Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCXXVr
Einzelbild herunterladen
 

cec. xxp

diuidi qꝛ ille ſunt remotiores a genere qͣꝫ prime alatū āt et non alatum nōplus diſtant ab aiāli qͣꝫ habens pedesQuō aūt vnum fiat a genere ⁊ ex hijsdifferentijs docet per hoc ꝙ genꝰ nōeſt p̄ter ſuas ſpecies Nō em̄ eſt al̓ qd̓non ſit homo vl̓ equꝰ Si em̄ inuenirēaliud p̄ter ſpēm qd̓ dicatur genꝰ illudnon erit genꝰ ſꝫ materia licet nāqꝫ idēſcd̓m nomē ꝯueniat generi et materienon tn̄ erit idem ſcd̓ꝫ roēm Materiaem̄ cū ſit ꝑs integralis rei non p̄dicade re genꝰ v̓o cū p̄dicetur de re oꝑꝫ ꝙtotū ſignificet corpus nāqꝫ qd̓ eſt materia hōis habet de intellectu ſuo tresdimenſiones cū aptitudine ad formāſuꝑueniētem fine eo ꝙ ip̄am cōtineatīplicite vl̓ explicite Corpꝰ aūt vt ē genus eſt ſb̓a ꝯpleta vltima forma indet̓minate tn̄ Cꝰ ſpēs erūt ſb̓e perfecteper eaſdem formas det̓minatas vt ꝑformā hominis ā bouis Sicut em̄ qn̄priuatio ē innoīāta aliquid diʳ fieri exſimplici materia vt ſi figura fiat ex lignō ꝯſtat ꝙ fit ex figurato ita cum forma ē fine nomine ſimpliciter noīāturex materia ⁊ id̓o diʳ fieri ex materia etforma Et hoc iō eſt qꝛ hoc non cōtingit vbi eſt aliqua forma determinat aſed vbi eſt forma ꝯmunis Cōpoſituꝫnāqꝫ ex materia et forma cōi eſt genꝰ⁊ ex hoc eſt ꝙ animal qd̓ eſt genꝰ noneſt p̄ter ſpēm quia forme ſpecierū nōſunt alie a forma generis realiter ſedeſt inter eas tm̄ drā cōmunis et ꝓprijfiue determinate et indeterminatī Etid̓o drā non additur generi ſicut diuerſa cen̄tia a genere ſed quafi aliqͥd in genere ꝯtentum implicite genꝰ ergo licꝫeē non poſſit fine ſpecie intelligi tn̄ poteſt diuidi per drās ꝯmuniores ⁊ pluribus cōueniens qͣꝫ vni ſpēi int̓ qͣs certus ordo reꝑitur aliter non referret q̄illarū an̄ vl̓ poſt poneretur ⁊ id̓o ip̄mſola ratio facit cui vnū reale correſpōdet tn̄ multiplicitas eſt roē Cap̄. nonūVnc igiʳ ſuꝑeſt oſtendere quomodo genus implicitę ꝯtineat ea queſunt in genere vtputa drās poteſta-

te Sciēdum ergo ꝙ genꝰ ꝯtinet drāspoteſtate potentia aūt principium indiſtinctionis eſt ſicut per oppoſitumactus primo diſtinguit Illud ergo genus ꝓ generaliſſimo ſumendum ē qd̓eſt primū principium indiſtinctionisalioꝝ vt homo ⁊ equus lꝫ indiſtinctaſint in aiāli animal tn̄ non eſt principium primū indiſtinctionē eoꝝ nec etiācorpus Stat āt ad ſbām. nam ſi in ente nō diſtinguūtur Ens tn̄ non eſt generaliſſimū quia non p̄dicatur de aliquibus vniuoce qd̓ requiritur ad naturam generis Iſta īdiſtinctio alitereſt in ſubſtātia et aliter in alijs generibus q̄ ſunt poſt In alijs aūt reperiturvna natura alia que ſubſternitur intētioni vniuerſalis vt dictum eſt roē cꝰcum vniformitatē que ē a roē ip̄m genus vniformiter ſe habet ad omnia q̄ſubſunt quod īplicite illa ꝯtinet ſed inſubſtantia non eſt vna res ſubiecta ītentioni ſed intellectꝰ ex diuerſis rebꝰcolligit intentionē q̄ vtriqꝫ nature abintellectu applicatur vn̄ in ſubſtantiaſolum ē ꝯuenientia in intētione in quaeſt vniformitas ad omnia que ſunt ingenere ſubſtantie per qd̓ ſubſtantia īplicite dicitur ꝯtinere omnia Ex dictꝭigitur ſatis poteſt accipi rō quare ⁊ qͦmodo genꝰ de contentis ſub eo p̄dicatur Non em̄ eſt predicatio generis deſpecie denoīātiua ficꝭ ē predicatio materie de re materiali ⁊ accn̄tis de ſubiecto Eadem nāqꝫ res penitꝰ eſt aial̓quod p̄dicatur de homine ⁊ homo ſedalbum quod p̄dicatur de homine noneſt idem penitus cū homine cum vnūſit accn̄s aliud v̓o ſubſtātia Cū igiturgenus de ſpecie p̄dicatur cum rō vniformitatis ꝯmuniter ſe habeat ad omnia ꝯtenta ſub eo neceſſe erit ip̄m vniuoce p̄dicari quod eſt p̄dicari ſcd̓ꝫ nomen ⁊ rationem nō aūt eſt alia ratīoaiālis qn̄ p̄dicat̉ de homine et alia qn̄p̄dicatur de equo ymmo vna ⁊ eadē ērō per quā de vtroqꝫ p̄dicatur ſicut etnomē idem Et hoc facile eſt vide̓ ſi cōfideratur natura aiālis vl̓ alterius ſuꝑioris quod predicatur de inferioribꝫ