cc lxiij

nomē meū ſuꝑ filios iſrahel et bn̄dicāeis qd̓ videntur ymitari prelati cumdicunt benedicat nos deus et diuinamaieſtas et non dicunt ego te benedico vbi aparte dicit̉ ꝙ bn̄dictio iſta nōeſt ſacramentalis ſed vbi ſacramentalis benedictio occurrit ſit ficꝭ in ſacramēto euchariſtie tunc ip̄i ſacerdotesbenedicere dicūtur. vnde apl̓s i. coꝝ. xCalix benedictionis cui benedicimusNec eſt v̓m quod ſubdit per hoc ꝙ dicitur abſolutionē et remiſſionem tribuat tibi etc̄ ſit forma aut ꝑs formenon em̄ ꝯueniunt verbis ſcriptue̓ quēdicit quecūqꝫ ſolueritis ⁊ quorū remiſeritis pccā remittuntur eis Nec hocꝙ dicitur benedictio dei ōmpotentispars eſt forme cū hoc ex ſcriptura trahi non poteſt nec in cōmuni vſu habeatur et ſi aliqui hoc dicant Undecimoobicit ꝙ clauis ſiue ptās que eſt in miniſtro ſi extenderit ſe ad culpe remiſſion vel abſolutionem hoc eſt per mōdū efficiendi quod ſoli deo ꝯuenit cuius ſolutio iā ex p̄dictis apparet Poteſtas eī clauiū ſe extendit ad abſolutionem a culpa non ficꝭ cauſa efficiensprincipalis hoc em̄ dei eſt. ſed inſtrumentalr̄ ficꝭ et aqua baptiſmi de qͣ augꝰ dicᵗ ꝙ corpꝰ tāgit et cor abluit Duodecima obicit ꝙ dominꝰ id voluit on̄dere dicens ꝙͣcūqꝫ ſolue̓is etc̄ ⁊ quoꝝremiſeritis pccā. nullus autē dicit egoremitto tibi peccata ergo nō debet dicere. ego te abſoluo. ſed obliuiſcitur eꝰquod dicit aplūs ſe donaſſe pccm̄ nonꝓpria auctoritate ſꝫ in ꝑſona xp̄i Donatum aūt eſt id quod remittitur papa etiā ſe relaxare dicit ꝑtem de penitentia iniuncta ideo in abſolutione ſacramentali potius vtimur v̓bo abſolutionis et remiſſionis. vt forma abſolutionis ꝯueniat verbis iuſtificatiōisqꝛ dominus clauium poteſtatē exponens hijs verbis vſus quecunqꝫ ſolueris Decimotercio obicit ex aucͣte ieronimi rep̄hendētis quoſdā de eo ꝙ putant ſe damnare innoxios vel ſoluerenoxios non eſt ſacerdos a peccatꝭ abſoluens noxios ſoluit qui volūt noxij

remanere ſed qui penitendo recedunta noxa culpe Decimoquarto obicit adhoc ꝙ ieronimꝰ dicit ſuper leuiticumꝙ leproſi iubentur oſtende̓ ſe ill̓ quosilli non faciunt leproſos vel mundosſed diſcernunt. ita et hic Decipitur aūtqꝛ ſimilitudinem nimis extendit abſitem̄ ꝙ ſacramenta noue legis ſignificent tantū et nichil faciant ſicut veteris legis ſacramenta Si em̄ ſacerdosſolum diſcernendo denūciaret peccatorum abſolutionē nichil faceret ſedſignificaret tantum. Ergo facit aliquid ad miniſterium abſolutionis inpendendum non tamen facit ydoneos accedentes ad ſacramētū hoc em̄ſolus deus facit qui ad ſe hominū corda conuertit. et reſpectu huiꝰ ydoneitatis non habet ſacerdos niſi diſcernere ſicut et ſacerdos legalis circa lepram Decimoquinto obicit ꝙ ambrodicit ꝙ ſolꝰ ille peccata dimittit qui ꝓpeccatis mortuus eſt Et dicit auguſtinus ꝙ nemo tollit peccata mundi niſiſolus xpriſtus ꝙ ſoluit aplūs dicensꝙ ipſe qui donauit. donauit in perſona xp̄i ſcilicet tāqͣꝫ xpriſti miniſter quiſua paſſiōe meruit peccatorū remiſſionem a qua paſſione effectum habētclaues eccleſie ſicut et cetera ſacramēta Decimoſexto arguit ꝙ leproſis mūdatis a xpriſto math̓. xvij quibꝰ dixitꝙ oſtenderēt ſe ſacerdotibus qui anteqͣꝫ ſe oſtenderent mūdati ſunt quodſimiliter ſolutū ē ficꝭ et illud qd̓ ſuprade lazaro poſuit Decimoſeptimo reſumit hoc ꝙ cum dominus dixiſſet paralitico remittuntur tibi peccata tuainde dixerunt hic blaſphemat quod ſupra ſolutum eſt itererum reiterari nōoportet¶ Capittulū tercium quomodo nititur qͣꝫdam ſolutionem infringereijs autem rōnibus poſitis nititur qͣꝫdam ſolutionem infringere ſi aliquis dicat ꝙ ad miniſteriumſacerdotis ꝑtinet oratio abſolutionēdiuinam impetrans et poſtea debetdice̓ īdicatiue abſoluo te ab ōnibꝰ peccatꝭ id ē abſolutū te oſtendo. qͣꝫ quidē