cccc xiij

Venerūt michi om̄a bona ꝑiter cū illadicit glo. qui xp̄m corde ſuſcipit vel ꝑcipit noticiā ōīm hic ꝑiter virtutū habet grāꝫ et ī futuro vitam eternā Heceſt cena in qua lauit xp̄s pedes diſcipuloꝝ ſuorū id ē affectus nr̄e mentꝭ apeccatis venialibꝰ qꝛ in hoc ſacramento fit tranſformatio hōis ad xp̄m peramorē ⁊ qꝛ feruori amoris pccā venialia ꝯtrariantur qͥ qͥdem feruor in hͦ ſacramēto excitatur id̓o ex ꝯſequēti peccata venialia dimittūtur. vn̄ bernardꝰIn ſacramēto altarꝭ anima celeſti dulcedine inebriatur pccm̄ veniale delet̉homo in grā roboratur De ſcd̓a dicit̉apo. tercio. ego ſto ante hoſtiū ⁊ pulſo glo. cordi clauſo ſi quis audierit vocem meā et aꝑuerit ianuā michi ad eūintrabo r cenabo cū illo glo. fide ⁊ oꝑeeius delectabor Hec cena miſtice deſignata ē io. xiij. vbi dicitᵉ. ꝙ ante ſex dies paſche venit ihūs in bethaniā fecerunt aūt eī cenā ⁊ martha mīſtrauit ⁊cUn̄ alchimꝰ miſtice̓ cena dn̄i eſt fidesecciē que ꝑ dilectionē oꝑatur marthaminiſtrat cū fide cū anima oꝑa ſue deuotionis impendit lazarus vnus eratex diſcumbentibus cum hij qui poſtpccōrum mortē reſuſcitati ſunt ad iuſticiā vna cū eis qui in ſua iuſticia ꝑmāſerunt de pn̄tia veritatis exultāt ⁊ celeſtis gratie muneribꝰ alūtur ⁊ bene ībetania que domꝰ obedientie interp̄tatur De tercio luce xiiij. diʳ hō qͥdā fecit cenā magnā glo. qꝛ ſacietatē nob̓ interne dulcedinis p̄ꝑauit hec eſt cena īqua iohānes id ē q̄ubet electus in qͦ eſtgrā recūbit a ſtrepitu vite pn̄tis quiavt dicit bernardꝰ Ibi ē reqͥes a laboribus pax ab hoſtibꝰ amenitas de nouitate. ſecuritas de et̓nitate ſuapitas atꝫdulcēdo de dei viſiōe ¶ De xp̄i paſſiōeUintodeciō videāᶻ de xp̄i paſſion de qͣ diʳ ma. xx. ecce aſcendimº iheroſolimā ⁊ filius hōis tradeturpͥncipibus ſacerdotū ⁊c̄ Poſſuꝰ autēſex notare circa paſſionē xp̄i ſcꝫ xp̄i patientꝭ voluntatē. patiendi ꝯgruitatempaſſionis acerbitatē. ignominioſitatē⁊ vtilitatē vltimo ꝑſequentiū cecitatēet peccati grauitatē De pͥmo diciᶻ yſa.

liij. oblatus eſt qꝛ ip̄e voluit Ad cuiuseuidentiam eſt ſciendū ꝙ mors xp̄i fuit nr̄e morti ꝯformis qͣꝫtum ad id qd̓ ēde rōe mortꝭ qd̓ eſt aiām de corꝑe ſeꝑari ſed qͣꝫtum ad aliud mors xp̄i a morte nr̄a fuit differēs nos em̄ morim̉ qͣſimorti ſubiecti ex nccītate nature vl̓ alicuiꝰ violentie nobis illate xp̄s autemmortuus eſt nō ex nccītate ſed ex ptāte ⁊ ex ꝓpria volūtatē vn̄ ip̄e dicit io. xptātem hēo ponendi aiām meā Huiꝰdrn̄e ratio ē qꝛ naturalia volūtati nr̄enō ſubiacēt ꝯiunctio aūt aiē ad corpꝰeſt natural̓ vn̄ volūtati nr̄e nō ſb̓iacetꝙ aiā maneat corꝑi vnita vl̓ ſeꝑet̉ qͥcquid aūt in xp̄o naturale erat totū volūtati eiꝰ ſubiacebat ꝓpter diuinitatisvirtutē cui ſb̓iacebat tota natur a eratỉ in ptāte criſti vt qͣꝫ diu vellet aiā eiusvnita corpori manēt ⁊ ſtatim cū velletſeꝑaret̉ ab eo Huiꝰ autē diuine v̓tutꝭindiciū cēturio cruci criſti aſſiſtēs ſenſit cū vidit eū exſpirae̓ ꝑ qd̓ maxiē on̄ditᵉ ꝙ nō ſicut hōines ex defectu nature moriebatur nō em̄ pn̄t ceteri cū clamoe̓ emittere ſpm̄ cū in illo mortꝭ articulo vix etꝭ pn̄t linguā palpitādo mouere vn̄ ꝙ criſtus clamādo exſpirauitin eo dīnā v̓tutē manifeſtauit ⁊ ꝓpterhͦ dixit cēturio vere filiꝰ d̓i erat iſte luxxiij. vn̄ b̓. in ẜmoē de paſſiōe vigilateQuis tā facile cū vult obdormit magna infirmitas mori ſꝫ plane ſic mori vtꝰ immēſa ſolꝰ hūit ptātē ponēdi aiāꝫet ſolus facultatē liberā eā reſumendiiꝑiū hn̄s vite ⁊ mortis nō tn̄ dicēdū ꝙiudei nō occiderūt criſtū ille em̄ diʳ aliquē occidere qui cām mortꝭ inducit n̄em̄ mors ſeqͥ̉ niſi cā mortꝭ naturā vincat q̄ vitā ꝯſeruat erat āt in ptāte criſtivt natura eidē corruptōi cede̓t l̓ r̄ſiſteret qͣꝫtū ip̄e vellꝫ iō ip̄e xp̄s voluntariemo. tuꝰ fuit ⁊ tn̄ iudei occider̄t eū Notādū ꝙ volūtas patientꝭ excludit nccitatē coactiōis. qꝛ diᵗ augꝰ ī libro de aiālibꝰ ꝙ volūtas ē āi motꝰ cogēte nulload aliqd̓ admittendū l̓ adipiſcendū vn̄nō fuit nccͣiū criſtum pati nccītate coactus Dicit̉ aūt aliqͥd̓ ncc̄iū ex ſuppōefinis qn̄ ſcilicet finis nullomō aut nonita cōuenienter poteſt eſſe niſi tali fine