Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCXXVv
Einzelbild herunterladen
 

ſuis Natura ỉ aiālis qd̓ p̄dicatur ē ꝙdicat totū reſpectu illiꝰ de quo p̄dicaet non ꝑtem qꝛ pars non p̄dicatur detoto Non aūt accipỉ vt totū integrale qꝛ tale non p̄dicatur niſi de omnibꝰꝑtibꝫ ſimul ſumptis ſed vt totū vniū̓ſalę qd̓ p̄dicatur de qualibet ꝑte Sic iꝰaccepto aiāli nichil p̄t ſibi attribui niſiqd̓ eſt de ꝑ ſe de rōe eꝰ vt ſb̓a aiāta ſenſibilis Quicqͥd aūt aliud ſibi attribuiꝰfalſe ſibi attribuitur vt eē vnū vel plura Si em̄ vnum eēt de intellectu eiustūc cuicūqꝫ ꝯueniret cōueniret. ⁊ ip̄mvnū ſimiliter de eis diceret̉ qd̓ falſumeſt Nec multa ſunt de intellectu eiusalias em̄ cum de ſorte p̄dicetur ſorteseſſet multa aiālia vtrūqꝫ āt p̄t ſibi accidere per aliud ꝑ illud ſcꝫ de quo p̄dicat̉ Si em̄ illud fuerit vnū ⁊ aliud eritvnū ſicut qn̄ p̄dicatur de homine vnoē vnum qn̄ de pluribus plura ⁊ hͦ accidit ſibi qꝛ accidit ſibi p̄dicari de hoīēNon em̄ eſt de intellectu aiālis predicari de hoīē qꝛ tunc homo p̄dicareturde aſino de quocūqꝫ em̄ p̄dicatur aliquid de eo p̄dicabitur ⁊ illud quod eſtde intellectū eꝰ per regulā philoſophiin li. p̄dicamētoꝝ Qn̄ alterū de alteroSimiliter eē in equo cū hoīē vl̓ eſſe inplus non ꝯuenit aiāli p̄dicato de hoīēper ſuū intellectum ſed vtrūqꝫ p̄t ſibiaccidere Si em̄ cū d̉ homo ē al̓ ꝯſideretur natura aiālis abſoluta ſic n̄ eritin plus al̓ qͣꝫ homo ymmo in equo cūhomine aliter abſoluta rō eꝰ nō multiplicaretur ad multiplicationem ſubiectoꝝ vnitas em̄ illa nō deſcendit ſubaiāli vt dictum ē ⁊ ſic nichil reale erit īp̄dicato qd̓ non ſit in ſubiecto Al̓ em̄ n̄dicit aliqͥd plus qͣꝫ homo ⁊ ſic accidit ſibi non eē in plus qͣꝫ homo qꝛ accidit ſibi p̄dicari de homine vt dictū ē Si ātꝯfideretur hec natura vt ſubſtrata intentioni vniu̓ſalitatꝭ ꝓpter vniformitatem quā accipit ab aīa ſic erit ī plus⁊ ꝯmuniꝰ qͣꝫ ſubiectū de quo p̄dicaturqꝛ a ꝑte p̄dicati ſeruatur vniformitasilla non aūt a ꝑte ſubiecti ⁊ ſic nō multiplicatur p̄dicatū ad multiplicationēſubiectoꝝ ymmo manet vnū de multis p̄dicatum vt dictum ē Et qꝛ hͦ logi

cum eſt iō ſcd̓m eē logicū non ꝯuerteᶻꝯſequētiā ſubſiſtendi ab aīāli ad hoīeꝫab aīāli inquā qd̓ de homine p̄dicaturſimpliciter em̄ accipiendo ab ſine intētione vniuerſalitatis ꝓprie non ē p̄dicabile qꝛ ſic ē prima ſb̓ā qꝛ neqꝫ in ſubiecto eſt neqꝫ de ſubiecto dicitur Sedaccipiendo al̓ ⁊ hoīēm ſub intentionēvl̓is quō indiuiduū accipi non p̄t ꝓpt̓repugnātiam vniu̓ſalitatis ad indiuiduationis principia al̓ ⁊ homo eruntſcd̓e ſubſtantie quarū ꝓprietas eſt deprima ſb̓a p̄dicari vt habetur in p̄dicamentis Quē modum cōſiderationisde ſb̓a methaphificꝰ non habet q̄ cōſiderat eam ſolum ſcd̓m qd̓ eſt ens in ſeIō ſcd̓m eum ſubſtātia non d̓̉ de ſubiecto nec eſt in ſubiecto vt dictū eſt ſupra Qd̓ āt ſubſtantia p̄dicetur de ſubiecto habet inqͣꝫtum per actū rōis induit naturā accn̄tis. Qd̓ em̄ ratio nrāfacit circa ſbām accn̄s eſt ⁊ non ſubſtantia Et iō ph̓us in libro p̄dicamentoꝝ dicit ſbās ſcd̓as ꝑ qͣꝫdam nōis ſimilitudinem hoc aliqd̓ ſignificare qd̓eſt ꝓprium pͥme ſb̓e vt cū d̉ homo vl̓aīal̓ ⁊ ſcd̓m rei v̓itatem magis ſignificat quale qͥd inqͣꝫtum per actum rōistranſeunt in ſimilitudinē accn̄tis nonamittendo ſbām ꝓpriā in rerū naturaſed accipiendo rōem vniformitatꝭ inaiā ⁊ iō dicit illas ſignificare qͣle quidqꝛ qͣlitatem id ē vniformitatem ꝑ quāfiunt vl̓ia per actum rōnis circa ſbāsqͣſdam res ſcꝫ ꝑticulares determinātq̄ proprie ſunt quid Ex dictis gͦ ptꝫ ꝙꝯſiderando entitatē rerū in ſe ſicꝭ facit primꝰ phūs in ſb̓a nulla foret p̄dicatio vniꝰ de altero que tn̄ in ſubſtantia reꝑitur ſcd̓m logicū ſcd̓m quē ſubſtantia quodāmō induit ſimilitudinēinherentie accn̄talis vbi ꝓprie eſt dicide altero ſed nō ſcd̓m ph̓m primū Exquo facile dep̄hendit̉ error volētiū innatur a rei multiplicae̓ formas ſbālesvn̄ ſumūtur predicata een̄tialia ſicut⁊ forme accidētales multiplicāʳ in rede qua multa predicātur accn̄talia realiter cū tn̄ in ſb̓a non ſit aliqͣ p̄dicatioſcd̓m verā naturā rei ſed ꝑ actū intellectus vt dictū eſt Vnde ponētes plu