Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

appetitu ſenfitiuo remanebāt ꝙ rō n̄īpediebatur facere qd̓ cōueniebat. vn̄iheroꝰ dicit ꝙ xpūs vt v̓itatem ꝓbaret aſſumpti hōis v̓e ꝯtriſtatꝰ eſt ſedne paſſio in illiꝰ dn̄aretur aiō ꝑ ꝓpaſſionem d̉ ꝙ cepit triſtari vt paſſio ꝑfcā intelligaʳ qn̄ aīō ⁊ rōi dn̄atur ꝓpaſſio v̓o q̄ ē inchoata in appetitu ſenſitiuo ſed vlteirꝰ ſe non extendit De ꝑfectionē grē diʳ ioh̓ i. v̓bum caro factum eſt ⁊cͣ. vbi triplex grā ſcd̓m ordinem expͥmitur videlꝫ grā vnionis grāhabitualis ⁊ grā capitis Prima gratia ſcꝫ vnionis tāgitur ibi. v̓bum carofactum eſt. vn̄ augꝰ In rebus per tēpus ortis illa ſumma grā eſt ꝙ homodeo iūctus eſt in vnitate ꝑſone. Notādum v̓o ꝙ ſancti patres nō meruerunt incarnationē xp̄i ex cōdigno. tūqꝛ oꝑa meritoria hoīs ꝓpria ordinatad beatitudinem q̄ eſt v̓tutis ⁊ ꝯſiſtitin dei plena fruitionē. vnio aūt incarnationis cū ſit in eē ꝑſonali trāſcēditvnionem mentis beate ad deum q̄ eſtꝑ actum fruentis ⁊ ita non p̄t cadereſub merito q̄ eſt principium grē ſcd̓millud ioh̓ i. grā ⁊ veritas per ih̓m xp̄mfacta eſt. tū etiam qꝛ incarnatio xp̄i ēreformatio totiꝰ humane nature ⁊ iōnon cadit ſub merito alicꝰ hōis ſingularis qꝛ bonum alicꝰ hōis puri nō p̄teſſe cā totiꝰ boni nature Tn̄ ex ꝯgruomeruerunt prēs ſancti incarnationeꝫpetendo ⁊ deſiderando. cōgruū enimerat vt deꝰ exaudiret eos qui ſibi obediebant Scd̓a grā habitualis tangitur ibi. plenū grā ⁊ vitate. gloſa. qꝛdiuinitas in eo fuerat replēs eum plenitudine redūdante in alios Hꝰ autēplenitudinis rō p̄t accipi ex ꝓpinquitate ip̄iꝰ ad deū Quāto em̄ receptiuūaliqd̓ ꝓpinquius eſt cauſe influenti tāto habudantiꝰ ꝑticipat influentiā ipſius. influxus aut gratie eſt a deo iuxta illud pſal. grām et gl̓am dabit dn̄svn̄ cum aiā xp̄i ꝓpinquiſſime attingebat ad deum ex eiꝰ influentia plenitudinem grē in ip̄o inſtāti ꝯceptionis accepit Notādū v̓o ꝙ plenitudo grēp̄t accipi dupl̓r. vno modo ex ꝑte ip̄iꝰgrē qn̄ ſcꝫ aliquis attingit ad ſummū

bonum grē ⁊ quātum ad een̄tiam ⁊ qͣꝫtum ad v̓tutem qꝛ ſcilꝫ habet gr̄am inmaxima excellentia qua p̄t haberi ⁊ inmaxima extenſione ad oēs gr̄e effectus et talis gr̄e plenitudo ꝓpria ē hōixp̄o Alio mō p̄t attendi ex ꝑte habentis grāꝫ quādo ſcꝫ aliquis habet gr̄amſcd̓m ſuam cōditionem fiue ſcd̓m intētionem ꝓut eſt in eo intenſa grā vſqꝫad terminū ei p̄fixum a deo ſcd̓m illudephe iiij. vnicūiqꝫ nr̄m̄ data eſt gratiāſcd̓m mēſuram donationis xp̄i id eſtẜm ꝙ dator xp̄ūs meſurat Eſt āt meſura diuiſio donoꝝ aliud em̄ habꝫ iſtealiud ille ⁊ ꝙ habet iſte non habet illeſiue etiā ſcd̓m v̓tutem inqͣꝫtum ſcꝫ habet facultatem grē ad oīa q̄ ꝑtinet adſuum ſtatum ſiue officiū ſicut dicebatapl̓us eph̓ iiij. michi aūt oīm̄ ſcꝫ ſcōꝝmīmo data eſt grā hͦ illuiāre cecos ⁊c̄.talis plenitudo grē non eſt ꝓpria xp̄oſed ꝯmunicatur alijs ꝑ xp̄m. ſic beatavirgo diʳ grā plena. luce ij. qui habuitgrām ſufficientē ad ſtatuꝫ ſuū ad quēerat electa a deo vt ſcꝫ eēt mater d̓i ſic⁊ beatus ſtephanꝰ diʳ grā plenus. actvij. qꝛ habuit grām ſufficiētem vt eētydoneus mīſter ⁊ teſtis xp̄i Harū ātplenitudinū vna plenior eſt qͣꝫ alia ẜmꝙ aliquis diuinitus eſt p̄ordinatꝰ adaltiorem vl̓ inferiorem ſtatū Sic etiāſancti ꝯmuniter dicūtur pleni grā ẜmillud eph̓ iiij. Vt īpleamini in onī plenitudine dei qꝛ habet grām ſufficientem ad merēdum vitā eternā q̄ ꝯſiſtitin plena fruitione dei Notādū etiāꝙ grā xp̄i habitualis dupl̓r cōſideratur Uno mō ẜm ꝙ eſt ens qd̓dā et ſicē finita eo ꝙ eſt in aiā xp̄i ſicut in ſubiecto finitā habente capacitatem Aliomō p̄t cōſiderari ſcd̓m roēm grē ⁊ ſicp̄t dici infinita eo ꝙ non limitat̉ qꝛ ſcꝫhabet qͥcquid p̄t ꝑtinere ad roēm grēqꝛ collata eſt aiē xp̄i ſicut cuidā principio ſatiſfactionis ſeu gratificationisin humana natura ſcd̓m illd̓ eph̓ i. gr̄atificauit nos in dilcō filio ſuo ficꝭ ſi dicamꝰ lucē ſolis eē infinitam nō qͥdemſcd̓m ſuum eē ſed ſcd̓m roēm lucis qꝛhꝫ quicqd̓ p̄t ad rōem lucis ꝑtinere. v̓