Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCLXXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

lxxxij

tis habet Nō em̄ ſolū materia ſꝫ etiāq̄cunqꝫ potentialitas paſſiua rationēobiecti intellcūs minuit qͥa dicit phūsix. metha. ꝙ vnūqd̓qꝫ intelligitur ẜmqd̓ eſt actu ens. vn̄ aīa ad obiecta duplicē modū ꝯgnitionis habꝫ vnū in ſevt ſeꝑata accipitur Tūc em̄ ꝯgnoſcibilis eſt ẜm modū ſui eē qd̓ eſt actꝰ ꝑficiens ſuā potētialitatē. Nō em̄ in aiāſunt duo actꝰ ſcꝫ ſua een̄tia q̄ ē ſua potentialitas et eē ſuū. ſed ſuū eē eſt ſuaactualitas ratione cuiꝰ ip̄a een̄tia aiēeſt actꝰ corꝑis Omnis em̄ forma ꝑticipat actū qͥ eſt pͥmi ꝑ een̄tiam ſꝫ hocānalogice fit Duos aūt actꝰ eiuſdē ordinis impoſſibile eſt aliqd̓ vnum ꝑticipare ſiml̓ ſicut impoſſibile ē eandē materiā duas formas ſb̓ſtantiales ſimulꝑticipae̓ Aliū aūt modū ꝯgnitiōis habet a ſe in qͣꝫtum nata eſt ꝑ ſenſus ꝯgnoſci. vn̄ non eſt cognoſcibil̓ in ſtatuin qͦ accipitur aliqͥd ꝑ ſenſum niſi ꝑ ſpecies rei ſenſibilis. ideo hec ꝯgnitio ſuade ſe ip̄a ꝓprie eſt reflexa Nunc ergoreſtat on̄dere vbi ſeꝑent̉ ꝯgnitio ſenſus et intellectꝰ a ſe mutuoMāifeſtūeſt eī ibi intellcm̄ inciꝑe vbi ſenſus definit Senſus aūt exterioēs ip̄a ſenſibilia accn̄tia ſcꝫ cōia et ꝓpria hn̄t proſuis ꝑ ſe obiectis. qͥdditas autē rei ꝑticularis in ꝑticulari non ſpectat vt ꝑ ſeobiectū ad illos ſenſus exterioe̓s cumqͥdditas illa ſubſtantia ſit et nō accn̄snec ad intellectū ꝑtinet vt ꝑſe obiectūeꝰ ꝓpt̓ ſuā materialitatē. ideo qͥdditasrei material̓ in ipſa ſua ꝑticularitate ēobiectū rōnis ꝑticularis cuiꝰ eſt conferre de intentionibꝰ ꝑticularibꝰ lococuiꝰ in brutis eſt iātiua natural̓ ē q̄ potentia ꝑ ſui ꝯiunctionē cū intellcū vbieſt ratio ip̄a que confert de vniuerſalibꝰ ꝑticipat vim collatiuā ſed qꝛ ꝑs ſenfitiue ē non abſtrahit ōino a materiavn̄ obiectū ſuū ꝓpriū manet qͥdditasꝑticularis material̓ Hoc aūt nō ē ꝙilla potentia app̄hendat materiā in ſecū ip̄a nō poſſit ſciri niſi ꝑ analogiamad formā ſed on̄dit ꝙ collatio de materia in ordine ad formā ꝑ ip̄am materiā indiuiduatā ſpectat ad hāc potentiā ficꝭ cōferre de materia cōmuni ī or

dīne ad formā ſpēi ſpectat ad rōem ſuꝑiorē Ex hijs facile eſt vide̓ qūo materia ē pͥncipiū indiuiduatōis hͦ em̄ h̓ intendimꝰ on̄dere Sciendū ē ergo ꝙ indiuiduū apd̓ nos in duobꝰ ꝯſiſtit Eſtem̄ indiuiduū in ſenſibilibꝰ ip̄ꝫ vltimūin genere ſb̓e qd̓ de nullo alio predicatur. ymmo ip̄m ē pͥma ſb̓ſtantia ſcd̓mph̓m in p̄dicam̄tis et pͥmū fundamentū ōim alioꝝ Natura em̄ forme material̓ cū ip̄a non poſſit eē hͦ aliqͥd ꝯpletūin ſpecie cuiꝰ ſolū eē eſt cōicabile ē ml̓tis cōicabil̓ qͣꝫtum ē de ſua rōne ſꝫ eſtincōicabilis ſolū rōne ſuppoſiti qd̓ ēaliquid cōpletum in ſpecie. qd̓ cuilibetforme non ꝯuenit vt dcm̄ ē ideo qͣꝫtūeſt de rōne ſua cōicabilis eſt vt dc̄m ēCōicatio aūt ſua eſt ꝑ hͦ ꝙ r̄cipitur inalijs ideo qͣꝫtum ē de natura ſua cōicabilis eſt et in ml̓tis recipi poteſt et recipitur ẜm vnā rōem cū vna ſit ratioſpeciei in ōibus ſuis indiuiduis Sꝫ qꝛip̄a eſſe nō habet vt dcm̄ ē qꝛ eē eſt ſolius ſuppoſiti ꝑ p in vij. metha. et ſuppoſitū incōicabile eſt vt ocm̄ ē ideo ipſa forma material̓ diuerfificat̉ pᵐ ml̓ta eſſe incōicabilia manens vna ſcd̓mrōem multis cōicata Sua aūt receptio ē in materia qꝛ ip̄a material̓ eſt Exquo patet ꝙ de natura ſua ſibi relinqͣtur vnitas rōnis in cōicatiōe ſua et ꝙredditur incōicabil̓ ꝑ receptionē ſuā īmateria Ex hoc em̄ ꝙ recipitur in materia efficitur indiuiduū qd̓ eſt in cōicabile et pͥmū fundamentū in gene̓ ſb̓ſtātie vt ꝯpletum ſubiectū alioꝝ de ſep̄dicabiliū In via aūt generatiōis ſꝑincōpletum prius eſt cōpleto. licet invia ꝑfectionis ſit totū ecōuerſo Illudergo qd̓ eſt primū ſubiem̄ ōino in viāgene̓ationis et incōpletū qd̓ de nulloillius generis p̄dicatur materia ſcilicꝫneceſſario eſt pͥmū pͥncipiū eē incōicabile qd̓ eſt ꝓpriū indiuidui Aliud eſt inquo ſaluat̉ natura indiuidui apd̓ nosdetermīatio eiꝰ videlicet ad certas ꝑticulas tꝑis et loci quia ꝓpriū ē ſibi eēhic et nunc Et hec determīatīo debetſibi rōne qͣꝫtitatis determinate Et id̓omateria ſub qͣꝫtitate determīata dicit̉principiū indiuiduatōis. Materia eīff ij