Incipiunt eiuſdē doctoris fallacie adquoſdā nobiles artiſtasVia logica ē rōnal̓ ſciāet ad rocinādū inuentaRōcinari aūt contingitrce ⁊ non rcē vtraqꝫ em̄ad logici ꝯfiderationē ſpectat vt ꝑ rectam rocinationē ad rei verā ꝯgnitionem ꝑueniat et ꝑ falſam rōcinationēarguendo errore falſitatꝭ euitet vt̓qꝫrōcinādi modꝰ cōpetit vni hōi ⁊ ad ſeip̄m ⁊ ad aliū naͣm et ſecū aliqͥs cōfiderans p̄t rc̄e ⁊ non rcē rōcinari et cumalio cōferens Sed cū aliqͥs ſecū cōſiderans rōcinatur non rcē p̄ter intentionē. hoc accidit qꝛ nullꝰ ſuiip̄iꝰ d̓ceptionē intendit cū āt ad aliū rocinaturnō rcē cōtingit. qn̄qꝫ ex intētione rōcinātis cū ſcꝫ aliquis de altero intēditvl̓ exꝑimētum ſumere vl̓ victoriā habere ad ſui gl̓am Rōcinatio āt q̄ ad ſeip̄m ē filogiſmꝰ dici poteſt ſiue aliquaalia ſpēs argumētationis Sed rocinatio q̄ eſt ad alterū non ſolū eſt ſylogiſmꝰ vl̓ argumētatio ſed diſputatiov̓titur em̄ inter duos ſcꝫ int̓ opponētem ⁊ rn̄dentem ⁊ iō de falſis rōcinationibꝫ tractaturi pͥmo a diſputatioēincipiendū eſtIſputatio ē actꝰ ſylogiſticusvniꝰ ad alterū ad aliqd̓ ꝓpoſitū on̄dendum. per hͦ ꝙ d̉ actꝰ tangitdiſputationis genꝰ. ⁊ per hͦ ꝙ d̉ ſylogiſticꝰ tāgitur diſputationis inſtrumentū ſcꝫ ſylogiſmꝰ ſub quo cōprehēduntur oēs alie ſpēs argumentationis ⁊ diſputationis ſicut īperſcm̄ ſubꝑfcō ⁊ per hoc diſtinguitur diſputatio ab actibꝫ corꝑalibꝫ vt curre̓ l̓ ꝯmedere ⁊ ab actibꝫ voluntarijs vt amare⁊ odire Nam per hͦ ꝙ diʳ ſylogiſticuson̄ditur ꝙ ē actus rōis. ꝑ hoc ꝙ dicitvniꝰ ad alt̓m tāgūᶻ due ꝑſone opponētis ⁊ rn̄dentis int̓ qͣs v̓titur diſputaºetꝭ hͦ addiʳ ad orām rōcinationis quā

¶ Opuſculū xxxix

habet qͥ ſecū rōcinaᵉ. per hͦ āt qd̓ diʳ adꝓpoſitū on̄dendum tagitur diſputationis effectus ſiue terminꝰ aut finisꝓximꝰ ⁊ per hͦ diſtinguitur diſputaºa ſylogiſmis exēplaribꝫ qͥ nō inducūad on̄dendum ꝓpoſitū aliqd̓ ſꝫ ad formā ſylogiſticā exemplificādāIſputationis āt qͣtuor ſt̓ ſpēsſcꝫ doctrinal̓ dyaletica tēptatiua ⁊ ſophiſtica q̄ etꝭ alio noīē diʳ litigioſa Doctrinal̓ ſiue demōſtratia eſtq̄ ad ſciām ordinat̉ ꝓcedens ex pͥmis⁊ veris ⁊ ꝑ ſe notꝭ ⁊ ꝓprijs principijsilliꝰ ſcīē de qua fit diſputatio ⁊ hͦ vtitur inter docētem ⁊ addiſcētem Dyaletica v̓o diſputatio etꝭ ē ex ꝓbabilibꝫꝓcedens ⁊ ad opiōnē vl̓ ꝓpoſitū tendens ꝓbabilia āt dicūʳ q̄ vidētur ōibꝰvel pluribꝰ l̓ ſapientibꝫ a omnibꝰ l̓ p̄cipuis et maxie notis Tēptatiua aūtdiſputatio ē q̄ ordīātur ad exꝑimētuꝫſumēdū de aliquo ꝑ ea q̄ videʳ reſpondenti Sophiſta āt eſt tendes ad gloriā vt ſapiens eē videaᶻ vn̄ dʳ ſophiſtaqͣſi apparens ſapiā ꝓcedit em̄ ex hijsq̄ vidētur eē v̓a fiue ꝓbabilia ⁊ non ſt̓vl̓ ſimpl̓r falſas ꝓpōnes aſſumendo q̄vidētur eē v̓e l̓ in v̓tute falſarum ꝓponū argumentādo logicales em̄ argumentationes ſt̓ in v̓tute v̓arū ꝓpōnūex quibꝫ tota v̓tꝰ argumētationis pēdet ſicut iſta argumētaº ſortes ē hō gͦſortes ē al̓ ꝓcedit in v̓tute hꝰ ꝓpōnisde qͦcūqꝫ p̄dicatur ſpēs ⁊ genꝰ q̄ ē ſimpliciter va. ſophiſtice ſic argumentaſor. ē al̓ ergo ē hō q̄ in v̓tute hꝰ ꝓpōisfalſe ꝓcedit de quocūqꝫ p̄dicaʳ genꝰ ⁊ſpēs Relictis alijs diſputationibꝫ adpn̄s de hijs q̄ ad ſophiſticā ꝑtinēt intendamꝰ qꝛ vero ſophiſta vt dictū eſtad gloriam tendit volens ſapiens videri hoc aūt aſſequi ſtudet per hoc ꝙde aduerſario cū quo diſputat victoriam habeat apparentem qd̓ quidemfit cū ip̄m ad aliqd̓ inconueniens ducat id̓o terminꝰ diſputationis ſophiſtice ē aliqd̓ inconueniens ad quod ſophiſta ducere nititur rn̄dētem et hocdicitur metha id ē finis vel terminusvn̄ de duobꝫ opꝫ tractae̓ primo de huiuſmodi methis 2º de modis argumē