maſcenus Om̄a que a non eſſe ad eſſededucta ſunt a cōditore exn̄di naturaliter deſideriū hn̄t ⁊ non exiſtere naturaliter fugiūt Et deus igitur verbū hōfactꝰ hūit hoc deſideriū qd̓ demrāuitper eſcam ⁊ potū ⁊ ſomnū qͥbus ſcilicꝫcōſeruatur vita viue̓ deſiderās ⁊ naturaliter ē exꝑientia horū factus ⁊ ecōūſo deſiderans corruptiōis amotionēvn̄ ⁊ tꝑe paſſionis quā volūtarie ſuſtinuit habuit mortis timorē naturalē ettriſticiā Etenim timor natural̓ nolensdiuidi aiām a corꝑe ꝓpt̓ eā q̄ ex principio a ꝯditore impoſita eſt naturalē familiaritatē. vn̄ cauſatur timor in hōieA̓ cuiꝰ euidentiam ſciendū ē ꝙ timorcauſatur ex app̄henſione futuri mali q̄q̇dem app̄henſio ſi ōimodā certitudīnem habeat nō indicat timorē vn̄ ph̓sſcd̓o rethorice dicit ꝙ timor nō eſt vbialiqͣ ſpes ē euadendi malū. nā qn̄ nullaſpes eſt euadendi app̄hendit̉ malū vtpn̄s ⁊ ſic magꝭ cauſat triſticiā qͣꝫ timorem Sic ỉ timor p̄t ꝯfiderari qͣꝫtum adduo. vnomō qͣꝫtū ad hoc qd̓ appetitꝰſenſitiuꝰ naturaliter refugit corꝑis leſionē per triſticiā ſi ſit pn̄s. ⁊ ꝑ timorēſi ſit futura Aliomō p̄t ꝯfiderari ſcd̓mincertitudinē euētꝰ ſicut quādo noctetimeꝰ ex aliquo ſonitū quaſi ignorantes qͥd hoc ſit et qͣꝫtum ad hoc timor n̄fuit in xp̄o. vt dicit damaſceꝰ in terciolibro qd̓ vero diʳ ꝓuerb̓. xviij. Iuſtusquaſi leo ꝯfidens abſqꝫ timore erit intelligendū ē ſcd̓m ꝙ timor importat ꝑfectam paſſione auertentem hōiem abono rōis ⁊ ſic non fuit in xp̄o ſed ſolū ſcd̓m paſſionē vt iero dicit. item illd̓augꝰ lxxxiij. q̄ſtionū ſignū ꝑfectioniseſt abſqꝫ timore eſſe intelligēdū ē de timore ſeruili ⁊ nō naturali. De triſticiaaūt diʳ ma. xxvi. triſtis eſt aiā mea vſqꝫad mortē. vnde ambroſiꝰ tercio de trinitatē. cōfidenter triſticiā nōino qͥ crucem p̄dico Ad cuius euidentiā ſciendūeſt ꝙ ſicut dolor ſenfibil̓ eſt in appetitu ſenfitiuo ita ⁊ triſficia ſꝫ drn̄a eſt ẜmotiuū vl̓ obiectū Nā obiectum ſiuemotiuū doloris eſt leſio ſenſu tactꝰ ꝑcepta Obiectū ſiue motiuū triſticie ēnociuū ſiue malum ⁊ interius app̄hen
ſum ſiue per rōem ſiue ꝑ imagīnatōeꝫPotuit aūt anima xp̄i aliqͥd apprehēdere vt nociuū qͣꝫtū ad ſe ſicut paſſio etmors eius ⁊ qͣꝫtum ad alios ficꝭ caſusdiſcipuloꝝ ⁊ peccatū iudeorū ip̄m occidentiū vnde potuit ꝑpendi in eo eſſenaturalis triſticia ſed ẜm ꝓpagationēvt dicit gloſa ieroꝰ. Magnitudo autēhuius triſticie ꝑpēdi poteſt ex tribusPrimo qͥdem ex cauſalitate ip̄ius quefuit pͥmo qd̓em peccata om̄a generishumani ꝓ quibus ſatiſfaciebat. vnde īp̄s longe a ſalutē mea verba delictorūmeoꝝ gloſa delicta ſunt cauſa qͣre longe es a ſalute mea. ſcd̓o ſpecialiter caſus iudeoꝝ ⁊ aliorū in morte eius delinꝙͣtium ⁊ precipue ſcandalū diſcipuloꝝ de quo dicitur ma. xxvi. Om̄s vosſcādalum patiemini ī me in iſta noctetercio amiſſio vite quā maxime dilexitpropter eius dignitatē Dicit em̄ phūsqͣrto ethicorū ꝙ virtuoſus tanto plusvitā ſuā diligᵗ qͣꝫto ſcit eā eē meliorē vn̄et in ꝑſona xp̄i dicỉ iheremie xij. dilectam dedi aiām meam in manus inimicorū Scd̓o ꝑpēditur magnitudo huiꝰtriſticie ex anime ꝑceptibilitatē. ip̄a eīanima efficaciſſime apprehendit om̄scauſas triſticie Tercio ꝑpendit̉ huiustriſticie magnitudo ex eiꝰ puritate nāī alijs mitigaʳ triſticia interior ⁊ etꝭ dolor exterior ex aliqͣ ꝯſideratione rationis per quandā diriuationē ſeu redundantiā a viribus ſuꝑioribꝰ ad inferiores. qd̓ in xp̄o patiente non fuit qꝛ vnicuiqꝫ ꝑmiſit agere qd̓ ſibi ꝓprium eratUn̄ dicit damaſcenꝰ. virtus moral̓ mitigat triſticiā Sciendū vero ꝙ virtusmoralis aliter mitigat triſticiā interiorem ⁊ aliter dolorem exteriorem ſenſibilem. triſticiam em̄ interiorem diminuit directe in ea medium conſtituendo ſicut in ꝓpria materia medium aūtin paſſionibus virtus moralis conſtituit nō ẜm qͣꝫtitatē rei ſꝫ ẜm qͣꝫtitatemꝓportiōis vt .ſ. paſſio nō excedat regulam rōnis et quia ſtoyci reputabāt ꝙnulla triſticia eſſet vtilis ad aliquid iocredebant ꝙ totaliter a ratione diſcordabat ⁊ per ꝯſequēs eēt totalit̓ ſapiēti