tibus loci cōmenſurantur. ita ꝙ ſingule partes locati ſingulis ꝑtibus loci affignantur Et hoc modo corpus xp̄i ēin pixide vl̓ in hoſtia. non tamē eſt ibilocaliter eo modo quo ſupradictū eſtid eſt ſcd̓m ꝯditionem ⁊ cōmenſurationem locati ⁊ loci. qm̄ corpus xp̄i qͣꝫuis ſit in loco non tamē eſt ibi ſub proprijs dimenſionibꝰ nec ſub ꝓpria qͣꝫtitate. ſed ſub qͣntitate ⁊ dimenſionibusſub quibus fuit panis Vn̄ in alijs corporibus que naturaliter et ꝯmuniterſunt in loco. ita ē ꝙ eorum ſubſtantiaeſt in loco mediante ꝓpria quantitateUnde ꝓprie ⁊ principaliter eſſe in lococonuenit eorū qͣntitati que loco ꝯmenſuratur. ſed ſubſtantie ꝯuenit ex conſequenti. ſed in corꝑe xp̄i ſub ſacramētoeſt econuerſo qꝛ ip̄m eſt in loco mediante qͣntitate que prius inerat pani. etqͣꝫuis ibi ſit vera ⁊ ꝓpria qͣntitas corporis xp̄i tamē hoc eſt ex ſubſtātia cōſequente ⁊ mediante. que ſine ꝓpria qͣꝫtitate ſubſiſtere nō p̄t Et hec eſt ratioqͣre poteſt eē in diuerſis locis ſicut ſupra de anima on̄ſum ē Quia em̄ aiā indiuiſibilis eſt nec habet in ſe qͣꝫtitatemmolis nec qͣntitatem extenſiuam. ſi eſſet in corpore ficut locatū in loco oꝑteret ꝙ eſſet in aliqua ꝑte corꝑis indiuiſibiliter ſeu minima ⁊ nō in alijs partibus Sed quia non eſt ibi ſicut locatū in loco ſed ſicut actus ⁊ ꝑfectio ſeuforma ideo eſt tota in toto ⁊ tota in qͣlibet ꝑte eius Similr̄ dico ꝙ xp̄s totꝰeſt non ſolum in qualibꝫ hoſtia ſed etꝭin qualibet ꝑte ſenſibili cuiuſlibet hoſtie qd̓ eſſe nullo mō poſſet ſi ōino eſſetibi ſicut locatū in loco. ⁊ nichilominuseſt ibi veriſſime ⁊ ſb̓aliter totū corpusxp̄i immolatum in cruce ficꝭ veriſſimeanima eſt tota in toto corpore ⁊ in qͦlibet eius ꝑte Non autē credo ꝙ ī ſcitura vl̓ in natura huic aliqͥd bene valeat aſſimilari Sed interdū ꝯſueuit poni exemplū de verbo vocali qd̓ ab oreloquentꝭ vnū ⁊ ſolum ꝓcedens ad aures ōim audientium defertur vbicūqꝫfuerint audientes ⁊ nichilominꝰ idemremanet in corde ꝓferentis Ita corpus xp̄i ſemꝑ manet ī celo ⁊ tn̄ veracit̉

in altari ⁊ in ore omnis ſumentis vereexiſtit Ad qd̓ melius declarandū faciūt aliqui adaptationē ſcd̓m diffinitionē de verbo quā ponit auguſtinꝰ tercio de trinitate Eſt em̄ ſicut ibidē dicitverbum cordis qd̓ mentē ꝯcipitur. et ēverbū oris qd̓ aure ꝑcipitur. et ē verbūnutus qd̓ oculo cognoſcitᵉ. et ē verbūſcriptum qd̓ in cartha legitur Primū ēverbū hominis ad ſeip̄m. ſcd̓m eſt vnius hōis ad alterum pn̄tem. terciū eſtſimilr̄ ad alium pn̄tem. quartū eſt vnius hōis ad alium abſentem loco vl̓ tēpore vl̓ vtroqꝫ Et ſubdit ibi auguſtinꝰꝙ cogitatio hominis in corde formata que dicitur conceptus mētꝭ ē verbūcordis qd̓ neqꝫ grecū neqꝫ latinū neqꝫcuiuſcūqꝫ alterius lingue eſt Et additꝙ v̓bū qd̓ foris fit. id eſt quod foris ſonat eſt ſignū verbi quod intus latꝫ cuimagis competit nomē verbi. nā quodore carnis ꝓfertur vox ē verbi. et docet ibi dictus auguſtinꝰ ꝙ verbū cordis aſſimilatur filio dei in ſinu patrisverbum aūt oris vl̓ vocis aſſimilaturfilio incarnato Vnde ſb̓dit auguſtinꝰſicut ergo verbū nr̄ꝫ vox quodāmodofit aſſumendo eā in qua manifeſtaturſenſibus hōim Et ſicut verbū noſtrūvox qͥdem fit ſeu mutatur in vocē. itaverbum dei factū eſt caro ſed abſit ꝙmutetur in carnem Scd̓m ergo p̄dicta diſtinguitur ꝙ filius dei genitꝰ apatre et a patre nūqͣꝫ decedens eſt ficꝭ vbum cordis in mente ſemꝑ exiſtens. ſꝫip̄e idem dei filius carne veſtitus eſt ficut verbum in pelle vel cartha ſcriptūIp̄e quoqꝫ idem eſt ſub ſacramēto ſicut verbū in voce ꝓlatū Primo autēmō verbum fiue dei filius eſt vbiqꝫ ſicut ip̄e pater cū quo ⁊ in quo ſemꝑ eſttam ip̄e filius qͣꝫ ip̄e ſpirituſſanctꝰ Secundo modo verbū dei ſiue dei filiusproprie eſt in celo vbi ad dexteram deipatris ⁊ in vnico ſolo loco eſt ibi modo ſcd̓ꝫ eſſe naturale ſicut verbū in cartha ſcriptum non p̄t eſſe niſi in vno loco ſcilicet vbi eſt cartha in qua ſcriptūeſt Tercio modo dici poteſt ꝙ eſt verbū ſiue filius dei ſub ſacramēto videlꝫin pluribus locis. vbicūqꝫ quidē ē iſte