Ccec. xij

tandi quibus ſophiſte nitūtur ad methas ducere rn̄dentem. ſunt āt methequinqꝫ ſcꝫ redargutio falſum inopinabile ſoleociſmꝰ ⁊ nugatio Redargutio ē p̄negatī cōceſſio vl̓ p̄cōceſſi negatio in eadē diſputatione vi argumentationis facte vt ſi reſpōdens negauerit ſe carnes crudas ꝯmediſſe ſophiſta cōtra arguat ſic. qͥcquid emiſti cōmediſti carnes crudas emiſti gͦ carnes crudas ꝯmediſti. ſi vi huiuſmodiargumentationis rn̄s cōcedat qd̓ prius negauerit ē redargutꝰ ⁊ talis modus argumentandi d̉ elencus ſi bonꝰſit ſylogiſmꝰ vl̓ diʳ apparens elencꝰ fivideatur et non ſit aūt ſylogiſmꝰ ā cōtradictio Eſt em̄ elencꝰ ſylogiſmꝰ cōtradictionis ſi āt non in eadē diſputatione l̓ non vi argumēti ſed ꝓpria voluntate aliquis negat ꝯceſſum vl̓ ꝯcedat negatū non ē redargutio Falſumaūt ẜm ꝙ hic ſumit̉ ē aliqd̓ manifeſtūfalſum vl̓ cōceſſio alicꝰ manifeſte falſi qd̓ rn̄s cōcedere cogitur vi ſophiſteargumentationis ſicut h̓ Omnis canis ē latrabilis celeſte ſydꝰ ē canis ergo celeſte ſydus ē latrabile Inopinabile ē qd̓ ē ꝯtra ꝯēm opinionē omniūvel pluriū. differt aūt a falſo qꝛ omnefalſum ē inopinabile ſed non cōuertitur qꝛ aliquid ē contra opiōnem ꝯemqd̓ tn̄ non ē falſum erit tn̄ inopinabileſicut ſtellā eē maiorē t̓ra ⁊ aliquē regēdiuitē ⁊ felicē eē miſerū ⁊ infelicē et infortunatū ſi ip̄e ſit peccator Ad qd̓ poteſt ſophiſtice ſic aliqͥs duci Quecūqꝫꝯtingit ab aliqͦ vinci ē infelix qꝛ ille quivinciʳ ē infelix ſed rege ꝯtingit ab hoſte vinci ergo ē infelix Soleociſmꝰ eſtviciū in ꝯtextu ꝑtiū orōis cōtra regūlas artꝭ gͦmatice factū vt vir alba ⁊ homines currit Et ad hͦ p̄t aliquis ſic ſophiſtice duci. tu ſcis hͦ. hoc aūt ē lapisergo tu ſis lapis qd̓ gramatice nō diNugatio āt ē eiuſdē rei ex eadē ꝑte inutilis repetitio vt hō homo currit. dico āt ex eadē ꝑte qꝛ ſi ponaʳ idē in ſubiecto ⁊ in p̄dicato non erit nugatio vthic hō eſt homo Inutilis āt repetitiod̉ qꝛ ſi idē repetatur ad maiorē exp̄ſſionem non erit nugatio vt cū diʳ deus

deus meus reſpice in me Id hͦ p̄t aliquis ſic duci ſophiſtice. iſte naſus eſtſimus ſed ſimꝰ idē eſt qd̓ naſus ſimꝰigỉ iſte naſus eſt naſus naſus ſimus.Et ē ſciendū ꝙ iſta incōuenientia reſpiciunt diu̓ſas ſciās. nam redarguereē ꝯtra methaphificā ad quā ꝑtinet cōfideratio huiꝰ primi principij. cōtradictoria nō ſunt ſimul v̓a Falſum vero eſt cōtra ſciām naturalem que cōfiderat res ſenſibiles in quibꝫ veritas⁊ falſitas eſt manifeſta ⁊ ſimiliter cōtra mathematicā in qua ē maxima certitudo Inopinabile v̓o eſt cōtra dyaleticam q̄ ꝓcedit ex ꝓbabilibus que ſt̓ſcd̓m opionem omniū vel pluriū l̓ ſapientum Soleociſmꝰ eſt cōtra gramaticam Nugatio ē contra rethoricam cuiꝰ eſt ornate loqui.T ſic dum in ſcientijs fingulisad incōueniens ſophiſta ducit reſpōdentem apparet circa oīā ſciens eē Nunc reſtat videre de modisargumētationū quibꝫ ad p̄dicta incōuenientia ſophiſta nititur ducere reſpōdentem Eſt āt ſciendū ꝙ ſicut argumentatio dyaletica firmitatē habꝫ exloco vero ita argumentatio ſophiſtica apparētem firmitatem habet ex loco apparenti Locꝰ aūt verꝰ firmitatem dyaletice argumentationi p̄ſtāsē habitudo inferentis ad illatā q̄ dicitmaxima vel drē maxime vt genꝰ ſpēstotū et ꝑs ex quoꝝ habitudine v̓itasmaxiē ꝓpōis oritur ſuper quā fundav̓itas dyaletici argumēti ſicut ex habitudine ſpēi ad genꝰ ſumitur hͨ maxiā.de quocūqꝫ p̄dicat̉ ſpēs ⁊ genꝰ ex qͣſargumentū formatur ſortes ē hō igiſortes eſt al̓ Et ſil̓r locus ſophiſticusꝯſiſtit in habitudine inferentis ad illatū ex qua ſumitur aliqua falſa ꝓpō ſedapparens v̓a ſcd̓m quā ꝓcedit ſophiſticū argumentū ſicut cum dicitur cognoſco venientē coriſcꝰ eſt veniens ergo cognoſco coriſcum h̓ em̄ ꝓcediturab accidente ad ſubiectum ſcilꝫ a veniente ad coriſcum ſcd̓m v̓tutem huiusmaxime Quicqͥd eſt verum de accidēte et de ſubiecto que quidem maximafalſa ē ꝓpter diuerſitatem accidētis ⁊