xp̄i nō ſic ſunt vnum vt ſit aliqua vnares q̄ ꝯīs ſit omnibus ſed ſunt quodāmō vnū collectione id eſt vna eccl̓a ꝑvnitatē fidei catholice̓ ⁊ tādem in priāvnū regnū ꝓpter vnionem indiſſolubilis caritatꝭ qꝛ caritas vie diſſolui p̄tper pccā. caritas priē indiſſolubilis ēInducebat etꝭ ad ſue opiōnis aſſertionem qd̓ d̉ iohā. vlti. tres ſunt qͥ teſtimoniū dant in celo pater v̓bū ⁊ ſpiritus ſanctꝰ pater qͥdem cū dixit. hic ēfiliꝰ meꝰ dilectꝰ ⁊ hoc in baptiſmo vthētur math. iij. et in trāſfiguratioē vthētur math. xvij. Filiꝰ dedit teſtimoniū fidei xp̄iane per doctrinā ⁊ miracula vnde dicit ioh̓ viij. Ego teſtiōniūꝑhibeo de me ip̄o ⁊ teſtiōniuꝫ ꝑhibetde me qui miſit me pater ſpūs ſanctꝰteſtimoniuꝫ ꝑhibuit in ſpē colūbe ſuꝑxp̄m apparens in baptiſmo ⁊ per aduētū ſuū in diſcipulos xp̄i ⁊ ad infinuandum vnitatem triū ꝑſonarū. ſubdiEt hij tres vnū ſunt. qd̓ quidem dicit̉ꝓpter een̄tie vnitatē Sed hoc ioachīꝑuer ſe trahere volens ad vnitatē caritatis ⁊ ꝯſenſus inducebat ꝯſequētemaucͣtem. nā ſubditur ibidem ꝙ tres ſt̓qui teſtiōniū dant in terra ſpūs aqua⁊ ſanguis in quibuſdā libris additur ⁊hij tres vnū ſunt ⁊ hoc in veteris exēplaribꝫ hētur ſed in quibuſdam librisd eē appoſitum ab hereticis arrianisad ꝑuertendū intellectū ſanū auctoritatis p̄miſſe de vnitate een̄tiali triū ꝑſonarum Sil̓r etiam arriani vtebantur illa auctoritate vt ſint vnū in nob̓ſicut ⁊ nos vnū ſumꝰ ad oſtendenduꝫꝙ pater ⁊ filiꝰ non ſunt vnū niſi ſcd̓mꝯſenſum amoris ſic ⁊ nos vt pꝫ ꝑ auguſtinū ⁊ hyl̓. qui dicūt hūc fuiſſe peruerſum ſenſum arrianoꝝ. vn̄ manifeſtum eſt ꝙ ioachim in errorem arrianoꝝ incidit licet non ꝑtinaciter qꝛ ip̄eſcripta ſua apoſt olice̓ ſedis iudicio ſb̓iecit vt īfra dicetur Et iō ꝯn̄r poniturdet̓minatio cōſilij ꝓ v̓itate in qͣ quidēdet̓minatione quiqꝫ facit Priō em̄ aſſerit veritatē quam petrꝰ docebat ſcꝫꝙ diuina een̄tia eſt qͥdam ſumma resincōprehenſibilis cogitatū ⁊ ineffabilis v̓bo de qua v̓e predicātur tres ꝑſo
ne ⁊ ſimul ⁊ ſingillatim p̄t em̄ vere dici ꝙ eēntia diuina ē pater ⁊ filiꝰ et ſpiritus ſanctꝰ et iterū v̓e dicitur een̄tiadiuina eſt pater een̄tia diuina eſt filiꝰeen̄tia diuina eſt ſpūs ſanctꝰ qd̓ quidem in nobis non accidit non em̄ een̄tia petri eſt petrus ſed een̄tia dei patris eſt pater qꝛ petrus eſt ex multiscōpoſitus non aūt ꝑſona patris in ꝑſona filij nec ꝑſona ſpūs ſancti Scd̓ov̓o dicitur ⁊ iō in deo ſolūmō trinitaſeſt non qͣternitas ⁊c. Soluit rationēquā ꝓ ſe inducebat ioachim Eſt āt cōfiderādum ꝙ nichil ꝯnumeratur alijsniſi ꝙ ab eis diſtinguitur vn̄ qꝛ al̓ nondiſtinguitur ab homine ⁊ equo vl̓ boue quoꝝ quodlibet eſt al̓ iō non poſſumꝰ dicere ꝙ homo equꝰ bos ⁊ aial̓ſunt quatuor ſed ſunt tria tm̄ qꝛ qd̓libet illoꝝ eſt aīal̓ ita qꝛ q̄libet trium ꝑſonarum eſt res vna ſcꝫ diuina ſubſtātia een̄tia vel natura nō p̄t dici ꝙ tresꝑſone ⁊ illa res ſunt qͣtuor qꝛ illa res n̄eſt aliquid aliud a tribꝫ perſonis qd̓ qͥdem ꝓbat per hͦ ꝙ ſola diuina een̄tiaeſt pͥncipiū cans vniuerſa ita ꝙ nichilp̄t inueniri p̄ter diuinam een̄tiam ꝙ .ſ.vel non ſit idem cū een̄tiā vl̓ nō ſit creatum ab ea tres autē perſone nō ſuntcreate a diuina een̄tia qꝛ increatꝰ pater increatus filiꝰ increatꝰ ſpūs ſanctus Quīymo poſſumꝰ dicere ꝙ patereſt principiū vniuerſoꝝ ſuper filium ⁊ſuꝑ ſpm̄ ſanctum Pn̄ manifeſtum eſtꝙ diuina een̄tia non ē aliqͥd aliud a tribus perſonis vn̄ non eſt qͣternitas indiuinis ſed trinitas ſed qꝛ ioachim credebat ꝙ ex dictis magiſtri ſequereturꝙ een̄tia eſſet aliud a tribus perſonisiō tercio cum dicit ⁊ illa res non ē generans. oſtēdit ꝙ hoc nō ſequitur verum eſt enim ꝙ non poſſumuſ dicereꝙ een̄tia diuina eſt generās vl̓ genitavel ꝓcedens ſicut non poſſumꝰ dicere ꝙ diuina een̄tia eſt diſtincta in tribus perſonis Ex hoc em̄ aliquid ē diſtinctum in diuinis qd̓ eſt generās genitum vel procedens vt dictum ē poſſumꝰ tn̄ dicere ꝙ een̄tia diuina eſt ilſe qͥ diſtinguitur .i. pr̄ q̄ diſtinguỉ a filio et ſil̓r poſſumꝰ dice̓ ꝙ een̄tia dīna