ticipantis Nulla āt drā p̄t accipi de eꝰintellectu nō ſit ens Vn̄ manifeſtū eſtꝙ ens non p̄t habere drās ficꝭ genꝰ habet ⁊ ideo ens genꝰ non eſt ſed eſt deomnibꝫ ꝯmuniter p̄dicabile analogiceSimiliter āt de alijs trāſcendentibus¶ Capij.dicendum ēUnt aūt ſex trāſcendentia. ensvidelꝫ. res. aliquid. vnū. verū ⁊bonū. que re idem ſunt ſed roē diſtingūtur Sicut em̄ in demōſtrationē oꝫreſoluere oēs ꝓpoēs vſqꝫ ad ip̄a principia atqꝫ in illis neceſſe ē roēm ſtareita in app̄henſione p̄dcōꝝ oꝫſtare adens qd̓ in quolibet cognito naturalit̓ꝯgnoſcitur ſicut ⁊ principiū in omnibus ꝓpōibus que ſunt poſt principiacōtinetur Vn̄ oꝫ omnia alia addere ſupra ens aliquid qd̓ non ſit de intellectu entis nichil āt addere pn̄t de cꝰ intellectu ens non ſit. dupliciter āt cōtingit addere ad aliud aliqua Nam aliqn̄illud ad qd̓ fit additio non ē de intellectu eius qd̓ additur ſicut indiuiduū addit ſupra roēꝫ ſpēi materiā indiuidualem de cuiꝰ intellectu non eſt ip̄a ſpēcies cum talis additio ſit realis eſt tn̄de intellectū cōſtituti ex ſpē ⁊ illo addito ⁊ quātum ad hͦ diʳ aliquo mō eſſede intellectu eꝰ qd̓ additur ſicut ens d̉de intellectu eē omniū Alia tn̄ adderedicūtur qꝛ aliquid īportant qd̓ de roēentis non eſt et talis additio eē nō p̄tniſi rōis tm̄ cū nullā rem īportent q̄ n̄ſit ens Qd̓ aūt additū ſit de intellectueiꝰ cui fit additio non ꝯtingit Homoem̄ ponit ſupra aial̓ ⁊ illud qd̓ ponit n̄eſt de intellectū aiālis Iial̓ v̓o nl̓ ponit ſupra hoīēm qꝛ qͥcquid dicit al̓ dicit homo ⁊ ampliꝰ Supra ens igỉ qd̓additur ſicut dicit auicenna ē ſpecial̓rō entis ſicut ſb̓a dicit ſpecialem modū exiſtendi qui ē per ſe eē qui īportabit neceſſario oppoēm ad aliū modūentis ſicut ē eē per aliud vn̄ qd̓ ſic addit ſupra ens non p̄t eē ex equo cū ente Et iſto mō p̄dicamenta addunt ſupͣens q̄ adinuicē diuidūtur ſcd̓m ſpecialem modū quē vnūqd̓qꝫ ſupra ens addit Si āt per additum ip̄m non dicat̉

teria oppoſitionē qd̓ ſe habet ex additione tali ad ens in equo erit cū ente hͦāt dupliciter cōtingit. vno mō qn̄ additio fit ſupra ens abſolute Alio modo qn̄ additio fit ſupra ens cōꝑatumad aliquid qd̓ habet cōuenientiam cūomni ente cuiuſmodi eſt aiā Qn̄ aūtaliquid addit ſupra ens abſolute a accipitur affirmatiue aut negatiue Siaffirmatiue aūt dicit ip̄am rē habentem eē qd̓ eſt actꝰ entis aūt dicit vn̄ hͦineſt rei ⁊ eſt prius realiter non āt habet res aliūde ꝙ ſit niſi ꝑ indiuiſionē.diuiſio em̄ facit rem non eē Et iō eoꝝq̄ ſunt q̄dam ſunt indiuiſibilia actu etpotentia vt in corporalia Quedā vero ſunt indiuiſa actu ⁊ diuiſibilia potētia vt corporea Bniu̓ſaliter tn̄ vnūqd̓qꝫ inqͣꝫtum ē indiuiſum ē. vnū āt deſignat indiuiſionem q̄ equiparat̉ entiEt iō vnū idem eſt qd̓ ens ſcd̓m rem licet roēm quādam addat ſupra ens ꝑquā vnūqd̓qꝫ habet qd̓ ſit ens Oē em̄qd̓ eſt ideo eſt qꝛ vnū numero ē ſcd̓mboeciū Sed cū indiuiſio dicat priuationem diuiſionis ⁊ de intellectu vnitatꝭ ſit indiuiſio. neceſſario vnitas dicit priuationem diuiſionis Iō manifeſtum eſt ꝙ vnitas non īportat pͥuationē multitudinis qꝛ cū priuatio ſitpoſterior illo qd̓ priuatur ſi vnū priuaret multitudine ſeq̄retur ꝙ eēt poſteriꝰ multitudine ⁊ cū habitꝰ ſit de diffinitione priuationis ſeq̄retur ꝙ vnitas diffiniretur per multitudinē qd̓ ēfalſum qꝛ tūc foret circulꝰ ī diffinitione. nā multitudo ē cōgregatio vnitatum Et iō vnū qd̓ ꝯuertitur cū ente n̄īportat priuationem diuiſionis entisq̄ eſt per quātitatem qꝛ illa diuiſio ꝑtinet ad vnū genꝰ ꝑticulare entis et n̄poſſet cadere in diffinitione vnius cūſit ꝑticulariꝰ qͣꝫ ip̄m vnū qd̓ diffiniturſed dicit priuationem diuiſionis formalis que eſt per oppoſita cꝰ primaradix ē affirmatio et negatio Illa em̄ſic diuidūtur ꝙ vnū non eſt aliud In ītellectū igỉ primo cadit ens ſcd̓o diuiſio. tercio vnū qd̓ diuiſionē priuat. etꝯn̄r multitudo in cꝰ diffinitione caditvnitas ſicut in roē vnius cadit diuiſio