cc lxv

tres ꝑſone diſtingūtur ⁊ iō ad hoc rn̄dens ſubdit Pater a nullo filius a patre ſolo ſpūs ſ. ꝑiter ab vtroqꝫ. vbi cōfiderandū ē ꝙ qcquid in diuinis abſolute dicit̉ coē eſt et vnum in tribꝫ ꝑſonis ficꝭ ꝙ diʳ deꝰ bonꝰ ſapiens et aliahuiuſmodi ibi v̓o ſolum inuenitur diſtinctꝰ vbi aliqͥd inuenitur ꝑtinēs ad relationē originis qꝛ ſcꝫ pr̄ a nullo ē ⁊ ſecūdū hͦ īnaſcibilis diʳ. filiꝰ v̓o a prē eſtper gnationē ſcd̓m illd̓ p̄s Ego hodiegenui te ⁊ ẜm hoc patri attribuitur pr̄nitas ⁊ filio filiatio Spūs āt ſanctusab vtroqꝫ ꝓcedit ⁊ ſcd̓m hͦ ſpiritui ſcōattribuitur ꝓceſſio. patri vero ⁊ filiocōis ſpiratio qꝛ ſcꝫ ꝯmunit̓ ſpirāt ſpm̄ſanctū Sic ergo v. ſunt notiones ẜmqͣs diſtinctiones ꝑſonarū deſignāt̉ indiuinis ſcꝫ pr̄nitas per quā on̄diʳ ꝙ apre ē filiꝰ ⁊ filiatio per quā on̄dit̉ ꝙ filius eſt a patre. ꝓceſſio ꝑ quā on̄di ꝙſpūs ſanctꝰ ē a patre ⁊ filio. innaſcibilitas ꝑ quā dinoſcitur ꝙ pater a nulloē ꝯīs ſpiraº ꝑ quā on̄ditur ꝙ pater etfiliꝰ ꝯirſpirant ſpm̄ ſcm̄ Sed rurſuspoſſet alicui occurrere fl̓a cogitaº vtqꝛ in rebꝫ humanis filiꝰ a quodā pn̄ͥcipio tꝑis incipit a prē generari et generatio eiꝰ nō ſemꝑ durat ſed certo t̓mino tꝑis finitur ſic etꝭ circa origiēꝫ diuinarū ꝑſonarū vt ſcꝫ filiꝰ ab aliquo tꝑeinceperit a prē gn̓ari ⁊ aliquo tꝑe generatio eiꝰ fuerit finita Et fil̓r de ſpiritu ſancto ⁊ iō ad hͦ excludendū ſubdⁱAbſꝫ inicio ſemꝑ ac fine fine pater generas filiꝰ naſcēs ſpūs ſcūs ab vr̄oqꝫꝓcedens Cꝰ exēplum aliqͣliter in creaturis inueniri p̄t licet īꝑſcm̄ videmusem̄ ꝙ radiꝰ a ſole ꝓcedit ⁊ ſtatim quādo fuit ſol radiꝰ ꝓceſſit ab eg nͨ nūqͣꝫdeſinit ab eo radiꝰ ꝓcedere qͣꝫdiū ſol ēſic aūt filiꝰ ꝓcedit aprē vt radiꝰ a ſolevn̄ apl̓s dicit ad hebreos i. qͥ cū ſit ſplēdor glorie Spūs āt ſcūs ab vtroqꝫ ꝓcedit ficꝭ calor aradio ⁊ a ſole. vn̄ d̓ inp̄s Non ē qui ſe abſcōdit a calore eiꝰſed hͦ exēplū deficit qͣꝫtum ad hͦ ꝙ ſol n̄ſemꝑ fuit ⁊ iō nec eiꝰ radiꝰ ſemꝑ ab eoꝓceſſit Quia v̓o deus ſemꝑ fuit ſemꝑab eo ꝓceſſit filiꝰ et ab vtroqꝫ ſpūs ſ.Poteſt ⁊ aliud exēplū poni in aiā hu-

mana in qua v̓bum interiꝰ ꝯceptum amemoria ꝓcedit ⁊ ab vtroqꝫ ꝓcedit amor ⁊ ita a prē ꝓcedit filiꝰ ſicut v̓buꝫeꝰ ⁊ ſpūs ſanctꝰ ficꝭ amor ꝯīs vtriuſqꝫſed hͦ exemplū deficit in duobꝫ prīo qꝛintellectꝰ humanꝰ nō ſemꝑ fuit. ſcd̓oqꝛ nō ſemꝑ v̓bum in corde ſuo actualiter ꝯcipit. ſed intellectꝰ diuinꝰ ſemꝑfuit ⁊ ſemꝑ abſqꝫ int̓miſſiōē intelligitvn̄ ſemper in eo oritur v̓bum qd̓ eſt filius ⁊ ꝓcedit amor qͥ eſt ſpūs ſ. Quiav̓o heretici arriani filiū patri poſtponebant ⁊ ſpm̄ ſcm̄ vtriqꝫ iō hͦ ꝯueniēter vl̓ ꝯn̄r excludit Eſt āt ꝯſideranduꝫꝙ arriani poſtponebāt filiū patri primo qͥdem qͣꝫtum ad een̄tiam dicentesꝙ een̄tia patris ē dignior qͣꝫ een̄tia filij ⁊ ad hoc excludendū ſubdit ꝯſb̓alesqꝛ ſcꝫ vna ē een̄tia patris ⁊ filij et ī nullo drn̄s. ſcd̓o v̓o qͣꝫtum ad magnitudīnem nō ꝙ in deo ſit magnitudo molisſed v̓tutis q̄ eſt ꝑfectio bōitatis ſue dicebant em̄ prēm filio eē maiorē etꝭ ẜdiuinitatem ⁊ ad hͦ excludendū ſubditcoeqͣles ẜm huānitatem v̓o dicit dn̄sioh̓ xiiij. pater maior me ē Tercio qͣꝫtum ad poteſtatē dicētes filiū nō eſſeomnipotentē ⁊ ad hͦ excludendū ſubdit ⁊ coomnipotēˢ Quarto qͣꝫtum addurationē qꝛ dicebant filiū non ſemꝑfuiſſe ⁊ ad hͦ excludendū ſubdit coet̓niQuinto qͣꝫtum ad oꝑationē dicebantem̄ ꝙ pater oꝑatur per filiū ſicut ꝑ inſtrumentū ſuū vl̓ ſicut ꝑ miniſtrum ⁊ad hoc excludendū ſubdit vnū vniu̓ſorum pnͥcipiū nō em̄ filiꝰ eſt aliud pnͥcipium rerū qͣſi inferiꝰ qͣꝫ pater ſꝫ ambo ſunt vnū pͥncipium ⁊ qd̓ dcm̄ eſt defilio ē intelligendū etiā de ſpūſ. Dein̄accedit ad aliū articulū qui eſt de creatione rerū vbi varias opiōnes excludit Fuerūt em̄ aliqui heretici ficꝭ monichei qui ꝓpoſuerunt duos creatoesvnū bonū q̄ creauit creaturas inuiſibiles ⁊ ſpūales aliū malum quē dicūtcreaſſe oiā hec viſibilia ⁊ alia corꝑaliafides aūt catholica cōfitetur oīa p̄terdeum tā viſibilia qͣꝫ inuiſibilia a deo eēcreata vn̄ apl̓s paulꝰ dicit act. xvij. deus qui fecit mūdum ⁊ oīā q̄ in eo ſunth̓ celi et terre cū ſit dn̄s ⁊c. ⁊ hebre. xi.dd ij