ſubiecti viʳ tn̄ v̓a ꝓpter cōuenientiamvtriuſqꝫ vn̄ ad p̄dcm̄ locuꝫ ſophiſticūduo ꝯcurrūt vnū qd̓ eſt cā apparentieqd̓ facit argumentū apparere bonuꝫ⁊ d̉ etꝭ principiū motiuū qꝛ mouet hominē ad hoc vt argumēto ſophiſticoaſſentiat ⁊ hͦ eſt in predcō argumentovnio accn̄tis ad ſubiectū aliud ē principium defectꝰ qꝛ ſcꝫ facit defectū neceſſitatis in argumento ⁊ vocatur etꝭcā non exn̄tie q̄ in p̄dcō argumēto eſtdiuerſitas ſubiectī ⁊ accn̄tis ex hijs ātduobꝫ ꝯtingit hoīēm falli qꝛ ſcꝫ apparet aliqͥd et non ē. vn̄ locus ſophiſticꝰalio noīē fallacia diʳ qꝛ ſcꝫ ē cā fallendiqͣꝫtum ē de ſe lꝫ aliqͥs non fallat̉ ꝑ ip̄min actu niſi ignorātia aduenientē ſicutaūt loci dyaletici diſtingūt̉ penes diuerſas habitudines ex quibꝫ maximecauſat̉ firmitas argumēti ⁊ argumēta ip̄a ſumūtur ita ⁊ loci ſophiſtici ſiue fallacie diſtingūt̉ penes principiamotiua ex quibꝫ apparet eē firmitasin ſophiſticis argumentis hͦ āt cōtingit dupl̓r. vno quidē mō ex ꝑte vocisqn̄ ꝓpter vnitatem vocis crediʳ eē vnitas rei ꝑ vocem ſignificate ſicut illa q̄per hoc nomē canis ſignificātur vnūeē videntur qꝛ hͦ nomen canis ē vnumAlio mō ex ꝑte rei ex eo ſcꝫ ꝙ aliq̄ resq̄ aliquo mō cōueniūt ſimpliciter vnūeē vidētur ſicut ſupͣ dcm̄ eſt de ſubiecto ⁊ accn̄teDcoꝝ ſophiſticoꝝ ſiue fallaciarum q̄dam ſt̓ in dictione q̄dāextra dictionē. in dictione qͥdē locꝰ ſophiſticꝰ ſiue fallacia ē qn̄ principiummotiuū ſiue cā apparentie ē ex ꝑte vocis extra dictionē v̓o qn̄ eſt ex ꝑte reiEx ꝑte āt vocis ē principiū motiuū ſiue cā apparentie ex eo ꝙ vna vox ml̓ta ſignificat qd̓ cōtingit ꝑ multiplicationem vocū. eſt āt multiplex triplexſcꝫ actuale potētiale ⁊ fantaſticū Ictuale eſt qn̄ vna vox in nullo variatamulta ſigͣt et hoc ſi ſit in vna dictioned̉ eqͥuocatio vt in hoc noīē canis ꝓ latrabili celeſti fidere ⁊ ꝓ piſce marinoſi in orōe d̉ āphibologia vt liber ariſ.id ē ab ariſto factꝰ vl̓ poſſeſſus multi

ẜm ꝓlationē varīata multa ſignificatꝙ quidē ē in dictione ẜm accentum vtpendere ẜm ꝙ gͣui l̓ acuto accentu ꝓfertur multa ſignificat In oroē v̓o ēſcd̓m ꝯpoſitionē ⁊ diuiſionem vt duo⁊ tria ſunt quinqꝫ hec em̄ orō diuerſaſignificat ꝯpoſite vl̓ diuiſim ꝓlata. fātaſticū v̓o id ē apparens multiplex ēqn̄ vna dictio ſcd̓m rei v̓itatē vnū ſignificat ⁊ viʳ etꝭ aliquid aliud ſignificare ſicut hoc nomē hō ſignificat qͣle qͥd⁊ viʳ ſignificare hoc aliqͥd vt dʳ in p̄dicamentis ⁊ dicitur figura dictionis q̄ſi dictionis ſimilitudo Sūt ỉ loci ſophiſtici in dictione ſex ſcꝫ eqͥuocatio āphibologia accentꝰ cōpoſitio diuiſio⁊ figura dictionisRimo ỉ ē dicendū de equiuocatioē Eſt aūt equocatio vniꝰ⁊ eiuſdē nōis diu̓ſa ſignificatio Fallacia āt eqͥuocationis ē deceptio ꝓueniens ex eo ꝙ vnū nomen plura ſignificat Principiū āt motiuū hꝰ fallacie fiue cā apparentie in equocatione ē vnitas dcōnis eiuſdem ſimplicit̓ qd̓ d̉ addrām accentꝰ in quo nō eſt dictio vnaſimpliciter ſed ſolū in potentia. principium āt motiuū eſſe nō exn̄tie ſiue defectꝰ ē diuerſitas rerū ſignificatarumSpēs aūt ſiue modi eqͥuocationis ſt̓tres. pͥma ſpēs eſt qn̄ vna dictio principalit̓ plura ſignificat vt hoc nomencanis principaliter ſignificat latrabile aīal̓ ⁊ marinā beluā ⁊ celeſte ſidꝰ etformatur ſic ꝑalogiſmus ideſt apparens ſylogiſmus Omnis canis eſt latrabilis celeſte ſydus eſt canis igỉ celeſte ſidus eſt latrabile Sed non ſeʳ qꝛhoc nomen canis aliud ſignificat in ꝑma ⁊ aliud in ſcd̓a ẜm ꝙ vtraqꝫ accipitur v̓a et ſic non eſt verus ſylogiſmꝰcū non ſit idem terminꝰ mediꝰ Si ātaccipiatur vt idē ſignificans in vtraqꝫſic altera p̄miſſarū eſt falſa Sicut aūtoꝫ in ſylogiſmo idem mediū bis ſumiin p̄miſſis ita opꝫ duas extremitatesbis ſumi in ſylogiſmo in p̄miſſis ſcꝫ ſeniel ⁊ ſemel in cōcluſionē vn̄ eadē ratione p̄t fieri ꝑalogiſmꝰ ſi fit eqͥuocatio in altera extremitatū vt gramatici diſcūt ⁊ gramatici ſunt ſcientes igiʳ