Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

quoꝝ een̄tiam naturaliter ꝯſtituat Etcū in ſpē ſit vniu̓ſale per aduenientesdrās vel formas fit ſingulare ſine quibus naturaliter in ſe n̄ ſb̓ſiſtit ⁊ abſqꝫeis actualit̓ nullatenus ꝑmanet Huicāt dicto adaptat exemplū de cera. ficꝭſi ex cera modo ſtatuā hōis mō bouiſfacias diuerſas formas eidem een̄tievere penitꝰ manenti adaptando hͦ tn̄refert ꝙ non eodē tēpore ſed inco̓ueniens qd̓ ſeʳ ex iſta poſitione eſt iſtudꝙ idem̄ aīal̓ eēt rōnale ⁊ irrōnale ſi eadem een̄tia generis eēt in diuerſis ſpeciebus Sic ī pꝫ quid dicendū ſit de ipſis vniuerſalibꝰ et quō habeāt ſe qꝛ aliquo mō hn̄t eē aiē extrinſecum ⁊ aliquo mō n̄ Cōſequēter dico ꝙ vniu̓ſalia ex hoc ꝙ ſunt vniu̓ſalia nō hn̄t eē ꝑſe in ſenſibilibꝰ qꝛ vniu̓ſalitas ip̄a ē inaiā ⁊ nullo mō in rebus Cum aūt dicimus ꝙ natura vniu̓ſalis hꝫ eſſe in hijsſenſibilibꝫ ſiue ſingularibꝫ non intelligimus ex hͦ ꝙ in eis habeat modū vniuerſalitatis ſed intelligimuſ ꝙ naturacui accidit vniu̓ſalitas habet eē in iſtꝭſignatis. pꝫ ergo quō vniu̓ſale corꝑale ⁊ quomodo ſit in corꝑale. qm̄ ſcd̓mꝙ dicit boeciꝰ ꝙ incorꝑale ⁊ inſenſibile in ſimplicitate ſue vniu̓ſalitatis intelligitur. corporeū aūt ⁊ ſenſibile peraccidentia ſubſiſtūt Sic igitur declarate ſunt q̄ſtiones qͣs enumerat boecius de vniuſalibus. vtrum aūt poſſiteē deſtructis ſingularibꝫ dicēdū ſcd̓mauicēnam ꝙ ſic qꝛ vl̓ ē illud qd̓ ſcd̓m ītellectum īpoſſibile eſt non p̄dicari demultis ⁊ ſi nullū eoꝝ habet eē in effectu ſicut intentio eſt p̄ter ſingulare quevniu̓ſalis ē eo ꝙ eiꝰ natura eſt p̄dicari de multis ſed non eſt neceſſe eſſe illamulta yramo nec aliqd̓ illoꝝ Utrū aūtſit ſb̓a vel accn̄s dicēdū ꝙ per ꝯꝑationem quā habet ad aiām eſt accn̄s Etē diſpō quedā in aiā ⁊ eſt vnū de indiuiduis ſciārū l̓ formationū Auerroīstn̄ dicit ſuꝑ i. de aiā ꝙ vniuerſale ē qualitas exiſtens in aiā ⁊ hoc dico ſubſtātialis q̄ quidem non eſt ſb̓a nec accn̄sſed mediū quod non eſt incōueniensQuāuis em̄ quo ad logicū non tamēquo ad methaphificū ⁊ naturalem eſt

medium inter ea vt vult ꝯmentator inmultis locis Sic̄ igitur ꝯſiderādo vniuerſale inqͣꝫtum vniuerſale eſt ſcꝫ ſcd̓ꝫꝙ aliqua natura habet intētionē vniuerſalitatis id eſt ſcd̓m ꝙ cōſideraturanimal vl̓ homo vt vnū in multꝭ vniuerſalia non ſunt ſb̓e Et hoc modo reꝓbat phūs circa finē ſeptimo metha.ꝙ vniuerſalia non ſunt ſb̓e ſicut platonici poſuerunt animal ⁊ hoīēm in ſuaquidditate eē ſb̓ſtātias Nam animalcoē ⁊ homo ꝯmunis non ſunt aliq̄ ſb̓ſtantie in rerū natura ſed hāc ꝯmunitatem habet forma aiālis vl̓ hōis ſcd̓ꝫꝙ eſt in ītellectu qui vnam formā accipit in multis ꝯēm inqͣꝫtū eam abſtrahit ab omnibꝫ indiuiduātibꝫ Alio mōp̄t cōſiderari vl̓e ſcꝫ ip̄a natura cui intellectꝰ roēm vniu̓ſalitatꝭ attribuit etſic vniu̓ſalia vt genꝰ ⁊ ſpēs ſubſtātiaſrerū ſignificant ⁊ p̄dicātur in quid Al̓em̄ ſignificat ſbām eiꝰ de quo p̄dicat̉⁊ ſimiliter homo. ⁊ hoc ē qd̓ dicit ph̓sin p̄dicamentis ꝙ genꝰ ⁊ ſpēs primarū ſb̓arum ſunt ſb̓e ſecūde. de vniuſalibus autē accn̄tium accipienda ē aliarō qm̄ talia vniu̓ſalia et qͣꝫtum ad reſpectum quē habent ī aiā et qͣꝫtū ad reſpectum quē habent in ſuis inferioribus ſb̓e non ſunt ꝓut ſb̓a diuidit̉ cōtra accn̄s ſed ſunt ſb̓a ꝓut ſb̓a accipitur ꝓ een̄tia in ſuis inferioribꝫ. vndequia vniu̓ſalia accidentium ſunt een̄tialia ſuis inferioribꝫ hoc mō pn̄t dici ſubſtātie vtrum āt vniu̓ſale ſit priꝰqͣꝫ ſingulare dicēdum ꝙ vniuerſale eēprius ꝯtingit dupliciter ſcꝫ vniuerſalein een̄do ⁊ vniuerſale in ꝯgnoſcendoſi in een̄do tūc vniuerſale accipit̉ proſpecie q̄ eſt in anima abſtracta a cōditionibus materialibus que ſunt hic ⁊nūc forma ⁊ figura Et ſic iſto mō patet ꝙ prius eſt ſingulare a quo abſtrahitur talis forma Et ſic eſt intelligendum ꝙ dicit̉ de aiā vniuerſale aūt nl̓eſt aut poſteriꝰ eſt Alio mō cōſideratur vniuſale ꝓut ē forma realiter exiſtens in rebus ⁊ hoc dupliciter. a̓ em̄refertur ad oꝑationem nature vel adintētionem. fi priō mō aūt loqͥmur devniuerſali ſpēi ſpecialiſſime a de ſuꝑi-