ce lxix

¶ Opuſculū viceſimū q̄rtum¶ Expoſitio ſcd̓e decretal̓ ſancti thome de aquinoAmpnamus ergo ⁊ reꝓbamus ⁊c. Expoſitaforma catholice fidei inp̄cedentibus in hac decretali dāpnaᵉ error iōachim reprobare volentis doctrinammagiſtri petri lombardi circa vnitatēdiuine eēntie ⁊ trinitatem perſonaruꝫEt vt vtriuſqꝫ intētio pleniꝰ videaturaccipiendū eſt hic id qd̓ in p̄cedenti eſtdictum ſcꝫ ꝙ ſancta trinitas ſcd̓m ꝯēmeen̄tiam eſt indiuidua ⁊ ſcd̓m ꝓprietates perſonales diſcreta qꝛ vt ſupra expoſitum eſt ꝑſona patris non diſtinguitur a perſona filij n̄ paternitate etfiliationē inqͣꝫtum em̄ pater genuit filium ⁊ filiꝰ genitꝰ eſt a patre ⁊ ſimiliter ſpūs ſanctꝰ diſtinguitur a pr̄e et filio inqͣꝫtum ꝓcedit ab vtroqꝫ. ꝑſona gͦin diuinis diſtinguitur inqͣꝫtum ꝑſonagenerat vl̓ generatur vl̓ ꝓcedit Si ergo een̄tia diuina generat vel gn̓atur l̓procedit ꝯſequēs eſt ꝙ diſtinguatur ītribus ꝑſonis ⁊ ꝙ ſicut eſt alia ꝑſonapatris ⁊ alia filij alia ſpūs ſ. ita etiā ſitearū alia ⁊ alia ſubſtātia vel een̄tia ꝙ īarrio dāpnauit nicena ſynodꝰ Aſſerēſfilium homouſiō patri id eſt coeqͣlem⁊ ꝯſubſtātialem ꝙ magiſter petrꝰ ſequēs docuit ꝙ vna eſt een̄tia vel ſb̓ſtātia ꝯīs patris ⁊ filij ⁊ ſpūs .ſ. q̄ nec generat nec generatur nec ꝓcedit vt ſitpenitꝰ indiſtincta vt ptꝫ in v. diſ. pͥmiſententiarū eiꝰ Noachī abbas floren̄.monaſterij non bn̄ capiens v̓ba mgr̄ipetri p̄dicti vtpote in ſubtilibꝫ dogmatibꝰ rudis p̄dcām magiſtri petri doctrinā hereticam reputauit īponens eiꝙ qͣternitatem induceret in dīnis ponens tres ꝑſonas ⁊ ꝯēm een̄tiam quā

credebat ſic poni amgrō petro q. aliquid diſtinctū a tribꝫ ꝑſonis vt ſic poſſet dici et qͣrtum Credebat em̄ ꝙ ex hip̄o ꝙ dicitur een̄tia diuina nec generans nec genita ſed nec ꝓcedens diſtinguitur a patre qui generat ⁊ a filioqui gn̓atur ⁊ a ſpū ſcō qui ꝓcedit ⁊ iōip̄e ioachim ꝓteſtabatur ꝙ in diuinisnon eſt aliqͣ res vna q̄ ſit pater ⁊ filius⁊ ſpūs ſ. ſiue res illa dicatur een̄tia ſiue ſubſtātia ſiue natura. hijs em̄ tribꝫnōibus idem intelligimꝰ ſed ne videretur totaliter a fide nicene ſynodi recedere ꝯcedebat ꝙ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūsſanctꝰ ſunt vna eentia vna ſubſtantiavna natura q. vna een̄tia poſſit predicari de tribꝫ ꝑſonis vt dicamꝰ tres ꝑſone ſunt vna een̄tia non aūt eꝯuerſovt vna een̄tia eſt tres ꝑſone ſed in hocip̄o ꝙ cōcedebat tres ꝑſonas eſſe vnāeen̄tiam vel ſubſtātiam vel naturā nōhabebat ſanum intellectum non enimponebat vnitatem een̄tie trium ꝑſonarum eſſe realem ⁊ ſimplicem ſed qͣſiſimilitudinariā et collcām id eſt qͣſi expluribꝫ cōgregatam ſicut multi homines dicūtur populꝰ vnus ⁊ multi fideles dicuntur vna een̄tia ſcd̓m illud act̓.iiij. multitudinis credentium erat corvnum et anima vna et ſcd̓m illud apl̓ii. coꝝ vi. Qui adheret deo vnus ſpiritus eſt ſcꝫ cū ip̄o ⁊ j. coꝝ iij. qui plantat ⁊ qui rigat vnum ſunt ⁊ pͥme coꝝ.xij. et roma. xij. Omnes vnū corpusſumꝰ in xpriſto ⁊ iij. regum xxij. dixitioſaphat rex iuda ad regem iſrl̓ populus meus et populus tuꝰ vnum ſuntin quibus omnibus ſignificatur vnitas collecta ⁊ non natura ſimplex Qaūt ſcd̓m hunc modum diceretur eſſevna ſubſtātia vel een̄tia vel natura trium perſonarum ꝓbare nitebatur qͥbuſdam auctoritatibus. dicitur enimioh̓. xvij. ꝙ dominus ꝓ fidelibus ſuis patrem exorans inter cetera dicit.volo pater vt ſint ſcꝫ fideles mei vnūin nobis id eſt in me ⁊ in te ꝑ fidem etcaritatem ſicut ⁊ nos vnum ſumus ⁊tandem in patria ſint conſumati invnum Ex quo ſic arguebat. fideles