ſola eſt primum principiū indiuiduationis quo ad id in quo ſaluatur ratioprimi in gene̓ ſubſtantie quod cū impoſſibile ſit reperiri fine corꝑe et quantitate Ideo qͣꝫtitas terminata diciturprincipiū indiuiduatiōis nō ꝙ aliquomodo cauſet ſubiectū ſuum qd̓ eſt prima ſubſtantia ſed cū eam ꝯcomiteturinſeꝑabiliter. determīat eam ad hic etnunc Illud ergo quod cadit ſub rōneꝑticulari eſt hoc aliquid ꝑ naturā materie quod autē cadat ſub ſenſu exteriori eſt ꝑ qͣꝫtitatem Sed huic obici poteſt ꝙ materia de ſui natura cōmuniseſt ficꝭ et forma cū poſſit vna ſub pluribus formis eſſe vnde hec cōitas ſuapoteſt impedire ip̄am eē primū principiū indiuiduationis Sed ſciendumeſt ꝙ impoſſibile eſt formā vniri materie quin ſit ꝑticularis et ꝙ eam ſeqͣtur quantitas determinata ꝑ quē modū materia non eſt vltra cōicabilis alicui alteri forme quia hec qͣꝫtitas cumalia forma reꝑiri nō poteſt cū eademdeterminatione et ideo materia non ēcōicabilis ſecundū eandem rationemſicut forma eſt vt dcm̄ eſt. Ratio em̄materie ſub forma aliqua eſt alia a ratione ſua ſub alia forma quia certificatur ratio ſua per determīationem qͣꝫtitatis que in diuerſa ꝓportione ad diuerſa requiritur ad diuerſas formasEſſe tamē materie nō diuerſificat̉ ſubdiuerſis formis ſicut ſua ratio Ratioem̄ materie non ē vna et cōmunis ficꝭſua eſſentia eſt Ratio em̄ forme in diuerſis materijs eſt vna licꝫ een̄tia ſuaſit diuerſa Et ideo cōmunitas ſecundum eſſentiā tantū q̄ eſt ip̄iꝰ materieet non ſecundū eandē rationē non impedit materiam eſſe primū principiūindiuiduationis Sed aduertendū eſtꝙ accidentia nō indiuiduant̉ ꝑ materiam primā ſed ꝑ ſubiectum ꝓpriū qd̓eſt ens actu ſicut et forme ſubſtantiales indiuiduantur per materiam primam que eſt earum ſubiectum Et hecde principio indiuiduationis ad pn̄sſufficiant