Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCXXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

lectus ſpeculatīuꝰ et practicꝰ qꝛ finisſpeculatiui eſt ſola v̓itas practici vero opus vt d̉ ij. metha. manifeſtum ēꝙ ſunt vna potentia qd̓ aꝑte vult ph̓siij. de aiā vbi dicit ꝙ intellectꝰ ſpeculatiuꝰ extenſione ſcꝫ apprehenſi ad opꝰfit practicꝰ Ex quo pꝫ ꝙ ſolo fine dn̄tEx quo etiā apparet ꝙ intellectꝰ ⁊ intelligentia non ſunt diuerſe potētie ſꝫdrn̄t ſcd̓m qd̓ intelligentia accipitur aph̓o non quidem ſicut potentia a potentia ſed ſicut actꝰ a potentia intelligentia em̄ ē actꝰ ip̄ius intellectꝰ qui ēintelligentia iuxta illud ph̓i iij. de aiāindiuiſibiliū intelligētia ē in quibꝫ nonē falſum. intelligētia tn̄ aliqn̄ a philoſophis accipitur ꝓ natura l̓ ſb̓a ſeꝑata q̄ intelligētia diʳ qꝛ ſemper intelligitintellectus aūt a roē differre non poteſt qd̓ pꝫ ſi eoꝝ actꝰ diligēter ꝯſiderētur intelligere em̄ ē v̓itatem ſimplici ītuitu ꝯſiderae̓ Rōcinari āt eſt de vnointellecto ad aliud ꝓcedere ad v̓itatēintelligibilem ꝯgnoſcendā vn̄ rō ſemꝑincipit ab intellectu ⁊ ad intellectū terminaʳ vn̄ patꝫ ꝙ rōcinari ⁊ intelligeredn̄t ſicut moueri ⁊ quieſcere ꝯſtat ātſcd̓m ph̓m ij. celi ⁊ mūdi ꝙ per eādempotētiam mouẻ quis ad locū ⁊ quieſcit in loco in corꝑalibꝫ ergo multo fortiꝰ in ſpirrtualibꝫ per vnā ⁊ eandē potentiam ratiocinamur ⁊ intelligimusid ē v̓itatem inqͥrimꝰ ⁊ inuentā intelligimꝰ. rō etiā ſuperior ⁊ inferior diuerſe potentie eē non pn̄t qꝛ rō inferior ex hoc d̉ ꝙ rebus inferioribꝰ intendit rō ſuperior qꝛ ſuperioribꝰ intēditSuperioribꝫ aūt intendere poteſt dupliciter vno mō ſpeculādo ea in ſeip̄isalio mō accipiendo ex ip̄is regulas inferioꝝ agendoꝝ Iſta aūt duo obiectaſcꝫ tꝑalia ⁊ eterna cōparātur ad ꝯgnitionem nrām dupl̓r. vno mō ſcd̓m viam inuentionis ⁊ ſic res tēporales ſt̓nobis via deueniendi in et̓na iuxta illud ad ro. i. Inuiſibilia dei per ea quefacta ſunt intellecta ꝯſpiciuntur Aliomō per viā reſolutionis ⁊ iudicij ⁊ ſicper rationes et̓noꝝ tꝑalia diſponimꝰNūc aūt ſic eſt ꝙ lꝫ medium ⁊ illud adqd̓ per mediū ꝑuenitur poſſint ad di-

uerſos habitꝰ pertinere nūqͣꝫ tn̄ ad diuerſas potentias ſed ad eādem vn̄ licet principia et ꝯcluſiones ꝑtineāt addiuerſos habitꝰ qꝛ principia ad habitum intellectus principioꝝ. cōcluſiones ad habitū ſciē ꝯcluſionū tn̄ vtraqꝫꝑtinēt ad eandē potētiam. ꝯſideratioergo eternoꝝ lꝫ pertineat ad aliū habitum qͣꝫ cōſideratio tēporaliū qꝛ illa adſapientiam q̄ eſt de eternis. iſta ad ſcientiam q̄ eſt de tꝑalibus tn̄ oꝫ ꝙ ad eādem potentiam ꝑtineat vtrarūqꝫ cōfideratio. d tn̄ ꝑs ſuꝑior ⁊ inferior qꝛꝑs a partitione d̉ ibi aūt lꝫ non ſit ꝑtitio potentiarū qꝛ tn̄ partitio habituū⁊ officioꝝ eſt ibi id̓o dicūtur ab auguſtino due partes Cap̄vij. de volūtate ⁊ libero arbitrioIſo de app̄henſiua intellectiāvideamꝰ de motiua vl̓ appetitiua q̄ dicitur volūtas Bolūtas at eſtduplex vna natur alis alia deliberatiāp̄t em̄ volūtas moueri motū naturali ſicut alie potētie ⁊ hoc ad ſaluatioēꝫnature et ſic dicit̉ voluntas naturalisAliomō poteſt moueri ad aliqd̓ ſcd̓mqd̓ habūdat ab alijs in libertate ſequēdo ſuū motorē qui ē intellectꝰ vel fantaſia ⁊ ſic eſt indet̓minata reſpectu eligibiliū vnde ſic eſt deliberatiua nec tn̄ſunt diuerſe volūtates ſed vna diuerſimode mota vl̓ mouens ſeip̄am Iſtaaūt volūtas ꝑ iraſcibilem ⁊ ꝯcupiſcibilem nō diuidiʳ ficꝭ appetitꝰ ſenfitiuꝰeadē roē qua nec intellectꝰ diuidiʳ. appetitꝰ em̄ ſenſitiuꝰ qꝛ reſpicit bonumſub ꝑticulari roē boni ſicut ⁊ ſenſus ꝑticularem roēm boni app̄hendit ideoſcd̓m ꝑticulares roēs bonoꝝ diuerſificātur appetitꝰ ſenfitiui. cōcupiſcibil̓em̄ reſpicit ꝓpriam roēm boni inqͣꝫtūeſt delectabile ſcd̓m ſenſum ⁊ cōueniens nature Iraſcibilis aūt reſpicit ꝑticularem rōem boni ſcd̓m qd̓ ē repulſiuū ⁊ īpugnatiuū eiꝰ qd̓ infert nocumentū. volūtas aūt reſpicit bonū ſubvniuerſali roē boni ⁊ iō non diuerſificātur in ea potentie ſcd̓m diuerſas ꝑticulariū bonoꝝ roēs ſcd̓m ꝯcupiſcibilem ⁊ iraſcibilem. volūtas aūt deli-