ccc̄ xxxviij.

Non em̄ poteſt eſſe habitus vt quidādixerunt qꝛ per habitꝰ nos habemusdeterminate ad paſſiones ⁊ actus bn̄vl̓ male vt d̉ ij. ethicoꝝ li. aūt ar. indifferenter ſe habet ad bn̄ agendū vl̓ male vn̄ oꝫ dicere ꝙ ſit potentia eadē ſcꝫcū volūtate non tn̄ nominat volūtatēabſolute ſed ꝑ cōꝑationem ad roēm īquātum manet in ea v̓tus rationis deliberantis vn̄ ſicut velle eſt volūtatisabſolute ita eligere eſt li. ar. inqͣꝫtum īea manet virtꝰ rōis lꝫ aūt ſit potentiātn̄ per actū ſuū aliqn̄ noīātur vn̄ diʳ li.ar. quaſi liberū de rationē iudiciū ⁊ facultas etiam d̉ qꝛ potentia eſt expedita ad operandū dicitur etiā habitus abernhardo nō ꝓut habitꝰ diuidiʳ cōtrapotētiam ſed ꝓut dicit aliquā habitudinem per quā aliquid eodē modo ſe habet ad actuꝫ vn̄ breuiter eodēmō ꝯꝑatur li. ar. ad voluntatem ſicutrō ad intellectū qꝛ ſicut rō per diſcurſum vniꝰ ad alterū ꝯgnoſcit qd̓ intellectus ſimpliciter ⁊ abſolutē ſic liberūarbitriū ē appetitꝰ alicꝰ ad aliquid cōſequēdum vn̄ eſt eoꝝ q̄ ſunt ad finem.volūtas aūt ē appetitus rei abſolutevn̄ dicitur eē finis qui ꝓpter ſe appetiturUOtrū āt findereſis ⁊ ꝯſciā ſint potentie aīe vel appetitus naturales in ſequēti tradetur. vn̄ hec ad pn̄s de potentijs aīe ſufficiantCap̄viij. in quibꝫ potentijs aiē ē peccatu ⁊ in quibꝫ nonIſo de potentijs aīe videndūeſt in quibꝫ p̄t eē peccatū ⁊ in qͦbus non Dicendū eſt ergo ſcd̓m gregoriū ꝙ omnis creature noīē hō intelligitur qꝛ cū omni creatura habet aliquid ꝯe Habet em̄ eē cū lapidibꝫ viuerecū arboribꝫ. ſentire cū beſtijs. intelligere tū angelis Roē v̓o qua homohabet eē non ꝯuenit ei aliquis motusqꝛ ſic motus ꝯueniret omnibꝫ entibꝰRoē v̓o qua viuit ſentit ⁊ intelligit cōuerit ei triplex motus ſcꝫ natural̓ aiālis ⁊ rōnalis Motꝰ āt naturalis ē ſecudum neceſſariā inclinationem p̄teralicꝰ delectabilis app̄henſionē. ⁊ quiavbi neceſſaria eſt inclinatio ibi nulla ē

ſubiectio l̓ obiā ad roēm iō motus naturalis in homine ſicut ē motꝰ nutritiue augmentatiue generatiue ſcd̓ꝫ qd̓ſequūtur nature neceſſitatem ⁊ an̄cedunt app̄henſionem non pn̄t eē peccatum eo ꝙ peccatū aliquo mō eſt volūtarium ⁊ imꝑio rōis ſubiectum. vn̄in actibus ꝑtis vegetatiue non p̄t eſſepccm̄ Motꝰ v̓o aiālis ſequitur delectabilis app̄henſionem et habet eſſe inappetitu ſenſitiuo qꝛ ē rōnalis ꝑ participationem vn̄ dicit ph̓s .i. ethicorūin fine Eſt itaqꝫ aliqͦ mō obedibile rationi ⁊ ſi nō ſimpliciter ꝓpter corruptionem ⁊ infectionem vn̄ qꝛ peccatuꝫeſt actꝰ moralis et inordinatꝰ poteſteē in illa potētia q̄ ſubiacet aliquo modo principio morali ⁊ voluntati qꝛ tn̄actus iſti vl̓ motus aiāles non omnino ſubſunt īperio volūtatis qꝛ nō eliciūtur nec īꝑantur a volūtate ficꝭ motus deliberationem ſequētes ſed ſolūper mittūtur a roē et volūtate iō licethabeant roēm peccati tn̄ incōpleti qꝛeſt pccm̄ veniale non āt ꝯpleti quod ēmortale qꝛ ergo peccatū attribuit̉ vtſubiecto potentie q̄ ip̄m elicit vel ē pnͥcipium eꝰ iō in ſenſualitate q̄ noīāt appetitum ſenſitm̄ in homine vt dictumē in diſtinctione potētiarū aiē. p̄t eſſepeccatū veniale tqͣꝫ in ſubiecto non ātmortale pccm̄ Motꝰ aūt rōnalis eſtq̄ eſt ſcd̓m rōnem liberam per quā debet actus ordinari in debitū finē. vnde ſi deordinetur a debito fine hꝫ actꝰroēm peccati cū rōis ſit actū ſuū in debitum finem ordinare Rō aūt habetduplicē actū vnū ſcd̓m ſe per ꝯꝑationem ad obiectum ſuū qd̓ eſt ꝯgnoſcere aliqd̓ verum ꝓpriū qui ē tūc inordinatus qn̄ rō non rcē ſe habet circa eaad q̄ tenetur ⁊ debet ⁊ ſic inordinatiocātur ex ignorantia Aliū actū habꝫ ratio inqͣꝫtum ē directiua humanorū actuum ⁊ iſte actꝰ eſt imꝑare vl̓ cohercere vires inferiores ⁊ per iſtū actumqn̄ imꝑat qd̓ non debet imꝑare vl̓ nōcohercet qd̓ debet cohercere cōtingiteē pccm̄ in roē Nec ꝯtra iſtud ē ꝙ peccatū d̉ eſſe in volūtate. rō em̄ quodāmodo p̄cedit volūtatē quodāmō vonn ij