cc lxx

eſt pater qui generat ⁊ eſt filiꝰ qui generatur ⁊ ſpūs ſ. qͥ ꝓcedit ita ſcꝫ ꝙ diſtinctiones imꝑtate ꝑ hͦ tria adiectiuagenerās genitū et ꝓcedens det̓minētip̄as ꝑſonas de quibꝫ predicātur p̄dicta adiectiua non aūt een̄tiam vel naturam q̄ non diſtinguitur nō ergo ſequitur ſicut ioachim putabat eēntia noneſt generās pater ē generās gͦ een̄tianon eſt pater qꝛ ſi eēntia non generatē tn̄ ille qui generat id ē pater ⁊ ſimiliter een̄tia non naſcitur ſꝫ eſt ille qͥ naſcitur id ē filiꝰ neqꝫ ꝓcedit ſed eſt ille qͥꝓcedit ſcꝫ ſſ. Quarto cū dicit licꝫ ergoaliꝰ ſit pater aliꝰ filiꝰ aliꝰ ſpūs ſ. nō tn̄aliud ⁊c. Cōcludit qͣliter ſcd̓m fidē catholicam ſit ſignificanda diſtinctio ꝑſonarum Circa qd̓ ꝯſiderandum ē ꝙ īdiuinis maſculinū genꝰ refertur ad ꝑſonā neutrū aūt genꝰ refertur ad een̄tiam vel naturā vn̄ etiam in rebꝫ hūānis per maſculinū genꝰ q̄rimꝰ de perſona ſicut quis erit petrꝰ per neutruꝫgenꝰ q̄rimꝰ de natura ficꝭ quid eſt homo al̓ rōnale mortale Quia igitur ī diuinis een̄tia ē indiſtincta ꝑſone verodiſtincte iō nōibus diſtinctis vtimurin diuinis in maſculino gne nō autē inneutro dicimꝰ em̄ ꝙ licet ſit aliꝰ pateraliꝰ filiꝰ aliꝰ ſpūs ſ. non tn̄ ſunt aliud⁊ aliud qꝛ non eſt alietas in een̄tia ⁊ ſiſit alietas in ꝑſonis ſed idip̄m qd̓ ē pater ē filiꝰ ⁊ ſpūs ſanctꝰ qꝛ eſt eadē een̄tia trium ⁊ ꝓpter hͦ ſunt omnino idemſi idem ſit neutri gnis qꝛ hoc ꝑtinet adydemptitatē een̄tie non ſunt idē maſculine qꝛ hoc tollit diſtinctionē ꝑſonarum iō aūt oꝫ ꝙ ſint idem neutralitervt credātur eſſe ꝯſubſtātiales ẜm fidēorthodoxam id ē rcē gloriantē ab ortos ꝙ eſt rcm̄ ⁊ doxa ꝙ eſt gl̓a catholicam id ē vniu̓ſalem ſicut ſupra expoſitum eſt hoc em̄ det̓miātum eſt in nicena ſynodo ꝙ filiꝰ ſit homouſionidē ꝯſubſtātialis patri Quinto cū dicitpater em̄ ab eterno filium generandoſuam ſb̓am ei dedit ⁊c. ꝓbat ꝙ vna eteadem ſit een̄tia ꝑſonarum pater em̄generādo filium dedit ei ſb̓am ſuā cūgenerare nichil aliud ſit qͣꝫ ex ſua ſubſtātia alium ꝓducere ⁊ ficꝭ ab et̓no pa

ter genuit filium non qͥdem priꝰ nō exiſtentē ita pater etiā ab et̓no dedit ſb̓ſtantiam filio non qͥdē quaſi priꝰ nonhabenti ſed qꝛ ab et̓no ab alio eam habuit id eſt a patre ⁊ de iſta dationē ip̄efiliꝰ dei teſtatur ioh̓. x. pater qd̓ deditmichi maiꝰ ē omnibꝫ id em̄ qd̓ ē maximum eſt diuina een̄tia Sciendum tn̄ꝙ aliter ſe habet in gn̓ationē humana⁊ aliter in diuina quia em̄ natur a hūāna diuiſibilis eſt p̄t homo generās ꝑtem ſubſtātie ſue trāſfundere in filiuꝫdiuina aūt natura eſt ſimplex ⁊ indiuiſibilis ⁊ ideo ſubiūgit ꝙ non poteſt dici ꝙ pater ꝑtem ſubſtātie ſue filio ſuodedit Sil̓r etiam non p̄t dici ꝙ paterdans ſb̓ſtantiam ſuam filio eā ſibi nōretinuerit qꝛ ſic ip̄e pater deſijſſet eſſeſubſtantia diuina. in corporalibus em̄qd̓ datur n̄ retinetur ficꝭ qui dat equūnon retinet ip̄m ſed in ſpiritualibꝰ ſimul datur aliquid ⁊ retinẻ ficꝭ qui cōmunicat ſciām retinet ip̄am patet ergo ꝙ filiꝰ ſine vlla diminutionē accepit naſcendo ſb̓ſtantiam patris ⁊ pater eam retinet vn̄ ſequitur ꝙ pater ⁊filiꝰ habēt eādem ſubſtātiam Et eadēratio de ſpiritu ſancto eſt qui ab vtroqꝫ ꝓcedit pater aūt eſt ſua ſb̓ſtātia qꝛnon eſt in eo aliqua ꝯpoſitio ⁊ ſimilit̓filiꝰ ⁊ ſpiritꝰ ſanctus Cū ergo ſit vnaeen̄tia triū ſequitur ꝙ vna res que eſtdiuina een̄tia eſt pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſ.⁊ id̓o irrefragabiliter eſt ꝓbata ſcd̓mfidē catholicam ſnīā magiſtri petri lōbardi ⁊ per ꝯn̄s dictum ioachim infirmatū Sexto cū dicit. cum ergo v̓itasꝓ fidelibus ſuis orat ad patrem voloinquiens vt ip̄i ſint vnum in nobis ſicut ⁊ nos vnū ſumus ponit auctoritates quas male intellectas ꝓ ſe ioachīinducebat ꝙ em̄ domiꝰ orans ꝓ fidēlibus dicit volo vt ip̄i vnum ſint in no.bis ſicut nos vnū ſumus ſic īducebatioachim ac ſi eodē modo accipienduꝫeēt hͦ qd̓ dicitur vnū in nobis qd̓ et indiuinis ꝑſonis hoc autem ē falſum qꝛin fidelibus vnum ſic accipitur vt intelligatur vnio caritatis per grām Indiuinis āt ꝑſonis ſic acciʳ vt intelligavnitas eiuſdem nature ⁊ hͦ ꝓbat ꝑ ſil̓e