄ nouitate mod̓ni ⁊ nōuis ſuꝑuēiētibꝫ vetera ꝓiciūt. ⁊ ſi forte aliqͣꝫtulū fidel̓ eē volēs n̄ ꝓiciat meꝓpt̓ nouū ex aiō qͦdāmō tn̄ ſb̓ordiāt gͦdū vl̓ poſt ordinat loco dicens michi.da locum huic nouo. ſed ille euangelicus inuitator eum quē locum dare iu